Απόγονος προσφύγων από την Ανατολική Θράκη, ο Γεώργιος Κατσάνης γεννήθηκε στο Σιδηρόκαστρο Σερρών στις 7 Αυγούστου 1934. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να συμπληρώσει τα 40 χρόνια του, καθώς στις 21 Ιουλίου 1974 έπεσε ηρωικά μαχόμενος στον Άγιο Ιλαρίωνα της Κύπρου, από σφαίρα Τούρκου ελεύθερου σκοπευτή.
Η σύντομη πορεία του υπήρξε από κάθε άποψη εντυπωσιακή – τόσο η αθλητική όσο και η στρατιωτική.
Όταν ο Γ. Κατσάνης ήταν 7 ετών, στη διάρκεια της Κατοχής, η οικογένειά του μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, στα 14, εντάσσεται στο τμήμα στίβου του Γ.Σ. Ηρακλής, όπου διακρίθηκε στα 100 και τα 200 μέτρα, τη σκυταλοδρομία και το άλμα σε μήκος.
Το 1952 εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων και το 1956 στο Σώμα Καταδρομών, στο οποίο εκπαιδεύτηκε ως καταδρομέας, αλεξιπτωτιστής, αναρριχητής και χιονοδρόμος. Ο Κατσάνης πέρασε με άριστα όλες τις δοκιμασίες, υπηρετώντας με απαράμιλλο ζήλο. Διακρίθηκε για τις επιδόσεις του στις αναρριχήσεις, στον ορεινό αγώνα αλλά και στις αερομεταφορές.
Μεταξύ 1957-60 μετατέθηκε στην Ε’ Μοίρα Καταδρομών στη Δράμα, γνωστή και ως «Μαύρη Μοίρα» αφού θεωρείται από τις πλέον μάχιμες.
Στις 25 Ιουνίου 1961, στην διάρκεια στρατιωτικών αγώνων και μπροστά στα μάτια 30.000 θεατών πέφτει από ύψος 20 μέτρων αλλά επιστρέφει στην ενεργό δράση έναν χρόνο μετά. Από το 1963 μέχρι και το 1965 υπηρέτησε ως εκπαιδευτής στην Σχολή Αλεξιπτωτιστών στο Μεγάλο Πεύκο. Στην Κύπρο μετατέθηκε πρώτη φορά το 1966, όπου υπηρέτησε μέχρι το 1967 στην 31η Μοίρα Καταδρομών της νεοσύστατης τότε Εθνικής Φρουράς, με το βαθμό του λοχαγού.
Το 1968 υπηρέτησε ως εκπαιδευτής στην 1η Ταξιαρχία Καταδρομών στη Ρεντίνα. Μεταξύ 1969-70 φοίτησε στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου, μετατέθηκε στην 2η Μεραρχία στην Έδεσσα το 1970-72, και μετά ως το 1973 στο Γ’ Σώμα Στρατού. Κατέβηκε ξανά στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1973, όπου ανέλαβε τη διοίκηση της 33ης Μοίρας Καταδρομών.
Κατά την έναρξη της τουρκικής εισβολής, το 1974, η 33ΜΚ βρισκόταν προσωρινά στη Λευκωσία λόγω του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου.
Το πρωί της 20ής Ιουλίου ένας λόχος της διατάχθηκε να καλύψει το αεροδρόμιο, και οι υπόλοιποι δυο λόχοι υπό τον Κατσάνη να μεταβούν από τη Λευκωσία στο χώρο διασποράς της μονάδας που ήταν το χωριό Μπέλλα-Πάις, στην περιοχή Κερύνειας. Καθ’ οδόν μετά την Κλεπίνη, η αυτοκινητοπομπή προσβλήθηκε από τουρκικά αεροσκάφη τα οποία κατέστρεψαν το σύνολο των οχημάτων, αναγκάζοντας τους καταδρομείς να διανύσουν τα τελευταία χιλιόμετρα πεζοί.
Τη νύχτα της 20ής Ιουλίου, και σε συνεργασία με τις 31η, 32η και 34η μοίρες, η 33ΜΚ επιχείρησε στα μετόπισθεν των τουρκικών δυνάμεων με στόχο την κατάληψη του στρατοπέδου των Τούρκων αλεξιπτωτιστών στο ύψωμα Κοτζά Kαγιά που βρίσκεται πάνω από το χωριό Αγύρτα και νότια του κάστρου του Αγίου Ιλαρίωνα.
Το ύψωμα αυτό στις παρυφές του Πενταδάκτυλου ήταν στρατηγικής σημασίας καθότι ο έλεγχός του θα απέκοπτε την κύρια οδική αρτηρία Κερύνειας-Λευκωσίας.
Η αποστολή της 33ΜΚ κατά την επιχείρηση ήταν να καταλάβει τη θέση Πετρομούθια. Ο Κατσάνης τάχθηκε επικεφαλής χωρίς να έχει κοντά του την ομάδα διοίκησης. Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, οι Έλληνες καταδρομείς προσέγγισαν το τουρκικό στρατόπεδο από τρεις πλευρές και ακολούθησε σφοδρή μάχη εκ του συστάδην, γνωστή ως Μάχη του Κοτζά Καγιά, που κατέληξε στην ολοκληρωτική κατάληψη του στρατοπέδου.
Το πρωί της 21ης Ιουλίου όμως, κάτω από συνεχείς τουρκικές αντεπιθέσεις, οι ελληνικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να συμπτυχθούν εξαιτίας της έλλειψης πυρομαχικών και της απουσίας ενισχύσεων πεζικού.
Κατά τη διάρκεια της απαγκίστρωσης της 33ΜΚ, ο Γεώργιος Κατσάνης έπεσε μαχόμενος από πυρά ελεύθερου σκοπευτή. Οι προσπάθειες των στρατιωτών του να ανακτήσουν τη σορό του απέβησαν άκαρπες.
Ο Γεώργιος Κατσάνης παρέμεινε αγνοούμενος για 46 χρόνια μετά την εισβολή. Στις αρχές του 2020 τα οστά του ταυτοποιήθηκαν σε ομαδικό τάφο που είχε εντοπιστεί το 2017 στα Κατεχόμενα, και μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα όπου και ενταφιάστηκαν στη γενέτειρά του.
Τις τελευταίες στιγμές του αφηγήθηκαν στην κάμερα του Sigmalive δύο συμπολεμιστές του, ο Χρήστος Κούλινος (νοσοκόμος της Μοίρας) και ο Δημήτρης Σκούρος (επιλοχίας του 3ου Λόχου Κρούσεως).
Μετά θάνατον ο ήρωας Κατσάνης τιμήθηκε ποικιλοτρόπως σε Ελλάδα και Κύπρο: Από το ΓΕΕΘΑ προήχθη σε αντιστράτηγο πεζικού, ο «Ηρακλής» έδωσε το όνομά του στο ιδιόκτητο κλειστό γυμναστήριο πετοσφαίρισης («Κατσάνειο»), επίσης το όνομά του δόθηκε στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθοδόξου Πολέμου (ΚΕΑΠ) στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης (Στρατόπεδο «Αντιστράτηγος Γεώργιος Κατσάνης») καθώς και στο στρατόπεδο της 33ης ΜΚ στο Σταυροβούνι της Κύπρου. Ο Δήμος Στροβόλου στη Λευκωσία ονόμασε το δημοτικό πάρκο του σε «Πάρκο Αντιστρατήγου Γεωργίου Κατσάνη», ενώ προτομές του υπάρχουν σε κεντρικό σημείο του Σιδηροκάστρου και στη ναυτική βάση στο Μαρί της Κύπρου.
