Αυτόν το μήνα θα διεξαχθούν εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στην Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος. Αν και, όπως επισημαίνει σε άρθρο του με το οποίο ανακοινώνει την υποψηφιότητά του για το ΔΣ της ΠΟΕ ο Παντελής Σαββίδης, έγκριτος και έντιμος δημοσιογράφος και φιλόσοφος, «το πιο φωτεινό σημείο της Κόλασης –έγραφε ο Δάντης στη Θεία Κωμωδία– προορίζεται γι’ αυτούς που σε στιγμές κρίσης ήθελαν να είναι ουδέτεροι», το pontos-news.gr θα παραμείνει έξω από το προεκλογικό παιχνίδι.
Θα λέγαμε δε ότι η στάση μας αυτή δεν είναι ουδέτερη αλλά αντικειμενική, με μια σοβαρή διαφωνία επί της αρχής.
Η λέξη που επικρατούσε το τελευταίο διάστημα για την κατάσταση στο χώρο ήταν η «ενότητα», η οποία εκτοπίζεται σταδιακά από μια άλλη, την «ανανέωση». Καλές οι λέξεις, όμως θα πρέπει να δούμε την ουσία.
Ποια είναι η ουσία κατά την άποψή μας; Είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο διεξάγονται οι εκλογές είναι βαθύτατα ολοκληρωτικός και καθόλου δημοκρατικός. Και αναφερόμαστε στην πρακτική των «γραμμών» που επιλέγουν οι «παρατάξεις». Να εξηγήσουμε, για να αντιληφθούν όσοι πιθανόν δεν γνωρίζουν.
Οι παρατάξεις σχηματίζονται ερήμην των εκλεκτόρων. Κάποιος χρίζει τον εαυτό του ή χρίζεται από παράγοντες «υποψήφιος πρόεδρος της ΠΟΕ» και μετά αρχίζει να βολιδοσκοπεί προσωπικότητες ή πιστούς στρατιώτες, για να συστρατευτούν μαζί του και να σχηματίσουν την «επτάδα». Από κει και μετά οι εκλέκτορες, σαν καλά προβατάκια, θα ακολουθήσουν τη μια ή την άλλη επτάδα.
Με συγχωρείτε, αλλά αυτό δεν είναι εκλογές, είναι παρωδία.
Δεν πρόκειται ποτέ να εξυγιανθεί αυτός ο χώρος αν δεν εξαλειφθεί αυτό το φαινόμενο και αν δεν γίνονται οι εκλογές αποκλειστικά και μόνο με προσωπικές υποψηφιότητες, να εκλέγουν ελεύθερα οι εκλέκτορες αξιοκρατικά τα πρόσωπα που επιθυμούν ανεξαρτήτως γραμμών, και όσοι απολαμβάνουν την αναγνώριση από πλευράς των εκλεκτόρων, της προσωπικότητας, του έργου που έχουν προσφέρει και του όποιου σχεδίου έχουν για το μέλλον της ΠΟΕ, να εκλέγονται στο Διοικητικό Συμβούλιο.
Και από κει και μετά, και πάλι χωρίς παρεμβάσεις, οι εκλεγέντες να αποφασίζουν για την προεδρία, η οποία και πάλι κατά την άποψή μου δεν θα πρέπει να είναι μονοπροσωποπαγής, γιατί έτσι ακυρώνεται το Διοικητικό Συμβούλιο και άρα η βούληση των εκλεκτόρων.
Με το «μονοπροσωποπαγής» εννοώ ότι η προεδρία θα πρέπει να είναι περιορισμένου χρόνου, ίσως εξαμήνου, και να είναι υποχρεωτική η εναλλαγή στη θέση, με εσωτερικές διαδικασίες από άλλα μέλη του ΔΣ.
Ίσως κάποιοι να θεωρήσουν ότι τα παραπάνω είναι μια καθαρά συστημική θεώρηση. Θα έλεγα ότι είναι ίσως ο μόνος δρόμος για να προστατευτεί ο χώρος από επεμβάσεις κάθε είδους παραγόντων και για να απαλλαγεί από την εξουσιομανία, τον παραγοντισμό και την προεδρολατρία που τον χαρακτηρίζει· και μέσα από την πραγματικά δημοκρατική λειτουργία να απελευθερωθούν οι αστείρευτες δυνάμεις που θα βοηθήσουν στον ορισμό αλλά και στην πραγμάτωση των στόχων μας.
Μακάρι η ηγεσία που θα εκλεγεί στις επικείμενες διαδικασίες να πράξει τα δέοντα, για να είναι οι τελευταίες εκλογές που γίνονται με τον προαναφερθέντα απαράδεκτο και αντιδημοκρατικό τρόπο.
Έτσι, μετά την «ενότητα» και την «ανανέωση», θα προσθέσουμε μια καινούργια και ζωογόνο λέξη στο λεξιλόγιό μας, την «εξυγίανση» διά της δημοκρατίας.
Παρ’ όλα αυτά, έστω και με το υφιστάμενο σύστημα, εύχομαι να γίνει ένας έντιμος προεκλογικός αγώνας, χωρίς προσωπικές επιθέσεις και χτυπήματα κάτω από τη μέση, και με κύριο χαρακτηριστικό τον αλληλοσεβασμό μεταξύ όλων των υποψηφίων.
