Το τελευταίο αντίο στον Στάθη Λαζαρίδη θα πουν σήμερα στο Τσοτύλι Κοζάνης συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και συντοπίτες του λεβέντη αστυνομικού του μακελειού των Ζωνιανών, που άφησε την τελευταία του πνοή το βράδυ της Κυριακής, στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, μετά από οκτώ χρόνια μάχης για να κρατηθεί στη ζωή.
Η νεκρώσιμος ακολουθεί θα τελεστεί στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Αρχικά, υπήρξε η σκέψη να κηδευτεί στα Χανιά όπου ζουν η σύζυγος και το οκτάχρονο παιδάκι του που ήταν ημερών όταν έγινε το κακό.
Ωστόσο, μετά από επιθυμία των γονιών του, ο αδικοχαμένος ειδικός φρουρός της ΕΛΑΣ με καταγωγή από το Σταυροδρόμι Τσοτυλίου, θα ταφεί στα μέρη που γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Μια βαθιά ανθρώπινη στιγμή από την τραγική αυτή ιστορία διηγήθηκε στο pontos-news.gr άνθρωπος που γνωρίζει την οικογένεια του Λαζαρίδη, η οποία είναι ποντιακής καταγωγής.
Η γιαγιά του, όλα αυτά τα χρόνια, μόλις πληρωνόταν τη σύνταξή της, έπαιρνε ταξί από το Τσοτύλι και ερχόταν στην Αθήνα.
Κάθε μήνα τον έβλεπε, του έπιανε το χέρι, του μιλούσε, του τραγουδούσε ποντιακά και την ίδια μέρα έπαιρνε το ίδιο ταξί για να επιστρέψει στο Τσοτύλι.
Επί οκτώ χρόνια, οι γονείς του σήκωναν αγόγγυστα το σταυρό του μαρτυρίου βρισκόμενοι πάντα δίπλα στο παλικάρι τους. «Έβλεπα τα δάκρυά του να κυλούν από τα μάτια του. Είμαι σίγουρος ότι μας ένιωθε αλλά ήταν εγκλωβισμένος», λέει στο Έθνος ο πατέρας του Γιάννης.
Όπως εξομολογείται, τους δύο τελευταίους μήνες το παιδί τους περνούσε ένα απερίγραπτο μαρτύριο. «Τώρα μπορώ να σας πω ότι ίσως ήταν μια ανακούφιση για εκείνον που έφυγε. Το βασανισμένο μου παιδί. Τους τελευταίους δύο μήνες είχε πάρει 300 κιλά χάπια.
»Καθημερινά του χορηγούσαν δύο με τρεις φιάλες αίμα. Κάθε μέρα πέθαινε και κάθε μέρα αναστηνόταν. Του φώναζα, Στάθη, και γυρνούσε το κεφάλι του και ήταν με το βλέμμα του σαν να μου έλεγε: Κάνε κάτι, πατέρα, βοήθησε με», λέει με πόνο.
Πολλοί συνάδελφοί του αδικοχαμένου ανθυπαστυνόμου θα παραστούν στη νεκρώσιμο ακολουθία και γι’ αυτό το λόγο το αρχηγείο της ΕΛΑΣ διέθεσε δύο λεωφορεία από την Αθήνα.
