Η κατάσταση στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας είναι άκρως ανησυχητική. Την εβδομάδα που πέρασε είχαμε δύο περιπτώσεις που εντείνουν τις ανησυχίες μας για το θέμα – και ειδικά για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η πρώτη αφορά το θέμα που προέκυψε με την κατασκευή του φράχτη στον Έβρο και την παρουσία μερικών δεκάδων Τούρκων στρατοχωροφυλάκων και αστυνομικών των ειδικών δυνάμεων, δυτικά του ρου του Έβρου, στην περιοχή του προγεφυρώματος των Φερών.
Εκεί η Τουρκία αντέδρασε στην αποψίλωση του χώρου από προωθητή γαιών (μπουλντόζα) του Μηχανικού, που διάνοιξε το χώρο για αν ακολουθήσει η κατασκευή του φράχτη, και έστειλε στην περιοχή δυνάμεις οι οποίες, μάλιστα, παραβίασαν τα σύνορα και φέρονται να προέβησαν σε μετρήσεις μέσα στο ελληνικό έδαφος.
Το θέμα έλαβε διαστάσεις, και την Τετάρτη το βράδυ το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία επιτίθεται στην Ελλάδα και στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, απαντώντας σε σχετικές δηλώσεις.
Η ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ έχει ως εξής: «Καλούμε την ηγεσία της Ελλάδας, που κινείται στη λογική “ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου”, παραπλανά την κοινή γνώμη για εσωτερικούς λόγους και επιλέγει την πολιτική της έντασης αντί του διαλόγου, να βάλει μυαλό και να έλθει στα συγκαλά της.
»Το γεγονός ότι η Ελλάδα παραβιάζει ανοικτά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των προσφύγων πιστοποιείται με αναφορές στις εκθέσεις των διεθνών οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ντροπιαστικό να αποκαλεί “βάρβαρη” την Τουρκία, τη στιγμή που μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου διέπραξε κάθε αγριότητα εις βάρος αθώων ανθρώπων στα σύνορα.
»Το ελληνικό κράτος θα πρέπει πρώτα να απαλλαγεί από τη δική του “βαρβαρότητα”. Γι’ αυτό πρέπει να επιδείξει σεβασμό στα δικαιώματα των προσφύγων, να μην τους κάνει βασανιστήρια, να μην τους απωθεί πίσω [στην Τουρκία].
»Επιπλέον, εκείνοι που λένε ότι αποτελούν το λίκνο του πολιτισμού, θα πρέπει να δείχνουν σεβασμό σε όσους δεν έχουν την ίδια γλώσσα και θρησκεία με αυτούς».
Αν καταλάβαμε καλά, η Τουρκία, ενορχηστρωτής της επιχείρησης υβριδικού πολέμου εναντίον της Ελλάδας, με «όπλο» τους αλλοδαπούς, τους οποίους υποχρεώνει να παραβιάσουν τα σύνορα και να αποσταθεροποιήσουν την πατρίδα μας, κατηγορεί την Ελλάδα ότι δεν σέβεται τα δικαιώματα των αλλοδαπών.
Να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι η Τουρκία, που κάνει αυτές τις παραινέσεις προς την Ελλάδα, βαρύνεται με τις γενοκτονίες Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων και Κούρδων Αλεβιτών του Ντερσίμ, ενώ συνεχίζει μέχρι σήμερα την πολιτισμική και πολιτική γενοκτονία των Κούρδων στην Τουρκία, το Αφρίν και το Γκίρε Σπι.
Όμως γιατί γίνονται όλα αυτά; Ένας από τους λόγους είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν εκμεταλλεύθηκε την απροκάλυπτη εμπλοκή του τουρκικού κράτους στην επίθεση που δέχτηκε από τους αλλοδαπούς στα σύνορά της, με αποτέλεσμα, ο θύτης να συνεχίσει να επιτίθεται στο θύμα.
Το έχουμε ξαναγράψει και ξαναπεί. Ενώ νικήσαμε επιχειρησιακά στον Έβρο, το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας και τις ημέρες που ακολούθησαν, χάσαμε σε επίπεδο επικοινωνιακής και πολιτικής εκμετάλλευσης του θέματος.
Η Ελλάδα διαθέτει ντοκουμέντα για την εμπλοκή του τουρκικού κράτους στην επίθεση που δέχτηκε από στίφη αλλοδαπών, με στόχο την αποσταθεροποίηση της πατρίδας μας και τη δημιουργία στρατηγικού χαρακτήρα μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη. Η χρησιμοποίηση αλλοδαπών για τέτοιες επιθέσεις από το τουρκικό κράτος και η σκανδαλώδης κατάχρηση του δικαιώματος αιτήσεως ασύλου, αποτελεί παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και αυτό είναι το πρώτο που θα έπρεπε να καταγγείλει η Ελλάδα.
Θα έπρεπε –και δεν είναι αργά να το πράξει ακόμα και τώρα– να σχηματιστεί ένας φάκελος με ντοκουμέντα, φωτογραφίες, βίντεο με εμπλοκή της τουρκικής Αστυνομίας, συνομιλίες και δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, νομάρχη Αδριανούπολης, υπουργού Εσωτερικών, που στοιχειοθετούν το έγκλημα. Άρθρα και δηλώσεις βουλευτών, ακαδημαϊκών και αρθρογράφων που αποκαλύπτουν τα βρόμικα σχέδια της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας και τις ίδιας της Ευρώπης. Όλα αυτά θα πρέπει να ενσωματωθούν σε έναν φάκελο, με τον οποίο η Ελλάδα θα ενημερώσει τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, το ΕΔΑΔ, για την παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, ξεσκεπάζοντας τα βρόμικα σχέδια της Άγκυρας.
Αν γίνει αυτό, δεν θα έχει το θράσος η Τουρκία να εκδίδει τέτοιες κατάπτυστες και προσβλητικές ανακοινώσεις εις βάρος της πατρίδας μας, και φυσικά δεν θα μπορεί να μας απειλεί με εισβολή νέων κυμάτων αλλοδαπών.
Ποτέ δεν είναι αργά! Έστω και τώρα, ξεσκεπάστε την Τουρκία και να μην επαναπαυόμαστε ότι τα γνωρίζουν οι σύμμαχοί μας αυτά. Στείλτε το φάκελο με τις σφραγίδες και τις υπογραφές μας και τότε δεν δικαιούνται να κάνουν ότι δεν τα γνωρίζουν.
Η δεύτερη περίπτωση είναι η δήλωση που έκανε ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών για ευρωπαϊκές υποθέσεις των ΗΠΑ, Μάθιου Πάλμερ, ακριβώς μετά την ένταση που παρατηρήθηκε στον Έβρο.
Η δήλωση έχει ως εξής: «Υπάρχουν προκλήσεις (challenges) με υπερπτήσεις από τουρκικά αεροσκάφη, τις οποίες έχει τονίσει η ελληνική κυβέρνηση. Και πάλι, συνεργαζόμαστε με τους συμμάχους και τους εταίρους μας για την προώθηση του διαλόγου, για την προώθηση της υπεύθυνης διαχείρισης των τομέων που καταγράφονται διαφωνίες και για την άμβλυνση των σημείων τριβής πριν εξελιχθούν σε κρίσεις. Αυτό δεν είναι νέο ζήτημα. Αυτό είναι κάτι με το οποίο ασχολούμαστε για πολλά χρόνια, και μερικά από αυτά τα σημεία τριβής υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό».
Στην ανακοίνωση, η οποία έγινε δεκτή με ανακούφιση από την ελληνική πλευρά, η λέξη-κλειδί είναι ο «διάλογος».
Δηλαδή η Ελλάδα προκαλείται καθημερινά, υφίσταται παραβιάσεις κυριαρχικών της δικαιωμάτων, λεηλατούνται οι θαλάσσιες ζώνες μας με τη μονομερή οριοθέτηση και την παράλογη και παράνομη συμφωνία με τη Λιβύη, αμφισβητείται ευθέως το μισό Αιγαίο με τη «Γαλάζια Πατρίδα», παραβιάζεται συνεχώς ο εναέριος χώρος μας και πόσα άλλα, και αντί οι ΗΠΑ να τραβήξουν το χαλινάρι στην Τουρκία και να της πουν να πάψει να παραβιάζει, να απειλεί, ακόμα και να λεηλατεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, μας λέει να κάνουμε διάλογο.
Δηλαδή, να καθίσουμε στο τραπέζι του διαλόγου, να συζητήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, να βγάλουμε δηλαδή την Ελλάδα στο σφυρί.
Το έχω ξαναγράψει.
Η Ελλάδα με τη συμπεριφορά της, τις αντιδράσεις και την εξωτερική της πολιτική, δίνει την εικόνα χώρας που δεν θέλει ή δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της, δίνει την εικόνα ανυπεράσπιστης χώρας, και αυτό το εισπράττουν η Τουρκία, η Λιβύη, η Αλβανία, τα Σκόπια, οι ΗΠΑ…
Γι’ αυτό μας λεηλατούν εχθροί και φίλοι, ισχυροί και ανίσχυροι, φέτα-φέτα, συμφωνία-συμφωνία…
Η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να αλλάξει. Αν αποφασίσουμε να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας, τότε θα βρούμε και την εξωτερική πολιτική που μας αξίζει. Μέχρι τότε θα χαιρόμαστε με δηλώσεις ξένων, που υποθηκεύουν τα εθνικά μας συμφέροντα και το μέλλον της πατρίδας μας.
