Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή γίνεται πιο δυνατή από κάθε λέξη. Στιγμές που ο πόνος δεν χωρά σε λόγια και η μνήμη βρίσκει καταφύγιο στην προσευχή. Εκεί, στον ιερό χώρο όπου εδώ και δεκαετίες η προσφυγική μνήμη συναντά την πίστη και την ελπίδα, η Παναγία Σουμελά έγινε σήμερα Πέμπτη 30 Ιουλίου, τόπος περισυλλογής και βαθιάς συγκίνησης.
Στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα Παναγία Σουμελά στην Καστανιά Ημαθίας τελέστηκε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των ηρωικών πυροσβεστών που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, δίνοντας την ύστατη μάχη απέναντι στις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν την Κρήτη και την Πελοπόννησο.
Η προσευχή υψώθηκε για εκείνους που στάθηκαν μπροστά στις φλόγες, γνωρίζοντας τον κίνδυνο, αλλά χωρίς να υποχωρήσουν. Για τους ανθρώπους που επέλεξαν να υπηρετήσουν το καθήκον μέχρι την τελευταία τους πνοή και που σήμερα αφήνουν πίσω τους οικογένειες, φίλους και συναδέλφους, αλλά και μια ολόκληρη κοινωνία που τους αποχαιρετά με ευγνωμοσύνη.
Με λόγια βαθιάς συγκίνησης, το Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα Παναγία Σουμελά εξέφρασε την οδύνη του για την απώλεια των πυροσβεστών και απηύθυνε προσευχή για την ανάπαυση των ψυχών τους, ενώ παράλληλα εξέφρασε τη συμπαράστασή του στις οικογένειές τους.
Η ανακοίνωση του Πανελληνίου Ιερού Προσκυνήματος Παναγία Σουμελά αναφέρει:
«Μετά βαθυτάτης συγκινήσεως και εν προσευχή, ανακοινώνεται ότι στο Ιερό Προσκύνημα Παναγία Σουμελά στην Καστανιά Ημαθίας τελέστηκε σήμερα τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των ηρωικών πυροσβεστών, οίτινες θυσιαστικώς και εν ώρα καθήκοντος εκοιμήθησαν κατά την αντιμετώπιση των καταστροφικών πυρκαγιών εις Κρήτην και Πελοπόννησον.
Εν μέσω του θρήνου και της οδύνης, η Εκκλησία υψώνει δεήσεις προς τον Κύριον, ίνα κατατάξει τας ψυχάς των εν χώρα ζώντων, εν σκηναίς δικαίων, εν τόποις αναψύξεως, όπου ουκ έστι πόνος, λύπη ή στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.
Προς τας οικογενείας των αειμνήστων αυτών τέκνων της Πατρίδος εκφράζονται τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια, μετά πατρικής στοργής και συμπαθείας. Η θυσία των θα παραμείνει ανεξίτηλος εις την μνήμην πάντων, ως φωτεινόν παράδειγμα αυταπάρνησης και προσφοράς.
Είη η μνήμη αυτών αιωνία.»
