Όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τη μοναδικότητα του τάφου της Αμφίπολης στο λόφο Καστά παρουσίασε στο κοινό του 2ου Συμποσίου Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης – Δυτικού Παγγαίου η ανασκαφική ομάδα με επικεφαλής την αρχαιολόγο Κατερίνα Περιστέρη. Το συμπόσιο διοργανώθηκε το περασμένο σαββατοκύριακο στις Σέρρες, και ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να παρουσιαστούν και πάλι τα ευρήματα από το ταφικό μνημείο.
Με τη συμμετοχή όλης της ομάδας, δηλαδή μαζί με τον αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή, τον γεωφυσικό Γρηγόρη Τσιόκα και τους γεωλόγους Σπύρο Παυλίδη και Γιώργο Σειρίδη, η Κατερίνα Περιστέρη μίλησε για τη σφράγιση του μνημείου από τους τελευταίους Μακεδόνες, τον 2ο αι. π.Χ., αλλά και για τα κινητά ευρήματα τα οποία δεν ήταν πολλά μιας και οι αρχικές εκτιμήσεις ότι ο τάφος ήταν ασύλητος δεν επιβεβαιώθηκαν.
Επίσης αναφέρθηκε στις ταλαιπωρίες που υπέστη το μνημείο, και από τις πολεμικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι δε τυμβωρύχοι που μπήκαν από το θόλο κατάφεραν να λεηλατήσουν τον ταφικό θάλαμο.
(Φωτ.: ΥΠΠΟΑ)
Τα κινητά ευρήματα έχουν ήδη μεταφερθεί στο Μουσείο της Αμφίπολης και εντός του μνημείου θα δημιουργηθεί ένα ακόμα μικρό μουσείο με κύρια εκθέματα τα γλυπτά και τα ψηφιδωτά. «Όπως στον Καστά έχουμε τις σφίγγες στην είσοδο, σφίγγες είχαμε και σε άλλα σημεία της Μακεδονίας. Και όταν λέμε Μακεδονία εννοούμε τη μία και ελληνική Μακεδονία, για να είμαι σαφής», υπογράμμισε η Κατερίνα Περιστέρη.
(Φωτ.: ΥΠΠΟΑ)
Σχετικά με τη δομή του Τύμβου Καστά, η ανασκαφέας της Αμφίπολης τόνισε ότι το μάρμαρο από τη Θάσο που χρησιμοποιήθηκε για τον περίβολο αποδεικνύει ότι υπήρχε μεγάλη δύναμη και πλούτος, μιας και δεν ήταν ένα συνηθισμένο υλικό για την περιοχή. Ο μαρμάρινος περίβολος ξεκίνησε να κατασκευάζεται στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το ίδιο και το ταφικό μνημείο και το λιοντάρι που τοποθετήθηκε στην κορυφή του – και τα τρία αποτελούν το μνημειακό ταφικό συγκρότημα. Στην αρχαϊκή εποχή ο λόφος της Αμφίπολης ήταν νεκρόπολή και σταδιακά μετατράπηκε σε τύμβο.
Οι πιο χαρακτηριστικές καταστροφές στο ταφικό μνημείο, πέρα από την είσοδο των τυμβωρύχων αιώνες αργότερα, ήταν η λεηλασία του μαρμάρινου περιβόλου από τους Ρωμαίους και η «μεταφορά» του λιονταριού στο ποτάμι.
Η Κατερίνα Περιστέρη έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ταφικό όρυγμα του τέταρτου χώρου σημειώνοντας ότι ο χώρος ήταν πολύ διαταραγμένος. «Ο κυρίως τάφος ήταν αρκετά μεγάλος και στο εσωτερικό της θήκης υπήρχε ένας αντρικός σκελετός, μην φανταστείτε ολόκληρος, ούτε κρανίο είχε, αλλά ο τάφος ήταν αρκετά μακρύς και στην άκρη του είχε ένα κομμάτι όπου εκεί βρέθηκε τέφρα», εξήγησε.
(Φωτ.: ΥΠΠΟΑ)
Δίνοντας τη μελλοντική εικόνα του μνημείου, η αρχαιολόγος επισήμανε: «Θα το κάνουμε επισκέψιμο για να περνάει όλη η οικουμένη να το επισκέπτεται και αυτό θα είναι ένα μεγάλο όφελος, όχι μόνο για την Αμφίπολη που δεν έχει καταλάβει ακόμη τη μεγάλη αξία αυτού του μνημείου, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο».
