Με τα παιδία μ’ χ̌αίρουμαι,
τη ζωή μ’ ’κι χορτάζω
Όσον ντο ζω απάν’ ση γην
τον Θεόν θα δοξάζω
—
Στη Βέροια, στο οικογενειακό σπίτι, η ποντιακή μουσική δεν είναι απλώς παράδοση – είναι οικογενειακή υπόθεση που περνά από γενιά σε γενιά. Σε ένα ζεστό, αυθόρμητο στιγμιότυπο, ο Ματθαίος Τσαχουρίδης πιάνει τη λύρα και τραγουδά μαζί με τον πατέρα του Σταύρο, τον άνθρωπο που στάθηκε –μαζί με τον παππού του– ο πρώτος του δάσκαλος.
Η εικόνα αυτή συμπυκνώνει κάτι βαθύτερο: ότι η ποντιακή μουσική δεν διδάσκεται μόνο, αλλά βιώνεται μέσα στην οικογένεια.
Η συνέχεια αυτής της μουσικής διαδρομής αποτυπώνεται και στη στενή καλλιτεχνική σχέση των δύο αδελφών, καθώς ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης με τη φωνή του συμπληρώνει πολύ συχνά τον Ματθαίο στη σκηνή.
Από το σπίτι στη Βέροια μέχρι τις μεγάλες σκηνές, το μήνυμα μένει ίδιο: η ποντιακή μουσική είναι μια ζωντανή κληρονομιά που συνεχίζεται.
