Πιεσμένη από μεγάλη μερίδα της διεθνούς κοινής γνώμης που δεν διστάζει να μιλήσει για Γενοκτονία των Αρμενίων, η Τουρκία κάνει αγώνα για να αποδείξει ακριβώς το αντίστροφο χρησιμοποιώντας την «αυθεντία» διεθνών επιστημόνων.
Λίγα 24ωρα μετά τη μαύρη επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων και ένα μήνα μετά την 100ή επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, περίπου 50 ακαδημαϊκοί συγκεντρώθηκαν στην Άγκυρα προσκεκλημένοι από το Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών «Νέα Τουρκία» προκειμένου να εξετάσουν «το Αρμενικό Ζήτημα».
Ήταν γενοκτονία αυτό που διέπραξαν οι Οθωμανοί Τούρκοι εις βάρος των Αρμενίων ή μήπως –όπως ισχυρίζονται… λόγιοι, τους οποίους επιστρατεύει η Τουρκία– πρόκειται για τη «λέξη – κολλητική ουσία που ενώνει την αρμενική διασπορά, η οποία γλωσσικά και γεωγραφικά έχει διαχωριστεί;»
Μιλώντας στο συνέδριο «Αρμενικό Ζήτημα: Μύθοι και αλήθειες», ο γνωστός αρνητής της Γενοκτονίας Τζάστιν Μακάρθι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ, ισχυρίστηκε ότι αφενός οι Οθωμανοί Τούρκοι δεν διέπραξαν γενοκτονία, αφετέρου εκείνοι ήταν τα πραγματικά θύματα. Οι Αρμένιοι χτύπησαν τους μουσουλμάνους Τούρκους για να επιτύχουν ευρωπαϊκή επέμβαση στην Ανατολία, απεφάνθη!
Ο Ισραηλινός πολιτικός επιστήμονας Ταλ Μπουένος από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα είπε ότι οι ισχυρισμοί για αρμενική Γενοκτονία έχουν πυροδοτηθεί από τις προσπάθειες των ΗΠΑ να «καλύψουν» τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στο Βιετνάμ τη δεκαετία του 1960.
Ο ανιστόρητος, διαβόητος αρνητής των γενοκτονιών
Ο Μακάρθι, ένας από τους πιο γνωστούς αρνητές της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών, είναι ο συγγραφέας του βιβλίου Θάνατος και εξορία: Η εθνοκάθαρση των Οθωμανών μουσουλμάνων, όπου με κάθε τρόπο προσπαθεί να αλλάξει την τεκμηριωμένη ιστορία.
Όπως υποστηρίζει στις σελίδες του βιβλίου του, «η Δύση αποκαλώντας “γενοκτονία” τα γεγονότα του 1915, αγνοεί τον πόνο εκατομμυρίων μουσουλμάνων που σφαγιάστηκαν ή εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στα τέλη της τελευταίας περιόδου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».
Μάλιστα λέει ότι οι σφαγές ξεκίνησαν από την Ελλάδα, και συγκεκριμένα τη δυτική Θράκη. Ένοπλες ομάδες Ελλήνων, γράφει ο Μακάρθι, «στις αρχές του 1800 έβαλαν στο στόχαστρό τους Τούρκους από την περιοχή, επειδή τους έβλεπαν ως εμπόδιο για τη δημιουργία μιας Ελλάδας που ανήκε μόνο στους Έλληνες. Το 1821, Τούρκοι που ζούσαν σε χωριά και πόλεις εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και σφαγιάστηκαν. Εκτιμάται ότι περισσότεροι από 25.000 Τούρκοι από τη δυτική Θράκη δολοφονήθηκαν εκείνη την περίοδο».
Οι μουσουλμάνοι ήταν το 80% του πληθυσμού εκείνη την περίοδο, αλλά τα τουρκικά χωριά κάηκαν και καταστράφηκαν. Επιπλέον, από το 1912 έως το 1922 σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1,2 εκατ. μουσουλμάνοι. Κι όταν τελείωσε ο πόλεμος , οι μουσουλμανικές ομάδες, που ήταν μειονότητα, εξαναγκάστηκαν να φύγουν από τα σπίτια τους».
