Την ομορφιά των Ποντικών Άλπεων, της «Στέγης του Πόντου», κατάφερε να απαθανατίσει με τον φωτογραφικό του φακό ο Ντουρσούν Τσιτσέκ, ο οποίος μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του κυριολεκτικά τυχερό άνθρωπο μια και τα μάτια του είχαν την τύχη να χαθούν στο πράσινο των παρχαριών, το γαλαζοπράσινο των λιμνών και το ολόλευκο των χιονισμένων βουνοκορφών.
Η οροσειρά των Ποντικών Άλπεων αρχίζει λίγο μετά τις Συμπληγάδες Πέτρες και την έξοδο από τα Στενά του Βοσπόρου στον Εύξεινο Πόντο. Μετά από τουλάχιστον 1.000 χιλιόμετρα τερματίζονται στα σύνορα με τη Γεωργία.
Ο βουνοκορφές των Ποντικών Άλπεων είναι εκατοντάδες, με δεκάδες από αυτές να είναι πάνω από τα 2.000 μ., αρκετές να περνούν τα 3.000 μ., ενώ μια αγγίζει τα 4.000 μέτρα.
Στο βάθος η κορυφή Κατσκάρ
Οι Ποντικές Άλπεις αποκτούν το μεγαλύτερο ύψος τους, «τρυπώντας» τον ουρανό με τις μυτερές βουνοκορφές τους, στα όρια των νομών Ερζερούμ-Ριζαίου-Άρτβιν, όπου ένα σύμπλεγμα βουνοκορφών πάνω από τα 3.000 μέτρα, με εκπληκτικά αλπικά τοπία, λιβάδια και λίμνες, δημιουργούν ένα φυσικό πάρκο που έχει να πει πολύ περισσότερα από τις πολυδιαφημισμένες άλπεις.
Από τις βουνοκορφές αυτές τα χιόνια που λιώνουν δημιουργούν δεκάδες ποτάμια, στις κοίτες των οποίων κυλούν τα θορυβώδη και γάργαρα νερά τους.
Μεγαλύτερο είναι ο ποταμός Άκαμψι που ξεκινάει τον ρου του από την κορυφή Μεστσίτ, υψόμετρο 3.239 μ., βρίσκεται βόρεια της πόλης του Ερζερούμ και καταλήγει στη Γεωργία, στην πόλη Βαθύς Λιμήν-Βατούμ, μετά από μια διαδρομή 431 χλμ.
