1944 και σαν σήμερα γεννιόταν, στον Βύρωνα, ο Νίκος Δαδινόπουλος. Χρόνια δύσκολα σε μια μικροαστική οικογένεια, που ονειρευόταν καριέρα στο στρατό για τον γιο τους. Όμως άλλα αι βουλαί…
Ο Νίκος Δαδινόπουλος πέρασε από το θέατρο, το σινεμά, το τραγούδι, και άφησε παντού το στίγμα του.
Και σε αντίθεση με αρκετούς συναδέλφους του, δεν έμεινε χωρίς δουλειά και επιτυχία ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία, όταν έπαψε να είναι «εξώφυλλο». Μόνο που η μοίρα είχε άλλα πράγματα κανονισμένα…
Το νέο αίμα
Το 1966 κάνει το ντεμπούτο του σε θέατρο και κινηματογράφο. Την επόμενη χρονιά, υποδύεται τον γιο του Νίκου Σταυρίδη στον Χαζομπαμπά του Ορέστη Λάσκου. Μάλιστα ο ίδιος δεν ξέχασε ποτέ αυτή την ταινία, όχι μόνο γιατί τον έκανε γνωστό αλλά γιατί βίωσε και μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή.
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη σκηνή του τέλους, όταν ο Σταυρίδης, ο οποίος υποδυόταν τον πατέρα μου, ήρθε να με δει στο γραφείο όπου δούλευα, μετά από μια περίοδο που με είχε διώξει από το σπίτι, επειδή υποτίθεται δεν φερόμουν καλά. Ήταν τόση η συναισθηματική φόρτιση και είχαμε τόσο πολύ ταυτιστεί ο καθένας με το ρόλο του, που στο γύρισμα τόσο ο Σταυρίδης όσο κι εγώ βάλαμε τα κλάματα, όταν υποτίθεται ότι πέφταμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Ήταν απίστευτο συναίσθημα! Κλαίγαμε και οι δύο σαν μικρά παιδιά! Μάλιστα, η συγκίνηση αυτή μεταφέρθηκε και στο κινηματογραφικό συνεργείο που ήταν εκεί! Ήταν κάτι μοναδικό! Και ήταν τόσο δυνατό, που ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο Ορέστης Λάσκος, δεν έσβησε τη σκηνή στο μοντάζ αλλά την κράτησε και την πέρασε στην ταινία».
Αρχίζουν τα εξώφυλλα και η ζήτηση. Και ο ζεν πρεμιέ γίνεται πρωταγωνιστής, σε μικρότερες εταιρείες. Κυρίως μελό, όπου τραγουδούσε κιόλας. Όταν όμως τον ζητάγανε για μικρότερους ρόλους σκηνοθέτες όπως ο Γιάννης Δαλιανίδης ή ο Νίκος Φώσκολος, δεν αρνήθηκε.
Η ζωή γίνεται «Λούνα παρκ»
Με τον Γιάννη Δαλιανίδη συνεργάζονται και στην ταινία Ο κυρ-Γιώργης εκπαιδεύεται, που έμελλε να είναι και η τελευταία της Φίνος Φιλμ. Όμως εκείνη την περίοδο, τόσο ο πρωταγωνιστής της ταινίας, που υποδυόταν τον πατέρα του, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, όσο και ο Δαδινόπουλος γνώριζαν στιγμές δόξας και θριάμβου. Αιτία ήταν το τηλεοπτικό «Λούνα παρκ», που για επτά χρόνια έσκιζε. Στο πρόγραμμα –γιατί δεν ήταν ακριβώς σίριαλ, αφού είχε μέσα και παιχνίδια και κάποιον τραγουδιστή για γκεστ– υποδυόταν τον διευθυντή της επιχείρησης. Εκεί ερωτευόταν την εργαζόμενη που την υποδυόταν το πρώην παιδί-θαύμα, η Μαίρη Ευαγγέλου.
Στο «Λούνα παρκ» παντρευόντουσαν. Το ίδιο όμως συνέβη και στην πραγματική ζωή. Μάλιστα ο ίδιος αστειευόταν λέγοντας ότι έκαναν δύο ειδών εξώφυλλα σε έντυπα της εποχής. Αρχικά σαν τηλεοπτικό ζευγάρι και μετά σαν αληθινό. Απέκτησαν δε και έναν γιο, τον Άλκη.
Ο καλός φίλος και συνάδελφος
Τα επόμενα χρόνια, ο Νίκος Δαδινόπουλος συνέχισε σε θέατρο και τηλεόραση. Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν στο ΔΗΠΕΘΕ Χανίων, ενώ είχε επιστρέψει στην τηλεόραση στην επιτυχημένη, καθημερινή σειρά Η ζωή της άλλης, ύστερα από προτροπή της πολύ καλής του φίλης Κάτιας Δανδουλάκη.
Όμως από το Σεπτέμβριο του 2011 βρισκόταν σε κλινική αποκατάσταση στα Χανιά. Αρχικά είχε εισαχθεί για δύσκολη χειρουργική επέμβαση, προκειμένου να του αφαιρεθεί ένα λίπωμα στη σπονδυλική στήλη.
Η επέμβαση έγινε με επιτυχία και ο ηθοποιός επέστρεψε στο σπίτι του για να αναρρώσει. Ωστόσο η κατάσταση της υγείας του δεν σταθεροποιήθηκε, όπως αναμενόταν, και ο δημοφιλής ηθοποιός αντιμετώπιζε σοβαρά κινητικά προβλήματα. Στην απόγνωσή του στήριξε όλες του τις ελπίδες στη συμβουλή ειδικού, ο οποίος τον προέτρεψε να κάνει εισαγωγή σε κέντρο αποκατάστασης. Όπως και έγινε. Τότε ο Νίκος Δαδινόπουλος είχε δηλώσει: «Ευχαριστώ τον κόσμο για την αγάπη του. Είμαι καλύτερα, αλλά πρέπει να περάσει ένα διάστημα για να συνέλθω».
Την τελευταία εβδομάδα, της ζωής του, ο ηθοποιός νοσηλευόταν στην ογκολογική μονάδα του νοσοκομείου των Χανίων, όπου είχε μεταφερθεί από το Κέντρο Αποκατάστασης «Ολύμπειον» της Κρήτης.
Γνώριζε πολύ πιο πριν για τον καρκίνο, όμως δεν το είχε πει σχεδόν σε κανέναν. Ούτε στη Μαίρη Ευαγγέλου, που είχαν χωρίσει μερικά χρόνια πριν. Εκείνη όμως τα ξέχασε όλα και ήρθε στο πλευρό του. Τα λόγια της συγκινούν ακόμα.
«Ο Νίκος δεν μοιράστηκε μαζί μου το πρόβλημα της υγείας του. Σχεδόν κανείς δεν το ήξερε. Πριν το μάθω, έβλεπα όνειρα… Όταν το έμαθα, δεν φαντάστηκα τη σοβαρότητα, γιατί υποτίθεται ότι ήταν κάτι που είχε ξεπεράσει. Όταν τα πράγματα φτάσανε πολύ κοντά στο τέλος και ήμουν σίγουρη πια, εκεί μιλήσαμε. Μιλήσαμε λίγο πριν μπει να κάνει μια επέμβαση, αλλά και πάλι δεν το πίστευα ότι είναι τα πράγματα τόσο πολύ άσχημα», είχε πει η ηθοποιός.
Για να καταλήξει: «Αυτές τις μέρες που ήμουν δίπλα του, ήμασταν πιασμένοι χέρι-χέρι και δεν ξεκολλούσε το χέρι. Όσο κι αν ήταν σκληρό και απότομο, δεν ξέρω πού βρήκα τη δύναμη… ξέρω ότι όταν τελείωσαν όλα έφυγα να πάω στο σπίτι μου στο χωριό και είπα “και τώρα θα πενθήσω”. Ήθελα να μείνω μόνη μου…».
Ο Νίκος Δαδινόπουλος έφυγε από την ζωή στις 10 Μαρτίου 2012, σκορπίζοντας πίκρα και σε συνάδελφους του, που μόνο καλά λόγια είχαν να πουν.
Σπύρος Δευτεραίος
