Το ημερολόγιο έγραφε 24 Οκτωβρίου 1963 όταν ανακοινώθηκε ότι το Νόμπελ Λογοτεχνίας εκείνης της χρονιάς απονέμεται στον Γιώργο Σεφέρη· είναι ο πρώτος μας ποιητής που τιμήθηκε με το ύψιστο αυτό βραβείο. Ο δεύτερος είναι ο Οδυσσέας Ελύτης το 1979.
Ο διπλωμάτης από τα Βουρλά της Μικρασίας, ο Γεώργιος Σεφεριάδης όπως ήταν το πραγματικό όνομά του, ξεκίνησε να γράφει τους πρώτους στίχους το 1914, με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου και την οικογένεια να βρίσκει καταφύγιο στην Ελλάδα.
Η ποίησή του ήταν αναγνωρισμένη στο εξωτερικό ήδη από τη δεκαετία του 1950, με αποτέλεσμα το όνομά του να βρίσκεται μεταξύ των υποψηφιοτήτων για Νόμπελ και το 1955 και το 1961. Το 1963 η Σουηδική Ακαδημία (που στο παρελθόν είχε… παρακάμψει τον Νίκο Καζαντζάκη και τον Άγγελο Σικελιανό) επέλεξε να τιμήσει τον Έλληνα ποιητή «για το υπέροχο λυρικό ύφος του που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες».
Καθηλωμένος στο σπίτι του από μια κρίση έλκους, ο Γιώργος Σεφέρης δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Διαλέγοντας έναν Έλληνα ποιητή για το βραβείο Νόμπελ νομίζω πως η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη της με τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα. Εννοώ: αυτή την Ελλάδα για την οποία τόσες γενεές αγωνίστηκαν προσπαθώντας να κρατήσουν ό,τι ζωντανό από τη μακριά παράδοση της. Νομίζω ακόμη ότι η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να δείξει πως η σημερινή ανθρωπότητα χρειάζεται και την ποίηση –κάθε λαού– και το ελληνικό πνεύμα».
Να σημειωθεί ότι εκείνη τη χρονιά στην τελική 6άδα βρίσκονταν ακόμα ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Σάμουελ Μπέκετ, ο Αγγλοαμερικανός ποιητής Γ.Χ. Όντεν, ο Ιάπωνας συγγραφέας Γιούκιο Μίσιμα, ο Χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούδα και ο Δανός συγγραφέας Άξελ Σαντεμόζε. Η τελική τριάδα ήταν Σεφέρης, Νερούδα και Όντεν – ο Έλληνας ποιητής επελέγη ομόφωνα.
Στην Ελλάδα βέβαια η είδηση έπαιξε… χαμηλά. Στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κυριαρχούν οι εκλογές της 3ης Νοεμβρίου και αναμέτρηση της ΕΡΕ με την Ένωση Κέντρου. Η Αριστερά μάλλον έδειξε την προτίμησή της στον Πάμπλο Νερούδα που ανήκε στο ιδεολογικό της στρατόπεδο, ενώ μια δεξιά εφημερίδα, ο Ελεύθερος, δεν δίστασε να αναπαράγει τις φήμες που κυκλοφορούσαν ότι ο διπλωμάτης Σεφέρης «είχε ξεπουλήσει την Κύπρο για να πάρει το Νόμπελ».
Η τελετή απονομής του Νόμπελ έγινε στις 10 Δεκεμβρίου στη Στοκχόλμη, διά χειρός του βασιλιά της Σουηδίας Γουστάβου. Το ίδιο βράδυ ο Γιώργος Σεφέρης εκφώνησε έναν σύντομο λόγο στο δείπνο που παρατέθηκε στο δημαρχείο, ενώ την επομένη έδωσε διάλεξη στη Σουηδική Ακαδημία.
Στην ομιλία του τόνισε την άμεση και αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας· θεωρείται δε ιστορική, καθώς συνόψιζε τη σημασία, την ιδιαιτερότητα και την αντοχή του ελληνικού πολιτισμού: «Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και αυτό που την χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται. [..] Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά. Κανόνας της είναι η δικαιοσύνη».
