Την αρχαιότερη γνωστή περίπτωση λευχαιμίας υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν Γερμανοί επιστήμονες στα οστά γυναικείου σκελετού, που χρονολογείται πριν από 7.000 χρόνια και βρέθηκε σε νεολιθικό οικισμό στο νοτιοδυτικό τμήμα της Γερμανίας.
Η γυναίκα, 30 έως 40 ετών, ανήκε σε έναν πρώιμο ευρωπαϊκό γεωργικό πολιτισμό που είχε εξαπλωθεί στην Κεντρική Ευρώπη το 5500-4500 π.Χ. Οι λοιμώδεις νόσοι και ο υποσιτισμός ήταν συχνά φαινόμενα μεταξύ εκείνων των νεολιθικών ανθρώπων, ενώ όταν η σοδειά ήταν κακή, βίαιες συγκρούσεις ξεσπούσαν μεταξύ γειτονικών αγροτικών κοινοτήτων.
Οι ερευνητές του Κέντρου Ανθρώπινης Εξέλιξης Σένκενμπεργκ του Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν, με επικεφαλής την παλαιοανθρωπολόγο δρ Χάικε Σερφ, ανακοίνωσαν, χωρίς να υπάρχει ακόμη σχετική επιστημονική δημοσίευση, ότι τα οστά της συγκεκριμένης γυναίκας (με την κωδική ονομασία G61) δεν φέρουν ίχνη λοίμωξης ή υποσιτισμού, αλλά καρκίνου.
Οι επιστήμονες, που χρησιμοποίησαν τομογραφίες υψηλής ανάλυσης, απέκλεισαν την πιθανότητα να πρόκειται για οστεοπόρωση.
Όλα δείχνουν ότι πρόκειται για την αρχαιότερη περίπτωση λευχαιμίας που έχει γίνει γνωστή, αν και δεν είναι βέβαιο ότι η γυναίκα πέθανε τελικά από καρκίνο ή από άλλη αιτία.
Τα σχετικά ευρήματα παρουσιάστηκαν στην πρώτη ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη εξελικτικής ιατρικής, που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Εξελικτικής Ιατρικής του πανεπιστημίου Φρανκ Ρούλι δήλωσε πως ποτέ δεν είναι δυνατό να είναι κανείς σίγουρος κατά 100% σχετικά με ένα τέτοιο εύρημα στον τομέα της παλαιοπαθολογίας.
