Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές αναμένεται η δημοσίευση της αποφάσεως του Αρείου Πάγου για την έκδοση ή μη των 8 Τούρκων στρατιωτικών, οι οποίοι ζήτησαν καταφύγιο στην Ελλάδα λίγο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Περίπου 1.800 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα, στην πρωτεύουσα της Γερμανίας το Βερολίνο, υπήρξε μια κοσμοϊστορική –για τα μέτρα της διεθνούς ποινικής και δικαστικής συνδρομής– εξέλιξη.
Οι ομοσπονδιακές και περιφερειακές Αρχές της Γερμανίας ανακοίνωσαν ότι σταματούν τη δικαστική συνεργασία με την Τουρκία!
Αυτό σημαίνει ότι όλα τα αιτήματα που η Άγκυρα είχε υποβάλει για έκδοση Τούρκων και άλλων αντιφρονούντων που διαμένουν ή κατοικούν στο γερμανικό έδαφος, παγώνει μέχρι νεωτέρας.
Συγχρόνως, ο Γερμανός υπουργός Δικαιοσύνης Χάικο Μάας επικύρωσε το νομοσχέδιο που αφορούσε την κατάργηση ενός παλαιού και αναχρονιστικού άρθρου του Ποινικού Κώδικα, αυτού ακριβώς που επέτρεψε στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να καταμηνύσει έναν Γερμανό κωμικό για προσβολή του προσώπου του. Δηλαδή η Γερμανία, μια χώρα με παραδοσιακά καλές σχέσεις με την Τουρκία, συνειδητοποίησε ότι η τελευταία δεν αντιλαμβάνεται και δεν ορίζει με τον ίδιο τρόπο τον «ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό», αλλά αντιθέτως εκμεταλλεύεται τις διατάξεις της δικαστικής συνδρομής καταχρηστικά. Για να δικάζει και να καταδικάζει κατά το δοκούν αντιφρονούντες. Και προέβη η γερμανική κυβέρνηση σε λήψη άμεσων μέτρων, προκειμένου να διασφαλίσει τις θεμελιώδεις αρχές της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
Όταν η Γερμανία ενεργεί τοιουτοτρόπως, είναι δυνατόν να βρεθούν Έλληνες δικαστές και να εκδώσουν τους 8 Τούρκους; Αναρωτιόμαστε…
Παναγιώτης Μπαλακτάρης
Δικηγόρος
