Δεν είναι πόλεμος. Δεν πέφτουν βόμβες. Δεν κινούνται στρατεύματα. Κι όμως, στις 5 Απριλίου 1933, οι Ηνωμένες Πολιτείες ζουν μια από τις πιο ριζικές κρατικές παρεμβάσεις στην οικονομία τους – μια απόφαση που θα άλλαζε για πάντα τη σχέση των πολιτών με το χρήμα.
Με εκτελεστικό διάταγμα, ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούζβελτ διατάσσει τους Αμερικανούς να παραδώσουν σχεδόν όλο τον χρυσό που έχουν στην κατοχή τους.
Νομίσματα, ράβδοι, πιστοποιητικά χρυσού – όλα πρέπει να κατατεθούν στις τράπεζες. Η ιδιωτική κατοχή χρυσού ουσιαστικά απαγορεύεται. Δεν πρόκειται για σύσταση. Είναι εντολή. Και η άρνηση τιμωρείται με βαριά πρόστιμα, ακόμα και φυλάκιση.
Σε μια χώρα που έχει χτίσει την οικονομική της ταυτότητα πάνω στην έννοια της ιδιοκτησίας, το κράτος περνά σε μια πρωτοφανή κίνηση: αφαιρεί από τους πολίτες το πιο «σκληρό» και διαχρονικό μέσο αποθήκευσης αξίας.
Η κρίση που οδηγεί στην ακραία απόφαση
Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της απόφασης, πρέπει να επιστρέψει στο κλίμα της εποχής. Η Μεγάλη Ύφεση (Κραχ) έχει γονατίσει την αμερικανική οικονομία.
Τράπεζες καταρρέουν η μία μετά την άλλη, οι πολίτες σπεύδουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους και να τις μετατρέψουν σε χρυσό, ενώ η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα καταρρέει. […]
