Με μια λαμπρή κεντρική εκδήλωση στο Περιστύλιο των Παλαιών Ανακτόρων κορυφώθηκαν οι πολυήμερες δράσεις τιμής και μνήμης για τη συμπλήρωση 110 ετών από την άφιξη των Σέρβων στρατιωτών στην Κέρκυρα και τα Ιόνια Νησιά. Το ιστορικό γεγονός ανάγεται στον χειμώνα του 1915-1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα εξαντλημένα σερβικά στρατεύματα κατέφθασαν στο νησί μετά την κατάρρευση του μετώπου και την εξοντωτική πεζοπορία τους διαμέσου των βουνών της Αλβανίας.
Στη σεμνή τελετή έδωσαν το «παρών» εκπρόσωποι της Σερβίας και της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Republika Srpska), στελέχη των τοπικών αρχών, εκπρόσωποι της Εκκλησίας, απόγονοι Σέρβων μαχητών, καθώς και πλήθος πολιτών.
Το «παρών» στις εκδηλώσεις έδωσαν εξέχουσες πολιτικές προσωπικότητες. Αναμεσά τους η υπουργός Εργασίας, Απασχόλησης, Βετεράνων και Κοινωνικών Υποθέσεων της Σερβίας Μίλιτσα Τζούρτζεβιτς Σταμένκοβσκι, η οποία εκπροσώπησε τον πρόεδρο της χώρας, καθώς και ο Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Σίνισα Κάραν.
Οδοιπορικό μνήμης στα σημεία αποβίβασης
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ξεκίνησε τη Δευτέρα από τους Οθωνούς, το πρώτο σημείο προσέγγισης, και συνεχίστηκε σε περιοχές όπου στρατοπέδευσαν οι Σέρβοι το 1916, όπως τα Γουβιά, η Δασιά και ο Ύψος.
Ιδιαίτερα φορτισμένες ήταν οι τελετές με την κατάθεση στεφάνων στον «Γαλάζιο Τάφο» στις βόρειες ακτές του νησιού, καθώς και η επιμνημόσυνη δέηση στο νησί Βίδος. Στον Βίδο είχε στηθεί το 1916 το κέντρο περίθαλψης και ανασυγκρότησης του δοκιμαζόμενου σερβικού στρατού.
Το Μαυσωλείο των Σέρβων στον Βίδο
Σημείο αναφοράς των εκδηλώσεων αποτελεί το Μαυσωλείο των Σέρβων στο νησάκι Βίδος. Το μνημείο, που φιλοτεχνήθηκε από τον αρχιτέκτονα Νίκολα Κνιάζεβ και αποπερατώθηκε το 1939, διατηρεί σε μαρμάρινες στήλες 1.232 οστεοθήκες ταυτοποιημένων στρατιωτών που αρχικά είχαν ενταφιαστεί σε διάφορα κοιμητήρια της Κέρκυρας. Παράλληλα, σε δύο ειδικά διαμορφωμένους παράπλευρους χώρους της νησίδας αναπαύονται τα οστά ακόμη 1.532 αγνώστων στρατιωτών.
Έως και σήμερα, ο Βίδος και ο «Γαλάζιος Τάφος» συνιστούν διαχρονικά σύμβολα της ιστορικής μνήμης του σερβικού έθνους, με τις επίσημες τελετές και τις επιμνημόσυνες δεήσεις να επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο τον μήνα Σεπτέμβριο.
