Μιλούσε στις καρδιές – και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κυριολεκτικά γιατί οι σπουδές του τον έκαναν έναν από τους πιο γνωστούς καρδιολόγους (με έδρα στο ΑΠΘ, σπουδαίο έργο στο ΑΧΕΠΑ και διοικητικό στίγμα στην Ελληνική Καρδιολογία). Μεταφορικά γιατί και η δική του καρδιά δεν έφυγε ποτέ από τον Πόντο, και γι’ αυτό θέλησε να δημιουργήσει μια στέγη διεκδίκησης και οράματος· την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος.
Σε μια Θεσσαλονίκη με έναν αναιμικό ήλιο, σήμερα ο Γιώργος Παρχαρίδης κατάφερε να ενώσει, για μια ακόμα φορά. Στο τελευταίο αντίο στον καθεδρικό ναό Της του Θεού Σοφίας δεν έλειψε κανείς.
«Για την Εκκλησία ο θάνατος δεν έχει πάντοτε σχέση με τη βιολογία, αλλά ο θάνατος λογίζεται μόνο ως κοινωνία, ενότητα, σχέση με τον ίδιο τον Θεό» είπε στο κήρυγμά του ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος, ο οποίος τέλεσε την εξόδιο ακολουθία.
Για τον Γιώργο Παρχαρίδη θύμισε ότι διακρίθηκε –εκτός των άλλων– για «μια πορεία ευλογημένη» στο χώρο της ιατρικής επιστήμης, κάνοντας λόγο για «υψηλή αποστολή», και θυμίζοντας ότι παράλληλα διακρίθηκε και στην ίδια την κοινωνία, με προσφορά στον τόπο του.
«Για να προβάλλει το Ποντιακό Ζήτημα, για να είναι συμπαραστάτης σε όλους τους αδελφούς του Ποντίους» ανέφερε, και παρακάλεσε τον Θεό «να παραβλέψει όλα όσα ως άνθρωπος επλημμέλησε», διότι «κανένας μας δεν είναι αναμάρτητος».
«Ο πατέρας για εμάς ήταν η ασφάλεια και ο πυροσβέστης στα δύσκολα» είπε στον σύντομο επικήδειό του ο Στάθης Παρχαρίδης, τονίζοντας τα δεκάδες μηνύματα που έλαβε η οικογένεια, όλες αυτές τις μέρες.
«Τον εμπιστευτήκατε πολλοί για να διαχειριστεί το θέμα της Γενοκτονίας και το θέμα της Παναγίας Σουμελά. Πίστεψε στην προσπάθεια του νέου προέδρου Γιώργου Βαρυθυμιάδη και τον αντιμετώπισε πατρικά. Λάτρεψε και πίστεψε στη δύναμη της νεολαίας. Έγραψε το βιβλίο του Όλη μου η ζωή, και τα είπε με πολιτική και με ευγένεια» πρόσθεσε.
«Τόσα χρόνια είχαμε ανάμεσά μας έναν άνθρωπο ο οποίος –χωρίς υπερβολή– μας ενέπνεε. Και σήμερα είμαστε εδώ για να αποχαιρετίσουμε έναν ξεχωριστό άνθρωπο: τον επιστήμονα, τον αγωνιστή, τον φίλο, έναν φλογερό πατριώτη, έναν πολύ ωραίο Έλληνα» σημείωσε συγκινημένος ο υφυπουργός Εσωτερικών Κώστας Γκιουλέκας, προσθέτοντας: «Και βλέποντας τους παραστάτες δίπλα στη σορό, σκεφτόμουν ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι εκεί, παρά μόνο παλικάρια και λεβέντισσες με αυτές τις πολύ χαρακτηριστικές φορεσιές από τον Πόντο».
Στον δικό του αποχαιρετισμό, ο Απόστολος Τζιτζικώστας είπε ότι είναι μέρα βαθιάς θλίψης για τη Θεσσαλονίκη, τον ποντιακό ελληνισμό και όλους όσοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν, να συνεργαστούν ή να συναναστραφούν έστω και λίγο με τον Γιώργο Παρχαρίδη.
«Για εμένα υπήρξε φίλος αληθινός, άνθρωπος εμπιστοσύνης, ένας από εκείνους που στέκονται δίπλα σου σιωπηλά, αλλά σταθερά» σημείωσε ο ευρωπαίος επίτροπος για τις βιώσιμες μεταφορές και τον τουρισμό, κάνοντας λόγο για άνθρωπο με ήθος, μαχητικότητα, αξιοπρέπεια, σταθερότητα αξιών και καθαρότητα σκέψης, ο οποίος ήταν πρωτίστως αυστηρός με τον εαυτό του.
Με ραγισμένη φωνή, ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος αναφέρθηκε στον «πατέρα, τον αδελφό, τον φίλο». Συγκινημένος τόνισε: «Εμείς απλά, πιστά, ακολουθούμε το δρόμο που χάραξε ο Γιώργος Παρχαρίδης, ο πνευματικός πατέρας του οργανωμένου ποντιακού χώρου».
Ο Γιώργος Βαρυθυμιάδης θυμήθηκε μια συνάντηση που είχαν το 2010 στην Παναγία Σουμελά. «Ήσουν ένας έντιμος άνθρωπος, ένας καθαρός. Δεν έλεγες λόγια για να ειπωθούν, φαινόταν από τα έργα σου» είπε σκουπίζοντας τα μάτια του.
«Εμείς θα καταθέσουμε την ψυχή μας σήμερα εκ μέρους της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Αυτή η τρέλα που είχες με τον Πόντο… Μέχρι το καρδιολογικό συνέδριο το έκανες στην Τραπεζούντα. Δεν είχες όρια, δεν είχες τίποτα… Έκανες τα φεστιβάλ. Φέτος ήταν τα 20χρονα, θα γίνονταν στη Θεσσαλονίκη που θα κάναμε τη μεγάλη γιορτή. Μαζί με σένα όμως – πριν μας αφήσεις.
»Δημιούργησες τη Νεολαία, τις συναντήσεις της νεολαίας. Ήταν το καμάρι σου. Και συνεχίζουμε εμείς πρόεδρε, αυτά που μας άφησες. Συναντήσεις, με όλους τους πρωθυπουργούς, υπουργούς, βουλευτές, με όλους σχεδόν τους μητροπολίτες, να λύσουμε το θέμα της Γενοκτονίας. Και για το θέμα της Παναγίας Σουμελά – και δεν ήταν μόνο κάτι που πίστευες εσύ, αλλά και η αγαπημένη σου Φούλα που δεν έλειψε ποτέ, από καμία συζήτηση. Και για τους νεοπρόσφυγες έτρεξες, τους ξαλάφρωσες.
»Και πάντα πίστευες πως ό,τι κάνουμε είναι το χρέος μας, όλων εμάς, απέναντι στους προγόνους. Ευθύνη που έχουμε αναλάβει».
Ο Γιώργος Βαρυθυμιάδης ανακοίνωσε ότι η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος θα ιδρύσει υποτροφία στο όνομα του Γιώργου Παρχαρίδη, και δεσμεύθηκε ότι θα συνεχιστεί ο αγώνας για το Προσκύνημα, «το οποίο ήταν όλη του η ζωή». Πρόεδρος επίσης του Συλλόγου Ποντίων Λαυρίου, ο Γιώργος Βαρυθυμιάδης είπε ότι ο δρόμος μπροστά από το κτήριο του σωματείου στο Λαύριο θα λάβει το όνομα του εκλιπόντα.
«Κάθε φορά που μιλούσαμε, λέγαμε ένα δίστιχο. Ξεκινούσες εσύ, συνέχιζα εγώ. Τελευταία φορά μιλήσαμε λίγο πριν μπεις στην εντατική. Με ρώτησες γιατί δεν σου είπα δίστιχο, και σου απάντησα ότι θα τα πούμε από κοντά, δεν χρειάζεται από το τηλέφωνο. Και έτσι το είπες όλο εσύ:
Ώσπου θα έν’ ο θάνατον ώσπου θα έν’ ο χάρον
κανείς ’κι κλώσκεται και λέει εγώ ’κι θ’ αποθάνω».
Μίλησαν και άλλοι για τον Γιώργο Παρχαρίδη, τον λαμπρό επιστήμονα, τον Τραντέλλενα. Στο τέλος όμως, όταν το φέρετρο βγήκε από την εκκλησία, μίλησε η λύρα. Αυτή που συνοδεύει τους Πόντιους στις χαρές, αλλά και στις λύπες.
Και είπε για την ψυχή που πέταξε ψηλά στα παρχάρια – αυτή στην οποία αφιερώθηκε ένας τελευταίος πυρρίχιος χορός σέρρα.
Τον Γιώργο Παρχαρίδη τον αποχαιρέτισε η Θεσσαλονίκη, τον υποδέχθηκε η γενέτειρά του, το Πρωτοχώρι Κοζάνης.
