Καθώς η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Σελήνη με την επερχόμενη αποστολή Artemis II, ένα ερώτημα απασχολεί έντονα τους επιστήμονες: τι θα τρώνε οι μελλοντικοί εξερευνητές του φεγγαριού;
Μια νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Τέξας δίνει μια απροσδόκητη αλλά πολλά υποσχόμενη απάντηση: ρεβίθια.
Η ιδέα να καλλιεργηθεί τροφή στη Σελήνη δεν είναι καθόλου απλή. Το σεληνιακό έδαφος –γνωστό ως σεληνιακός ρεγόλιθος– είναι εξαιρετικά αφιλόξενο για τη ζωή. Περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις μετάλλων όπως αλουμίνιο και ψευδάργυρο, δεν συγκρατεί το νερό όπως τα γήινα εδάφη και στερείται του μικροβιώματος που βοηθά τα φυτά να αναπτυχθούν στη Γη.
Παρόλα αυτά, μια επιστημονική ομάδα κατάφερε να καλλιεργήσει και να συγκομίσει ρεβίθια χρησιμοποιώντας προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος – ένα ειδικό μίγμα που μιμείται τη σύσταση των δειγμάτων που είχαν φέρει στη Γη οι αστροναύτες των αποστολών Apollo. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports.
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας, Σάρα Σάντος, επισημαίνει ότι το πείραμα αποτελεί σημαντικό βήμα για την κατανόηση του πώς θα μπορούσε να παραχθεί τροφή στη σεληνιακή επιφάνεια.
Για να δημιουργήσουν συνθήκες κατάλληλες για την ανάπτυξη των φυτών, οι επιστήμονες πρόσθεσαν στο προσομοιωμένο έδαφος ένα φυσικό οργανικό λίπασμα που προέρχεται από τη διάσπαση οργανικών υλικών μέσω της δράσης γεωσκωλήκων, γνωστό ως βερμικομπόστ.
Παράλληλα, εμβολίασαν τα μισά δείγματα με ειδικούς μύκητες. Οι μύκητες λειτουργούν συμβιωτικά με τα φυτά: βοηθούν στην απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, ενώ ταυτόχρονα μειώνουν την πρόσληψη βαρέων μετάλλων που θα μπορούσαν να βλάψουν την ανάπτυξή τους.
Στη συνέχεια οι ερευνητές φύτεψαν ρεβίθια σε μίγματα προσομοιωμένου σεληνιακού εδάφους και βερμικομπόστ σε διαφορετικές αναλογίες.
Εντυπωσιακά αποτελέσματα
Τα φυτά κατάφεραν να ανθίσουν και να παράγουν σπόρους μόνο στα δείγματα όπου υπήρχαν και μύκητες και οργανικό λίπασμα. Επιπλέον, τα φυτά που είχαν υποστεί επεξεργασία με μύκητες εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερη ανάπτυξη τόσο στο υπέργειο τμήμα όσο και στις ρίζες τους.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι οι μύκητες κατάφεραν να αποικίσουν το προσομοιωμένο σεληνιακό υλικό και να επιβιώσουν, γεγονός που σημαίνει ότι σε μια πραγματική αποστολή θα μπορούσαν πιθανότατα να εισαχθούν μόνο μία φορά στο περιβάλλον καλλιέργειας.
Παρά το ενθαρρυντικό αποτέλεσμα, οι επιστήμονες τονίζουν ότι απομένουν ακόμη σημαντικά ερωτήματα. Το βασικότερο: είναι τα ρεβίθια που μεγαλώνουν σε σεληνιακό έδαφος ασφαλή και θρεπτικά για κατανάλωση;
Οι ερευνητές πρέπει να εξετάσουν αν τα φυτά απορρόφησαν τοξικά μέταλλα κατά την ανάπτυξή τους και ποια είναι η πραγματική διατροφική τους αξία.
Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε αρχικά από τους ίδιους τους ερευνητές και στη συνέχεια υποστηρίχθηκε από τη NASA μέσω του προγράμματος FINESST.
