Είναι σε όλους γνωστό ότι η εισβολή και κατοχή της Κύπρου είναι ένα έγκλημα που σχεδιάστηκε από τον… διεθνή παράγοντα, ο οποίος σε διάφορες φάσεις της περιόδου από το 1965 μέχρι το 1974, εξασφάλισε τους απαραίτητους «πρωταγωνιστές» του δράματος σε Λευκωσία, Αθήνα και Άγκυρα. Τα υπόλοιπα ήταν απλά θέμα απόφασης και συντονισμού. Από το 1974 μέχρι σήμερα η Κύπρος παραμένει διαιρεμένη, με το 38% του εδάφους της να είναι υπό τη βάρβαρη τουρκική κατοχή ενώ την περιουσία των εκτοπισμένων από την ιδιαίτερη πατρίδα τους Ελλήνων της Κύπρου, την λεηλατούν με τον ίδιο βάρβαρο τρόπο που λεηλάτησαν τις περιουσίες των Ελλήνων δεκαετίες και αιώνες οι Τούρκοι.
Ο διεθνής παράγων όλα αυτά τα χρόνια, ο οποίος είναι ο ενορχηστρωτής του εγκλήματος, είναι απλός παρατηρητής όλης αυτής της βάρβαρης διαδικασίας.
Μέχρι που η Κύπρος, λόγω της στρατηγικής σκέψης και της επιμονής του αείμνηστου Γιάννου Κρανιδιώτη και όλων όσων δούλεψαν στην κατεύθυνση αυτή, μπήκε στην ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα, είχε θέσει σε εφαρμογή, σταδιακά, το σχέδιο για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κυπριακής ΑΟΖ, την οποία φρόντισαν να οριοθετήσουν με τις γειτονικές χώρες οι πρόεδροι της Κύπρου.
Αυτές οι δυο παράμετροι, η είσοδος στην ΕΕ και η έναρξη του χρονοδιαγράμματος για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της ΑΟΖ, ήταν που ανέτρεψαν σε κάποιο βαθμό την κατάσταση που είχε καταφέρει να δημιουργήσει ο διεθνής παράγων στην Κύπρο, με την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Σε συνδυασμό με τις παράλογες διεκδικήσεις της Άγκυρας στην Κυπριακή ΑΟΖ, κινητοποίησαν τον διεθνή παράγοντα – που πλέον άρχισε να αναζητεί και πάλι τους «πρωταγωνιστές» σε Αθήνα Λευκωσία και Άγκυρα, για να πετύχει το στόχο του.
Η πρώτη απόπειρα, την οποία στήριξε ως εις εκ των «πρωταγωνιστών» ενθέρμως ο τότε φίλος του γνωστού και μη εξαιρετέου Άλεξ Ρόντος, σύμβουλος του αλήστου μνήμης Γιώργου Παπανδρέου και σημερινός ΥΠΕΞ, Νίκος Κοτζιάς, ήταν το Σχέδιο Ανάν, του οποίου στόχος ήταν η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η δημιουργία ενός εθνοκτόνου εκτρώματος.
Τότε η Κύπρος απέφυγε το θάνατο και συνέχισε την εφαρμογή του χρονοδιαγράμματος εκμετάλλευσης των αποθεμάτων της Κυπριακής ΑΟΖ, όμως ο διεθνής παράγων δεν έπαψε να επιδιώκει την επίτευξη του στόχου, δηλαδή της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ίσα-ίσα, τώρα ήταν ακόμα πιο επιβεβλημένο αυτό, για να πάψει η Άγκυρα να προβάλει διεκδικήσει στην Κυπριακή ΑΟΖ. Πρέπει να πέσουν οι υπογραφές που θα τα ξεκαθαρίζουν όλα, τι ανήκει σε ποιον στην Αν. Μεσόγειο και αυτό θα γίνει μέσα από την «επίλυση» του Κυπριακού.
Τη φορά αυτή όμως ο διεθνής παράγων δεν ακολουθεί τη στρατηγική που απέτυχε με το σχέδιο Ανάν. Φράγκοι μπορεί να είναι, κουτοί όμως όχι.
Τώρα λοιπόν οι πρωταγωνιστές έπιασαν δουλειά. Πέντε παράγοντες, τρία κράτη «εγγυήτριες δυνάμεις» και δυο ηγέτες κοινοτήτων, κάτι σαν φύλαρχοι φυλών της Αφρικής, αποφάσισαν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, για να σκοτώσουν στην κυριολεξία ένα κυρίαρχο κράτος, πλήρες μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ, που αριθμεί 67 χρόνια ζωής, δηλαδή τριάντα περισσότερα από αυτά της Ουκρανίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και του Καζακστάν. Και όλη αυτή η διαδικασία γίνεται, απούσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή του κράτους του οποίου η διάλυση συζητείται από τους πέντε παράγοντες.
Αυτό το διεθνές και εθνικό έγκλημα είναι σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα, το οποίο αναμένεται να κορυφωθεί στη Γενεύη τις επόμενες μέρες, με σχεδιαστές και πρωταγωνιστές στο ίδιο τραπέζι.
Το θέμα είναι όμως ότι ενώ η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα οδηγήσει ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ σε μια Κύπρο χωρίς Έλληνες, με δραματικές συνέπειες για την επιβίωση της ίδιας της Ελλάδας, οι Έλληνες σε Κύπρο και Ελλάδα παρακολουθούν τις εξελίξεις απαθείς. Είναι κι αυτό σημείο των καιρών ή απλά ο κόσμος παρακολουθεί τις εξελίξεις και συσσωρεύει ενέργεια, την οποία περιμένει να απελευθερώσει σε κάποιο δημοψήφισμα. Μα το γράψαμε παραπάνω, Φράγκοι μπορεί να είναι, κουτοί όμως όχι. Η εποχή των κουτόφραγκων τελείωσε.
Δεν πρόκειται να κάνουν δημοψήφισμα και να την πατήσουν όπως το 2004. Θα πετύχουν το στόχο τους αλλιώς και όταν ξυπνήσουμε θα είναι αργά. Η Κύπρος θα έχει πετάξει…
Σάββας Καλεντερίδης
