Εν γένει επικρατεί η άποψη ότι η μνήμη είναι ενιαία, δηλ. ότι όλες οι πληροφορίες του εξωτερικού κόσμου αποτυπώνονται στη μνήμη κατά τον ίδιο τρόπο. η άποψη δεν αληθεύει επιστημονικά.
Τόσο η ψυχολογική έρευνα όσο και η φυσιολογική έρευνα του εγκεφάλου έχουν δείξει ότι διαφορετικοί τύποι μνήμης αποθεματοποιούνται σε τμήματα του εγκεφάλου που είναι ανατομικά διαφορετικά μεταξύ τους δηλ. μπορούμε να μιλάμε για: οπτική μνήμη, εικονιστική μνήμη, λεκτική μνήμη.
Ένας απλός τρόπος να διαχωρίσουμε τα διάφορα είδη μνήμης, είναι να λάβουμε υπ’ όψιν μας για πόσο χρόνο παραμένουν ενεργοποιημένα:
Πρωτογενής μνήμη (βραχυπρόθεσμη) περιέχει τις μνήμες που διαρκούν μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Ανάλογα με την επεξεργασί α που θα δεχθεί από τα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου, το περιεχόμενο της πρωτογενούς μνήμης, οι εγγραφές αυτές θα διασωθούν και θα περάσουν στην δευτερογενή μνήμη (μακροπρόθεσμη), ή θα χαθούν και θα περάσουν στη λήθη.
Οι διεργασίες που απαιτούνται για να σταθεροποιηθούν οι μνήμες είναι:
Η κωδικοποίηση: σημαίνει το μετασχηματισμό των πληροφοριών σε υλικό που μπορεί να ενταχθεί στην προγενέστερη γνώση του ατόμου.
και η ανάσυρση: ανάσυρση της πληροφορίας από την μνήμη σε κάποια μορφή: την ελεύθερη ανάκληση, την ανάκληση μέσω νύξεων, την αναγνώριση κλπ.
Πηγή: iator.gr
