Ο Δημήτρης Πουλικάκος δεν υπήρξε ποτέ ένας «κανονικός» καλλιτέχνης. Δεν έζησε ποτέ μια «κανονική» ζωή. Και δεν προσπάθησε ποτέ να χωρέσει σε κανένα καλούπι. Σήμερα, 21 Ιανουαρίου, ο εμβληματικός ροκάς της ελληνικής μουσικής σκηνής γίνεται 83 ετών και η ζωή του μοιάζει περισσότερο με μυθιστόρημα παρά με βιογραφία.
Μια ζωή πολυτάραχη, γεμάτη τέχνη, μουσική, κινηματογράφο, φυλακή, εξαρτήσεις, ελευθερία, πτώσεις αλλά και επιστροφές. Μια ζωή που, όπως ο ίδιος έχει πει, τη βλέπει πια «λίγο σαν ταινία».
Γεννημένος για να ξεχωρίζει
Ο Δημήτρης Πουλικάκος γεννήθηκε το 1943, μέσα σε ένα περιβάλλον που έμοιαζε εκ διαμέτρου αντίθετο από τη διαδρομή που θα ακολουθούσε. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος καρδιολόγος της εποχής και η μητέρα του γιατρός, μικροβιολόγος-βιοχημικός. Μία εύπορη οικογένεια που ζούσε στο Κολωνάκι και είχε και πολιτικές διασυνδέσεις: η αδελφή του πατέρα του ήταν σύζυγος του πολιτικού Παναγιώτη Κανελλόπουλου ενώ είχε συγγενικές σχέσεις εξ αγχιστείας και με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή καθώς η σύζυγος του τελευταίου ήταν δεύτερη ξαδέλφη του Δημήτρη Πουλικάκου. Με σπουδές στο Αμερικανικό Κολλέγιο και ως αιώνιος φοιτητής του Παντείου Πανεπιστημίου, θα μπορούσε να έχει το μέλλον που είχε ορίσει στο μυαλό του ο πατέρας του Λάκης Πουλικάκος και οι οικογενειακές καταβολές του.
Κι όμως, ο Δημήτρης Πουλικάκος δεν προοριζόταν ποτέ για «ασφαλή» μονοπάτια. Από νωρίς έδειξε πως τον ενδιέφερε η τέχνη, η ανατροπή, η ελευθερία της έκφρασης.
Λογοτεχνία, υπερρεαλισμός και ραδιόφωνο – Ο «Θείος Νώντας»
Στη δεκαετία του ’60 συμμετείχε στην έκδοση του εμβληματικού περιοδικού Πάλι, πλάι σε ονόματα-θρύλους της ελληνικής λογοτεχνίας και διανόησης: Νάνο Βαλαωρίτη, Παναγιώτη Κουτρουμπούση, Μαντώ Αραβαντινού, Κώστα Ταχτσή, Ανδρέα Εμπειρίκο, Γιώργο Μακρή. Έγραφε δικά του κείμενα και έκανε μεταφράσεις, κυρίως υπερρεαλιστικής ποίησης και λογοτεχνίας.
Παράλληλα, το ραδιόφωνο είχε γίνει δεύτερο σπίτι του. Για χρόνια έκανε εκπομπές σε διάφορους σταθμούς, χωρίς ποτέ να χρησιμοποιήσει το πραγματικό του όνομα. Υπέγραφε ως «Θείος Νώντας», ένα ψευδώνυμο που έμελλε να γίνει θρύλος. Έτσι τον αποκαλούσε και ο Παύλος Σιδηρόπουλος, τον οποίο ο Πουλικάκος λάτρευε να αποκαλεί «ανιψιό».
«Ο Θείος Νώντας ήταν από το ‘82 το alter ego μου στο ραδιόφωνο. Δεν έχω πει ποτέ το όνομά μου στο ραδιόφωνο. Δεν θυμάμαι πώς μου κόλλησε αυτό το όνομα. Μου έκανε κάτι μεταξύ χαριτωμένου και κωλομπαρίστικου. Η πρώτη εκπομπή που έκανα λεγόταν «Έλα στον θείο» είχε δηλώσει ο ίδιος στη Lifo.
Ροκ, συγκροτήματα και μια σκηνή που γεννιόταν
Ο Δημήτρης Πουλικάκος υπήρξε από τους θεμελιωτές της ελληνικής ροκ σκηνής στη χώρα μας. Ήταν μέλος του συγκροτήματος MGC (Modern Greek Combo), όνομα που βρήκε και χάρισε ο ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος, υπήρξε αρχηγός του θρυλικού Εξαδάκτυλου και των Αχ-Βαχ, με μουσικούς όπως ο Σταμάτης Σπανουδάκης (μπάσο και φωνητικά) και ο Άλεξ Σπυρόπουλος -των Nirvana- στα πλήκτρα.
Συνεργάστηκε ως συνθέτης, εκτελεστής, παραγωγός και μουσικός με δεκάδες καλλιτέχνες: Θανάση Γκαϊφύλλια, Βλάσση Μπονάτσο, Σταύρο Λογαρίδη και πολλούς ακόμα. Ήταν πάντα εκεί όπου κάτι καινούργιο γεννιόταν – και πάντα λίγο πιο μπροστά από την εποχή του.
Δεν είναι τυχαίο που ο Δημήτρης Πουλικάκος πήρε ένα καθαρόαιμο λαϊκό τραγούδι, το «Υπάρχω» του αξέχαστου Στέλιου Καζαντζίδη και το μετέτρεψε σε μία ροκ μπαλάντα που έκανε και επιτυχία. Όλα συνέβησαν στο μακρινό 1983, όταν ο Δημήτρης Πουλικάκος τόλμησε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, δίνοντας στο τραγούδι έναν ροκ χαρακτήρα για τις ανάγκες της ταινίας Ο Δράκουλας των Εξαρχείων, στην οποία συμμετείχε και ως ηθοποιός.
Ο κινηματογράφος και η τηλεόραση (1970–1990)
Από τη δεκαετία του ’70 έως και τα ’90s, ο Δημήτρης Πουλικάκος γίνεται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του ελληνικού κινηματογράφου. Παίζει σε ταινίες που άφησαν εποχή: Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας, Άρπα κόλλα, Ο δράκουλας των Εξαρχείων, BIOS + πολιτεία, Made in Greece, Το μετέωρο βήμα του πελαργού.
Στην τηλεόραση ξεχωρίζει στις σειρές Οι Αυθαίρετοι, Οι Μεν και οι Δεν, Δύο ξένοι, Επτά θανάσιμες πεθερές. Συχνά υποδύεται περιθωριακούς, σκληρούς ή αντισυμβατικούς χαρακτήρες – ρόλους που του ταίριαζαν απόλυτα.
LSD, BBC και η πρώτη φυλακή
Το 1967 σημαδεύει μια από τις πιο σκοτεινές αλλά και μυθικές στιγμές της ζωής του. Συλλαμβάνεται και οδηγείται στις φυλακές Αβέρωφ με την κατηγορία μεταφοράς 250.000 δόσεων LSD στην Ελλάδα, σε μια εποχή που το ψυχεδελικό κίνημα βρισκόταν στο απόγειό του και πειράματα γίνονταν ακόμα και από το BBC που έδινε αδρά αμοιβή στους εθελοντές που θα συμμετείχαν σε αυτά. Ανάμεσά τους ήταν και ο Δημήτρης Πουλικάκος.
«Ξεκινήσαμε με έναν φίλο από Λονδίνο, με οτοστόπ, και σε κάποια φάση μάς πήρε ένας Γάλλος που πήγαινε στο Παρίσι. Εκεί πετύχαμε κάτι άλλα φιλαράκια που έφευγαν για Αφγανιστάν και θα περνούσαν από Ελλάδα με ένα buick station και ένα τροχόσπιτο» διηγούταν ο ίδιος στο Vice για εκείνες τις σκοτεινές μέρες και συνέχιζε: «Είχαμε μαζί κάμποσα πακετάκια με κρυστάλλους. Είναι γνωστή αυτή η ιστορία, μέχρι και ο Πανούσης την έχει πει χωρίς πολλές λεπτομέρειες».
Σε άλλη συνέντευξή του, στο Down Town είχε πει για τις περιπέτειές του με τη φυλακή: «Έχω κάνει δύο φορές φυλακή στη ζωή μου. Μια στον Κορυδαλλό και την πρώτη φορά στις φυλακές Αβέρωφ γιατί μαζί με μια παρέα είχαμε φέρει, το 1967, 250.000 δόσεις LSD στην Ελλάδα. Προς ιδίαν χρήση πάντα.» Ήταν η πρώτη φορά που βίωσε τι σημαίνει πραγματικός εγκλεισμός.
Η κατηγορία για δολοφονία και ο Κορυδαλλός
Η πιο δραματική καμπή της ζωής του, όμως, ήρθε όταν κατηγορήθηκε για τη δολοφονία της πρώην συζύγου του Λίλης Παπαδάκη. Έμεινε έξι μήνες προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού και σύρθηκε δικαστικά για μια δεκαετία. Συγχρόνως, οι γονείς της πρώην συζύγου του που είχε φύγει από τη ζωή, οι οποίοι και τον κατηγορούσαν για τον θάνατο της κόρης τους, τού είχαν απαγορεύσει να βλέπει τη μοναχοκόρη του, Καλλιόπη. Την ξανασυνάντησε όταν πλέον η μικρή ήταν 17 χρονών. Σήμερα τού έχει χαρίσει και δύο εγγόνια.
Όπως έχει περιγράψει για αυτή την ιστορία που τον ταλαιπώρησε πολύ: «Μεσολάβησαν πολλά τότε. Τώρα πια, τα βλέπω λίγο σαν ταινία. Με κατηγόρησαν για ηθική αυτουργία σε ανθρωποκτονία εκ προθέσεως… Για αυτή την ιστορία έκατσα έξι μήνες στις φυλακές Κορυδαλλού και τραβιόμουν συνολικά δέκα χρόνια.» Όταν τελικά αθωώθηκε, η υπόθεση διδασκόταν ως παράδειγμα στη Νομική Σχολή.
Οι εξαρτήσεις και η λύτρωση
Η ζωή του συνδέθηκε και με τις ουσίες. Ο ίδιος μίλησε κάποτε δημόσια ανοιχτά για τον αγώνα του με τα ναρκωτικά και την απεξάρτηση: «Εγώ είμαι καθαρός, πολλά χρόνια τώρα. Το 2008 μπήκα στον ΟΚΑΝΑ για απεξάρτηση… Πάντως, από το 2008 είμαι τελείως καθαρός από ναρκωτικά» είχε πει στο Down Town.
Χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς ψέματα, χωρίς διδακτισμό. 83 χρόνια ελευθερίας… Σήμερα, στα 83 του, ο Δημήτρης Πουλικάκος παραμένει ελεύθερο πνεύμα. Ένας άνθρωπος που έζησε στα άκρα, πλήρωσε ακριβά τις επιλογές του, αλλά δεν μετάνιωσε ποτέ για το δικαίωμα να είναι ο εαυτός του.
Όπως έχει πει στη RealNews με πίκρα αλλά και καθαρό βλέμμα: «Υπάρχει πολλή σαβούρα… Δύσκολο για ένα παιδί να μεγαλώνει σήμερα και να βγει άνθρωπος». Κι όμως, εκείνος βγήκε άνθρωπος. Και μάλιστα ελεύθερος.
Χρόνια πολλά, Θείε Νώντα.
Κάλλια Λαμπροπούλου
