Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά την κατάργηση του νόμου Ν. 1366/1938, που έθετε περιορισμούς στις αγορές ακινήτων στις παραμεθόριες περιοχές, παρατηρείται κινητικότητα στις αγορές ακινήτων από αλλοδαπούς στα νησιά του Αιγαίου και τους πρώην νομούς Έβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Καβάλας, Σερρών, Χαλκιδικής και Κερκύρας (Διαπόντιοι Νήσοι).
Ασφαλώς είναι ευπρόσδεκτες οι επενδύσεις αλλοδαπών στην Ελλάδα στον τομέα των ακινήτων, γιατί συμβάλλουν στην ανάπτυξη του κατασκευαστικού τομέα άρα και στην εθνική οικονομία.
Όμως, με βάση μηνύματα που λαμβάνουμε από τις προαναφερθείσες περιοχές που μιλούν για καταιγισμό αγορών ακινήτων από φυσικά πρόσωπα ή εταιρείες ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες είναι πιθανόν να δημιουργήσουν προβλήματα εθνικής ασφάλειας στο μέλλον.
Οι κραυγές αγωνίας του δημάρχου Αλεξανδρουπόλεως κ. Ζαμπούκη, για «αθόρυβο» εποικισμό του Έβρου από Τούρκους και Βουλγάρους, που αποτελεί τον κύριο χώρο ανάσχεσης του τουρκικού επεκτατισμού, πρέπει να βρουν ευήκοα ώτα στους συνήθους βαρύκοους των Αθηνών.
Ο κ. Ζαμπούκης έθεσε αυτό το τεράστιας σημασίας το θέμα στο Ετήσιο Συνέδριο της ΚΕΔΕ, που έγινε προσφάτως στην Αλεξανδρούπολη, και μάλιστα ενώπιον των δημάρχων όλης της χώρας αλλά και υπουργούς της κυβέρνησης.
Μάλιστα ο δήμαρχος τόνισε ότι εταιρείες τουρκικών συμφερόντων, που με τη σύστασή τους κατά την εταιρική νομοθεσία στην Ελλάδα, την εγγραφή τους στο τοπικό Επιμελητήριο του Έβρου και την έκδοση αριθμού φορολογικού μητρώου, αποκτούν το δικαίωμα να αγοράζουν κατοικίες όπου θέλουν.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ένας Τούρκος πολίτης θα ήθελε να έχει ένα σπίτι στην Αλεξανδρούπολη ή σε κάποια παραλιακή περιοχή του Έβρου, για να ζει σε μια ευρωπαϊκή χώρα ή για να το μεταπωλήσει με σκοπό το κέρδος. Όμως, πώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί η αγορά κατοικιών και γης σε ερημωμένα χωριά του Έβρου και μάλιστα δίπλα στον Έβρο ποταμό; Για αγορές στις περιοχές αυτές δεν ισχύει κανείς από τους παραπάνω πιθανούς παράγοντες. Άρα, για ποιον λόγο αγοράζουν εκεί τις περιουσίες των Ελλήνων;
Μάλιστα, ο κ. Ζαμπούκης, μιλώντας το GRTimes, είπε: «Κάνω έκκληση εθνικής αφύπνισης, εδώ σε μία περιοχή όπου πληθυσμός γερνάει και αντιμετωπίζουμε έντονα το δημογραφικό πρόβλημα θα πρέπει η πολιτεία να ευαισθητοποιηθεί και να δώσει λύσεις».
Επίσης πρόσθεσε ότι «παρά τον θόρυβο που προκλήθηκε, καμιά νομοθετική ρύθμιση δεν υπήρξε μέχρι σήμερα ζητώντας την τροποποίηση του ισχύοντος νόμου, με αυστηρότερα εμπόδια ώστε να προστατευτεί η τοπική κοινωνία και να διασφαλιστεί ο έλεγχος στη στρατηγικής σημασίας περιοχή».
Συνέχισε δε λέγοντας ότι πρέπει να δοθούν κίνητρα στους ντόπιους για να μην πουλούν την ακίνητη περιουσία τους καθώς και να αυξηθούν οι δυνατότητές τους ώστε να δημιουργήσουν οι ίδιοι επιχειρήσεις που είναι απαραίτητες για την τοπική κοινωνία.
Επίσης υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, που ισχύει και για τα νησιά του Αιγαίου. Τουρκικών συμφερόντων εταιρείες ή φυσικά πρόσωπα αγοράζουν ξενοδοχειακές μονάδες, καταστήματα εστίασης και όχι μόνο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι επισκέπτες που έρχονται από την Τουρκία, να μένουν σε ξενοδοχεία, να σιτίζονται και να διασκεδάζουν σε επιχειρήσεις τουρκικών συμφερόντων.
Ειδικά όσον αφορά τα νησιά, τουρκικών συμφερόντων είναι τα πλοία που τους μεταφέρουν, αν σε βάθος χρόνου είναι τουρκικών συμφερόντων και τα ξενοδοχεία και η εστίαση που προτιμούν, ελαχιστοποιείται το κέρδος της τοπικής κοινωνίας.
Από όλα τα παραπάνω συνάγεται ότι επείγει η δημιουργία ενός μηχανισμού ελέγχου των αγοραπωλησιών σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στις παραμεθόριες περιοχές. Πρέπει το κράτος να αποκτήσει τη δυνατότητα να ελέγχει τις αγοραπωλησίες σε μόνιμη βάση και να είναι σε θέση ανά πάσα στιγμή να έχει πλήρη εικόνα των αγοραπωλησιών από συμφέροντα συγκεκριμένων χωρών, για να είναι δυνατή η εξαγωγή συμπερασμάτων για πιθανή ύπαρξη σχεδίων ξένων κρατών και κέντρων που είναι δυνατόν να απειλήσουν την εθνική ασφάλεια και άμυνας της χώρας.
