Είναι νέος στην πρωθυπουργία της Ελλάδος. Είναι και νέος στην πολιτική. Είναι λογικό η σχετική πείρα του να μην είναι επαρκής. Είναι φυσιολογικό να μην είναι επαΐων των εθνικών θεμάτων. Ακόμα είναι δυνατό να μην τα… συμπαθεί ή να τα φοβάται, παρόλο που στο θέμα των Πρεσπών εξέπεμπε εθνική ρωμαλεότητα και απέπνεε πατριωτική γενναιότητα. Με τη μη επαρκή γνώση του και την όχι πλούσια σχετική εμπειρία του στα εθνικά θέματα, έπρεπε με κατάλληλο συμβουλευτικό περιβάλλον να μελετά τι θα λέγει. Για τους Έλληνες της Κύπρου το σχετικό εθνικό μήνυμά του ήταν περίεργο. Ήταν εθνικά γλίσχρο.
Πρόδιδε επερχόμενη δυσχέρεια στο να χειρισθεί με εθνική αξιοπρέπεια και αποτελεσματικά τον Αττίλα 3 της Κύπρου. Και τον επερχόμενο Αττίλα 4 και της Κύπρου και της Ελλάδος…
Δεν δίνουμε πίστωση χρόνου στον Έλληνα πρωθυπουργό. Δεν δικαιούται να έχει πίστωση χρόνου στα εθνικά θέματα. Είναι πυρακτωμένα τα θέματα αυτά. Αν έστω και μερικοί ηγέτες της Ελλάδος πιστεύουν ότι και πάλι η Κύπρος θα πρέπει να θυσιαστεί για να σωθεί η Ελλάδα, τραγικά αυταπατώνται.
Η «απώλεια» της Κύπρου τη φορά αυτή (ας μην υπάρχουν πλάνες) θα φέρει μοιραίους ακρωτηριασμούς εδαφών και θαλάσσης, της ίδιας της Ελλάδας. Ο Έλλην πρωθυπουργός δεν μπορεί παρά να γνωρίζει ότι η στρατηγική δύναμη της Ελλάδος είναι η Κύπρος. Δεν μπορεί συνεπώς να… προσπερνά ο Κ. Μητσοτάκης με το ξύλινο και ανούσιο μήνυμα «Δεν ξεχνούμε τα θύματα του κυπριακού ελληνισμού», χωρίς να καταδικάζει έμπρακτα την τουρκική εισβολή του Αττίλα 1 και 2 του ’74 και του Αττίλα 3 του 2019…
Οι δηλώσεις του, οι θέσεις του, η διπλωματική «ευελιξία» του Κ. Μητσοτάκη, ως προς την επιθετική Τουρκία, ήταν άτεχνα. Ήταν απρόσεκτα. Έπασχαν από ανεπάρκεια ιστορικής γνώσης και επίγνωσης της τουρκικής κατακτητικής βουλιμίας κατά του ελληνικού χώρου. Η πολιτική του κατευνασμού εξάπτει τη βουλιμία της Τουρκίας. Δεν την ηρεμεί.
Ο Έλλην πρωθυπουργός να είναι βέβαιος ότι αν συνεχίσει τη «σύνεση» και την «ψυχραιμία» του προκατόχου του, θα «επιτύχει» αυτά που επιθυμεί ν’ αποφύγει!..
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανήλθε στην εξουσία ως μια ελπίδα ενός βασανισμένου και απελπισμένου και ταπεινωμένου λαού. Δεν πρέπει προτού κάμει τα πρώτα του βήματα να μετατραπεί σε «απελπισία». Αν δεν έχει κάτι νέο και ουσιαστικό να εξαγγείλει για την Κύπρο και την τραγωδία της, για το Αιγαίο και τα πάθη του, ας μην προβαίνει σε κούφιες σχετικές δηλώσεις. Οφείλει ο Κ. Μητσοτάκης να καταξιώσει εμπράκτως αυτά που επικαλείται ως λόγο για τον οποίο ο ελληνικός λαός τον ανέβασε στην πρωθυπουργία.
Τον ανέβασε στην εξουσία για να επανέλθει επιτέλους ο Έλληνας σε βάθρο αξιοπρέπειας και εθνικής υπερηφάνειας. Τον ανέβασε στην εξουσία για να επιτύχει εκεί όπου απέτυχαν οι προκάτοχοί του. Τον εξουσιοδότησε ο ελληνικός λαός να λέγει καθαρά αλήθειες και να πράττει σοβαρά και υπεύθυνα έργα. Να ευθυνολογεί. Οι προκάτοχοί του δεν απέτυχαν μόνο στην οικονομική πολιτική τους. Απέτυχαν παταγωδώς στην προσπάθεια των εθνικών δικαίων της Ελλάδος. Και της κυριαρχίας της.
Δήλωναν ετοιμότητα αντιμετώπισης της τουρκικής επιθετικότητας και έπρατταν υποταγή την οποία βάπτιζαν «σύνεση» και «ψυχραιμία». Ο Τούρκος κατακτητής φαλκίδευσε την κυριαρχία και της Ελλάδος και της Κύπρου. Και όμως, η επίσημη Αθήνα και πριν και σήμερα, μιλά για «φίλη» γείτονα Τουρκία! Την ώρα που ζητά με πάθος διεθνείς κυρώσεις εναντίον της… Έχουν και ο πολιτικός παραλογισμός αλλά και ο εθνικός εξευτελισμός τα όριά τους.
Αυτά να έχει υπόψη του ο Κ. Μητσοτάκης όταν θα επισκέπτεται την πολύπαθη και τουρκοκατακτημένη αυτή ελληνική γη της Κύπρου. Ας προσέξει τι θα πει. Και πώς θα το πει…
Γιατί η Ελλάδα ως Μητέρα εγκατέλειψε τις κρίσιμες ώρες τη βιαζόμενη Κόρη της. Και ως εγγυήτρια κοιτάζει αμήχανα αλλού.
Αυτά τα τραγικά δεδομένα πρέπει να τα αλλάξει ο Κ. Μητσοτάκης. Η ιστορία τού επιβάλλει ανόρθωση της εθνικής ελληνικής αξιοπρέπειας.
- Πηγή: simerini.sigmalive.com.
