Πολυδιαφημισμένη η «προοδευτική» θεματική εβδομάδα που καλούνται να αναλάβουν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία της χώρας. Θεωρίες περί ανοιχτού μυαλού, αποδοχής της διαφορετικότητας, κοινωνικής προσέγγισης θεμάτων και λόγια, λόγια, λόγια… από μια κυβέρνηση που αποδεικνύει τελικά ότι μπορεί να μας καταστρέψει όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά! Και μάλιστα με τις πιο φασιστικές μεθόδους!
Η εκπαίδευση ανέκαθεν υπήρξε μέσο εξωραϊσμού της ανθρώπινης ψυχής με στόχο να εμπνεύσει στα παιδιά υψηλές αξίες και μάθηση.
Η θεματική εβδομάδα με το πρόσχημα του εκσυγχρονισμού και της δήθεν προοδευτικότητας εκφυλίζει κάθε ιερή αξία της οικογένειας και ηθική αντιμετώπισης των σχέσεων ανάμεσα στα δύο φύλα.
Είναι όμως και κάτι ακόμη, που ως παιδαγωγοί επιστήμονες δεν πρέπει να ξεχνάμε. Οι μαθητές δεν είναι πειραματόζωα που ο κάθε υπουργός Παιδείας μπορεί να εκμεταλλευτεί για να εφαρμόσει τις ιδεοληπτικές μεθόδους του.
Οι μαθητές είναι ψυχές, άγραφες ψυχούλες που στην ηλικία της εφηβείας έχουν να διαχειριστούν θέματα που αφορούν τη συναισθηματική και σωματική ωρίμανση. Πώς λοιπόν θα τους θέσουμε το δίλημμα των «έμφυλων ταυτοτήτων», ποιος εκπαιδευτικός θα αναλάβει να μιλήσει στους μαθητές για θέματα ομοφυλοφιλίας και trans ταυτότητας; Και αν, πράγματι, κάποιος μαθητής εκ γενετής αντιμετωπίζει τέτοια θέματα, πώς θα εμποδίσουμε τον εκφοβισμό και το διασυρμό που με μαθηματική ακρίβεια θα προκύψει καθώς στα παραδείγματα που θα χρησιμοποιεί ο διδάσκων, οι συμμαθητές θα προχωρούν σε ταύτιση και στοχοποίηση; Το ενδεχόμενο να εκδηλωθούν ύποπτες συμπεριφορές από διδάσκοντες αμφιβόλου ηθικής το έχει λάβει υπόψη το Υπουργείο Παιδείας;
Όλα αυτά τα ερωτήματα δεν απαντώνται επαρκώς όταν τίθενται στα αρμόδια πρόσωπα. Δυστυχώς στην Ελλάδα γίναμε σχεδόν όλοι ειδικοί της εκπαίδευσης –όχι της παιδείας–, θέλουν όλοι τον τίτλο του γνώστη και όχι του παιδαγωγού. Έχουμε μάθει οι περισσότεροι να κατηγορούμε τους εκπαιδευτικούς, δεν είμαστε όμως άξιοι να διεκδικήσουμε μια παιδεία με ιδανικά και αξίες, μια παιδεία με ποιότητα.
Η αποδοχή της διαφορετικότητας και οι ανοιχτοί ορίζοντες δεν επιτυγχάνονται με σύγχυση της ταυτότητας. Αντιθέτως, είναι απαραίτητο να μάθουν τα παιδιά ποιοι είναι οι ίδιοι, να γνωρίσουν το ρόλο των φύλων μέσα στην οικογένεια, που είναι το κύτταρο της κοινωνίας.
Να μάθουν να μοιράζονται, να σέβονται, να αγαπούν με σωστή ηθική και φιλότιμο, όχι με δήθεν προοδευτικότητα που επικαλύπτει βαθιά ριζωμένες αντιδημοκρατικές ιδεοληψίες.
Ακόμη και η ενημέρωση των μαθητών σε θέματα σεξουαλικής αγωγής μπορεί να πραγματοποιηθεί με επιστημονικότητα και παιδαγωγικό σχεδιασμό, χωρίς να στιγματίζει κανέναν αλλά και χωρίς να αφήνει τους εφήβους χωρίς γνώσεις πάνω σε θέματα υγείας. Η σωστή ενημέρωση, μελετημένη από τους κατάλληλους επιστήμονες και στο κατάλληλο ηλικιακό ,όριο θα έχει θετικά αποτελέσματα χωρίς να δημιουργεί σύγχυση στους μαθητές.
Την ένταση του λόγου μου την πυροδοτεί ο σεβασμός στην παιδικότητα που τόσο λείπει από τα σημερινά παιδιά, τα οποία βομβαρδίζονται με υποχρεώσεις και χάνονται στην τεχνολογία. Τα παιδιά είναι το μέλλον μας, και όπως έλεγε και ένας ευλαβέστατος γέροντας είναι η ζωγραφιά του παραδείσου. Το χειρότερο που μπορούμε ακόμη να πάθουμε σε αυτή τη χώρα είναι να καταστρέψουμε την αγνότητα και την καθαρότητα των παιδικών και νεανικών ψυχών.
Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να οδηγήσει σε αντιδράσεις, ούτε να στιγματίσει ούτε να φανατίσει, είναι απλώς η γνώμη μιας παιδαγωγού που έχει μεράκι και αγάπη γι’ αυτό που κάνει, και απλώς επιθυμεί να προβληματίσει και να αναδείξει τα παιδαγωγικά και ηθικά προβλήματα που θα προκύψουν από την εφαρμογή της «θεματικής εβδομάδας».
Στην πραγματική δημοκρατία όλες οι γνώμες και οι απόψεις μπορούν να εκφραστούν και είναι σεβαστές – ελπίζω να ισχύει αυτό και για τη δική μου.
Προκοπίδου Μαρία
Εκπαιδευτικός – Συγγραφέας
