Ένα ξεχωριστό και βαθιά συμβολικό γεγονός πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 23 Απριλίου, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου, στο Βάιμπλνινγκεν της Γερμανίας, όπου ο Σύλλογος Ποντίων Waiblingen «Οι Αργοναύτες» προχώρησε στη φύτευση μιας λεφτοκαριάς, μιας φουντουκιάς δηλαδή, στο μικρό νησί Erleninsel, ανατολικά της παλιάς πόλης. Η πρωτοβουλία εντάχθηκε στο πλαίσιο του 35ου επετειακού έτους του συλλόγου και αποτέλεσε συμβολική δωρεά προς το δήμο, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς μια πόλη που εδώ και δεκαετίες στάθηκε δίπλα στους Έλληνες μετανάστες και αγκάλιασε τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους.
Το λεφτοκάρ’, που κατέχει ξεχωριστή θέση στην παράδοση και τα τραγούδια του Πόντου, θεωρείται διαχρονικό σύμβολο ριζώματος, αντοχής και ζωής.
Με αφορμή τη φύτευσή του, μέλη και φίλοι του σωματείου τραγούδησαν ποντιακά τραγούδια, ενώ η χορωδία άνοιξε την εκδήλωση με ένα μουσικό αφιέρωμα γεμάτο συγκίνηση.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου, Γιάννης Ιντζές, αναφέρθηκε στον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου και στη δύναμη με την οποία κατάφεραν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους σε κάθε γωνιά του κόσμου, κρατώντας ζωντανή την ταυτότητα και την ιστορική τους μνήμη.
Όπως τόνισε, οι πρόγονοι των Ποντίων έφυγαν από τις πατρογονικές τους εστίες παίρνοντας μαζί μόνο τις ρίζες τους, όμως κατάφεραν να ριζώσουν ξανά όπου κι αν βρέθηκαν. Με την ίδια ευχή, να ριζώσει δηλαδή και το λεφτοκάρ’ στο Waiblingen, ώστε να προσφέρει σκιά και ζωή στους επισκέπτες του νησιού, ολοκλήρωσε την ομιλία του.

Από την πλευρά του, ο δήμαρχος της πόλης Sebastian Wolf ευχαρίστησε το Σύλλογο για τη διαρκή παρουσία και προσφορά του στην τοπική κοινωνία, επισημαίνοντας ότι ο συμβολισμός της συγκεκριμένης δωρεάς συγκίνησε όχι μόνο τον ίδιο αλλά και ολόκληρο το δημοτικό συμβούλιο.
Επίσης εξήρε τη συμβολή του συλλόγου στη διατήρηση της ποντιακής παράδοσης και ευχήθηκε να συνεχιστεί η στενή συνεργασία με την ελληνική κοινότητα της περιοχής.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μια ιδιαίτερα συμβολική στιγμή, καθώς μικροί και μεγάλοι συμμετέχοντες έσκαψαν γύρω από τον κορμό και πότισαν όλοι μαζί τ’ εμέτερον το λεφτοκάρ’, δίνοντας ζωή σε ένα δέντρο που πλέον θα αποτελεί σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.
















