Οι θύτες της Γενοκτονίας των Αρμενίων

Ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι της Γενοκτονίας; Ποιοι ήταν αυτοί που οδήγησαν στο θάνατο τόσους ανθρώπους;

Αρχικά μέσα στους κύριους συμμετέχοντες στη Γενοκτονία ήταν οι Οθωμανοί Τούρκοι και οι Κούρδοι, όλων των κοινωνικών βαθμίδων.

Οι Κούρδοι

Οι Κούρδοι δεν είχαν ιδεολογικό υπόβαθρο για τη συμμετοχή τους. Για τους περισσότερους, η συμμετοχή ήταν κερδοσκοπική, όπως με τη κατάδοση κρυμμένων Αρμενίων. Φυσικά, υπήρχαν άτομα της κοινότητας, όπως Κούρδοι σεΐχηδες που ξεκάθαρα εναντιωνόταν στις πράξεις αυτές. Οι Κούρδοι ήταν ιδιαίτερα χρήσιμοι, αφού βρίσκονταν σε στρατηγικές περιοχές, όπως αυτές κοντά στα σύνορα με την εχθρική Ρωσία. Στις περιοχές, αυτές, Κούρδοι μαζί με στρατιωτικές δυνάμεις εξολόθρευσαν τον πληθυσμό.

Οι Νεότουρκοι

Οι Νεότουρκοι ήταν κύριοι υποκινητές της προπαγάνδας κατά των Αρμενίων και της Γενοκτονίας. Τα ψέματα και η προπαγάνδα που συχνά μετέδιδαν υποστηρίζονταν και από το αντίστοιχο τμήμα προπαγάνδας της συμμαχικής Γερμανίας.

Οι Νεότουρκοι είχαν δύο αρχηγούς, τον Μεχμέτ Ταλαάτ, υπεύθυνο της πολιτικής διοίκησης και τον Εμβέρ Πασά, στρατιωτικό διοικητή.

Ο Εμβέρ, ως διοικητής του στρατού είχε και πολύ σημαντικό ρόλο στις κινήσεις του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ίδιος, ήταν από τους πρώτους που κατηγόρησε για τις, δικής του υπαιτιότητας, ήττες, τους Αρμενίους.

Ο Ταλαάτ ήταν ένας από τους κύριους υπεύθυνους της Γενοκτονίας. Ήταν αυτός, που στις 23 Μαΐου 1915, έδωσε την εντολή για την τελική μετακίνηση του πληθυσμού των Αρμενίων. Ήδη μερίδα ανθρώπων είχε εξαναγκαστεί σε υποχρεωτική μετακίνηση.

Ο τελικός τους προορισμός ήταν η αφιλόξενη ερημική πόλη Ντελ ελΖορ της Συρίας. Για να φανεί νόμιμη η μετακίνηση, εισήχθη νόμος στις 29 Μαΐου που τη δικαιολογούσε. Την ευθύνη της είχε η Διεύθυνση για την Εγκατάσταση Φυλών και Μεταναστών, υπό την εποπτεία του στρατού.

Ο ίδιος, παρουσίαζε τους Αρμενίους ως επικινδύνους για την Αυτοκρατορία, το οποίο στήριζε και με βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1916, όπου υπήρχαν παραποιημένες φωτογραφίες, που υποτίθεται πως έδειχναν Αρμενίους τρομοκράτες εναντίον της Οθωμανικής αστυνομίας.

Πηγές:

Üngör, U. Ü. (2012). The Armenian Genocide, 1915. Στο B. Boender & W. ten Have (Εds.), The Holocaust and Other Genocides: An Introduction, 45-71. Amsterdam: Amsterdam University Press.

Gunter, M. (χ.χ.). Turkey, Past and Future: What Is Genocide? The Armenian Case.

Hovannisian, R.G. (2009). The Armenian Genocide in Perspective. New York: Routledge.

Dadrian, V.N. (2003). The History of the Armenian Genocide: Ethnic Conflict from the Balkans to Anatolia to the Caucasus. New York: Berghahn Books.

Απόσπασμα από πτυχιακή εργασία με τίτλο «Το φαινόμενο της γενοκτονίας στον 20ο αιώνα: Μία συγκριτική ανάλυση» που έγινε στο τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ, τον Ιούνιο του 2019, υπό την επίβλεψη του Επίκουρου Καθηγητή Δημήτρη Λυβάνιου από την Ερμιόνη Βλαχίδου.