Πίσω από τους φυσικούς αυτουργούς των εγκλημάτων κατά των λαών, των γενοκτονιών, των εθνοκαθάρσεων, των εκτοπισμών και της εκβιασμένης προσφυγιάς, πάντα θα βρίσκονται ως υποβολείς και ηθικοί αυτουργοί τα γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα των ισχυρών της γης.
Από τη γενοκτονία των Ερέρων μέχρι τη γενοκτονία στη Ρουάντα, τη γενοκτονία των χριστιανών Αρμενίων μέχρι τη γενοκτονία των μουσουλμάνων στη Στρεμπρένιτσα, από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου μέχρι αυτή των Αρμενίων και Ασσυροχαλδαίων ως και την πρόσφατη των Γεζίντι, πέρα από τις προσχηματικές αφορμές, ο κοινός αιτιολογικός παρανομαστής είναι ένας:
Η ατυχία των λαών, και των πατρίδων τους, να εμποδίζουν εκόντες-άκοντες την απρόσκοπτη λεηλασία και διανομή των πλουτοπαραγωγικών πηγών της γεωγραφίας τους.
Η μελέτη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου δεν είναι ένα αυτοτελές ιστορικό στιγμιότυπο. Ο επίδοξος ιστοριοδίφης της οφείλει να την θεωρήσει ως ένα από τα πολλά προϊόντα ενός βίαιου γεωπολιτικού προτσές που εξελίσσεται ατέρμονα προκειμένου να ικανοποιεί την αδηφαγία του Δυτικού Γαργαντούα.
Παραφράζοντας τον ποιητή, πως τίποτε για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου δεν ξέρουμε, αν μόνο αυτήν ξέρουμε, απευθύνουμε μήνυμα πολιτικής αφύπνισης και απελεύθερης ιστοριογνωσίας στους συνέλληνες και στους απόγονους των Ελλήνων του Πόντου.
Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης «Cardinal Bessario»
