Τεράστιος κρατήρας κάτω από τους πάγους της Γροιλανδίας – Τι λένε Σκανδιναβοί επιστήμονες

Παλαιότερος απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί αρχικά είναι ο κρατήρας που βρίσκεται θαμμένος κάτω από τους πάγους της βορειοδυτικής Γροιλανδίας, και ο οποίος είναι ένας από τους μεγαλύτερους που έχουν εντοπιστεί στη Γη.

Νεότερες εκτιμήσεις Σκανδιναβών επιστημόνων αναφέρουν ότι πρέπει να δημιουργήθηκε από την πτώση μετεωρίτη διαμέτρου 1,5-2 χλμ πριν από περίπου 58 εκατ. χρόνια.

Η χρονολόγηση αυτή του κρατήρα της Γροιλανδίας που εντοπίστηκε το 2015 σε βάθος 1 χλμ κάτω από τον  παγετώνα Hiawatha, δείχνει ότι η Γη δέχθηκε νέα… επίθεση περίπου 8 εκατ. χρόνια αφότου έπεσε στη χερσόνησο Γιουκατάν στο σημερινό Μεξικό ο μετεωρίτης που οδήγησε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση ήταν 6,5 φορές μεγαλύτερος.

Η αρχική ηλικία του κρατήρα της Γροιλανδίας ήταν 13.000 έτη, όμως ερευνητές από το Σουηδικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Δανίας και το Ινστιτούτο Globe του Πανεπιστημίου Κοπεγχάγης πλέον εκτιμούν ότι είναι πιο παλιός.

Όπως και οι άλλοι πλανήτες και δορυφόροι στο ηλιακό μας σύστημα, η Γη έχει πληγεί στο παρελθόν κατ’ επανάληψη από διαστημικούς βράχους, αλλά τα «σημάδια» έχουν τις περισσότερες φορές διαγραφεί από την επιφάνεια λόγω των διαρκών τεκτονικών και άλλων αλλαγών.

Πριν από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια η Γροιλανδία και η γύρω αρκτική περιοχή δεν είχαν πάγους, αλλά θερμοκρασίες 20 βαθμών Κελσίου και άρα βροχοδάση με πολλά θηλαστικά ζώα. Η πρόσκρουση του αστεροειδούς εκτιμάται ότι απελευθέρωσε ενέργεια εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από μία ατομική βόμβα, δημιουργώντας έναν κρατήρα ικανό να χωρέσει μία ολόκληρη πόλη όπως η Ουάσινγκτον.

Οι Σκανδιναβοί επιστήμονες με επικεφαλής τον γεωλόγο Γκάβιν Κένι οι οποίοι έκαναν δημοσίευση στο περιοδικό Science Advances, εκτιμούν ότι η πρόσκρουση θα είχε επιφέρει πλήρη καταστροφή σε ένα μεγάλο μέρος της Γροιλανδίας. Το κρουστικό κύμα θα έριξε στο έδαφος και θα έκαψε τα περισσότερα δέντρα σε ακτίνα δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιομέτρων, καθώς λιωμένα πετρώματα θα εκτοξεύονταν στην ατμόσφαιρα και θα έπεφταν πυρακτωμένα ξανά στο έδαφος.

Παραμένει ασαφές κατά πόσο η πρόσκρουση είχε μακρόχρονες επιπτώσεις στο παγκόσμιο κλίμα ή μόνο πρόσκαιρες.