Μπορεί ο Βλαντίμιρ Πούτιν να εξελιχθεί σε ρυθμιστικό παράγοντα για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή; Το ερώτημα επανέρχεται στο προσκήνιο μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του Ρώσου προέδρου με τον Ντόναλντ Τραμπ και τις δηλώσεις του Κρεμλίνου ότι η Μόσχα έχει ήδη καταθέσει προτάσεις μεσολάβησης για τη σύγκρουση με το Ιράν.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, η Ρωσία είχε προτείνει ήδη από την αρχή της κρίσης διάφορες επιλογές για να μειωθεί η ένταση και πολλές από αυτές παραμένουν ακόμη στο τραπέζι, αν και –όπως είπε– απαιτούν «πολλές συνεννοήσεις και συμφωνίες».
Το ενδιαφέρον είναι ότι η πρωτοβουλία της τελευταίας επικοινωνίας ανήκε στον Τραμπ, γεγονός που δείχνει ότι η Ουάσινγκτον αναγνωρίζει πως η Μόσχα διαθέτει σημαντική επιρροή στην περιοχή.
Γιατί η Μόσχα μπορεί να παίξει ρόλο
Η Ρωσία θεωρείται από πολλούς αναλυτές ένας από τους λίγους παίκτες που έχουν δίαυλο τόσο με την Τεχεράνη όσο και με την Ουάσινγκτον.
Η σχέση της Μόσχας με το Ιράν έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και επισφραγίστηκε τον Ιανουάριο του 2025 με συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, που περιλαμβάνει οικονομική, πολιτική αλλά και στρατιωτική συνεργασία.
Παράλληλα, η Ρωσία διατηρεί ανοιχτή επικοινωνία με τις ΗΠΑ, κάτι που φάνηκε και από τις επαφές μεταξύ Ρώσων αξιωματούχων και του ειδικού απεσταλμένου του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, για τη διαχείριση της κρίσης.
Αυτή η διπλή πρόσβαση –στην Τεχεράνη και στην Ουάσινγκτον– καθιστά τη Μόσχα δυνητικό διαμεσολαβητή σε μια σύγκρουση όπου οι περισσότεροι δίαυλοι επικοινωνίας έχουν διακοπεί.
Τα γεωπολιτικά ανταλλάγματα
Ωστόσο, μια πιθανή ρωσική παρέμβαση δεν θα είναι χωρίς κόστος. Αναλυτές εκτιμούν ότι ο Πούτιν θα μπορούσε να αξιοποιήσει τη συγκυρία για να ζητήσει σημαντικά ανταλλάγματα από τη Δύση, με βασικότερο το ζήτημα της Ουκρανίας ή ακόμη και τη χαλάρωση των κυρώσεων στη ρωσική ενέργεια.
Την ίδια στιγμή, η Μόσχα έχει και λόγους να μην πιέζεται ιδιαίτερα για γρήγορο τερματισμό της κρίσης, καθώς η ένταση στη Μέση Ανατολή έχει οδηγήσει σε αύξηση των τιμών της ενέργειας, κάτι που ευνοεί έναν από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο.
Έτσι, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: θα λειτουργήσει ο Πούτιν ως διαμεσολαβητής για τον τερματισμό του πολέμου ή θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τη σύγκρουση για να ενισχύσει τη γεωπολιτική θέση της Ρωσίας;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι, σε μια σύγκρουση όπου οι δίαυλοι επικοινωνίας είναι περιορισμένοι, η Μόσχα ίσως παραμένει ένας από τους λίγους παίκτες που μπορούν να μιλήσουν με όλες τις πλευρές.
