Άλκης από το Αλκίνοος. Η επτανησιώτικη καταγωγή –Κέρκυρα εν προκειμένω– φωνάζει από μακριά. Θεωρητικά, ο Άλκης Κούρκουλος, γεννήθηκε με όλα τα φώτα της δημοσιότητας απάνω του. Θεωρητικά, γιατί τόσο οι γονείς του όσο και ο ίδιος, δεν τα ήθελαν παρά μόνο όταν ασχολούνταν με τη δουλειά τους.
Ο ίδιος γνωρίζει ότι τον θεωρούν ακόμα και σνομπ. «Ίσως γιατί όταν μπω κάπου δεν είμαι με το κεφάλι ψηλά, αλλά μαζεμένος», είχε πει για την συμπεριφορά που του έχουν χρεώσει. Βέβαια δεν διστάζει να πει ότι παλιά τον πείραζε που τον θεωρούσαν σνομπ.
Ποιος είναι αυτός ο άντρας που τον γνωρίζουν όλοι χωρίς να το έχει επιζητήσει, έχει δώσει λίγες συνεντεύξεις, έχει κάνει ακόμα λιγότερες δημόσιες εμφανίσεις και που στη σκηνή και στη ζωή καταθέτει την αλήθεια του, με το όποιο τίμημα;
«Μπρόντγουαιη»-Κυψέλη
Ο Άλκης Κούρκουλος γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1967. Πατέρας του ο Νίκος Κούρκουλος και μητέρα του η Μελίτα Κουτσογιάννη-Κούρκουλου, βοηθός σκηνοθέτη. Σε ηλικία μόλις 3 μηνών έκανε το πρώτο του υπερατλαντικό ταξίδι αφού ο μπαμπάς Νίκος πρωταγωνιστούσε δίπλα στην Μελίνα Μερκούρη στο Μπρόντγουαιη στην παράσταση Ilya Darling, δηλαδή τη θεατρική διασκευή του Ποτέ την Κυριακή.
Νονά του ήταν η αξέχαστη Μαίρη Χρονοπούλου και όπως καταλαβαίνετε όλο το ελληνικό θέατρο της εποχής τον είδε να μεγαλώνει.
Περιγράφοντας τον εαυτό του στα χρόνια του σχολείου, στην Κυψέλη, είναι καταπέλτης: «Κακός μαθητής. Ήμουν και λίγο αλητάκος. Κοπάνες, κορίτσια τέτοια». Επίσης από μικρός έχει τρελό άγχος. «Από παιδί είχα άγχος και ας μην μου φαίνεται. Ήμουν και είμαι πολύ αυστηρός με τον εαυτό μου. Με τα χρόνια το έχω ελαφρύνει», έχει εξομολογηθεί.
Μεγάλη του αγάπη από μικρός ήταν η ταχύτητα και δη η δίκυκλη. Είχε ένα παπάκι στο σχολείο, κρυφά από τους δικούς του. Το έμαθε κάποια στιγμή η μητέρα του αλλά δεν είπε τίποτα στον πατέρα του.
Και όταν έφτασε η ώρα να αποφασίσει για το μέλλον του γράφτηκε στη Σχολή Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου, με σκοπό να γίνει διευθυντής φωτογραφίας στον κινηματογράφο.
Η μεγάλη απόφαση
Μαθητής Λυκείου ακόμα, πέρασε από ακρόαση για την ταινία του Μανούσου Μανουσάκη Σκιάχτρα. Να ήταν αυτό η αιτία που βρέθηκε, κρυφά, από τους δικούς του, να δίνει εξετάσεις στην Δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου. Όταν πέρασε, ακολούθησε η ανακοίνωση στην οικογένεια.
«Τους ήρθε λίγο απότομο, δεν το περιμένανε. Η μάνα μου ήταν πιο αρνητική».
Στη σχολή αποκτά και έναν φίλο ζωής όπως αποδείχτηκε, τον Κώστα Κόκλα, παρά τις… ιδεολογικές διαφορές τους –ο Κούρκουλος είναι Παναθηναϊκός, ο Κόκλας Ολυμπιακός.
Φυσικά από την αρχή ήξερε ότι θα υπάρξει σύγκριση με τον πατέρα του ή ότι θα του καταλογίσουν ότι βρήκε στρωμένο έδαφος. «Δεν είναι μια δουλειά που κληρονομείτε», είχε πει σε συνέντευξή του, προσθέτοντας: «Είμαι ο γιος του Κούρκουλου και είμαι περήφανος. Στο επάγγελμά μου δεν είμαι ο γιος του Κούρκουλου».
Ο ίδιος ο πατέρας του, του είχε πει: «Ο πατέρας μου, μου είχε πει ότι δεν θα ήθελε να είναι στη θέση μου».
Και επειδή και οι δυο τους περίμεναν τι θα έλεγαν κοινό και άνθρωποι του χώρου, την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο την έκανε στο οικογενειακό τους χώρο, το θέατρο «Κάππα» δίπλα στον πατέρα του στο έργο Γεια σου, τη σεζόν 1989-90.
Μεγάλη και μικρή οθόνη
Την επόμενη σεζόν πρωταγωνιστεί στο κινηματογραφικό Άντε γεια, του Γιώργου Τσεμπερόπουλου και κερδίζει το κρατικό βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου.
Και μετά τη μεγάλη ακολουθεί η μικρή οθόνη. Και η μεγάλη λατρεία. Πρώτα με την Αναστασία και μετά με το Λόγω τιμής, το πρώτο ελληνικό σίριαλ που έγινε η συνέχεια του και μάλιστα 24 χρόνια μετά. Και στα δυο σεναριογράφος ήταν η Μιρέλλα Παπαοικονόμου. «Θυμάμαι τον ενθουσιασμό μου, όταν η Μιρέλλα Παπαοικονόμου μου έδωσε το σενάριο και της είπα “πάμε να το κάνουμε”. Γιατί την είχα ταλαιπωρήσει πολύ στην Αναστασία. Και, ομολογώ πως, οφείλω πολλά στη Μιρέλλα. Επέμενε πάρα πολύ ν’ αναλάβω το ρόλο του γιου στην Αναστασία, χωρίς να έχει κανένα κέρδος. Και είχε δίκιο», είχε πει σε συνέντευξή του για τη συνεργασία τους.
Ο Άλκης Κούρκουλος γίνεται εξώφυλλο, ίνδαλμα. Τα κορίτσια παθαίνουν φρενίτιδα με το που τον βλέπουν στο δρόμο, όμως εκείνη την περίοδο κυκλοφορούσε στα έντυπα η σχέση του με την Τάνια Τσανακλίδου.
«Ντράπηκα που είχα σχέση με έναν άνδρα, νεότερο μου, ένα αγόρι, την ίδια ώρα που έβλεπα να έχουν κρεμάσει τα μούτρα μου» είχε πει πριν χρόνια σε συνέντευξή τους. Οι δυο τους, ούτε κρυβόντουσαν, ούτε πρόβαλαν την σχέση τους. Την ίδια τακτική τηρεί ως σήμερα ο ηθοποιός για την προσωπική του ζωή. «Μου αρέσει η διασημότητα, αλλά να προέρχεται από την δουλειά σου. Αν ήθελα να με γνωρίζουν στο δρόμο, θα έκανα κάθε χρόνο τηλεόραση», είχε πει σε συνέντευξή του.
Και όταν πέρασε η περίοδος της τρελής δημοφιλίας του, βίωσε και μεγάλους ρόλους στο θέατρο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Μάλιστα στο προ δεκαετίας κινηματογραφικό Τέλειοι ξένοι, υποδύθηκε έξοχα έναν (μοιχό) ταξιτζή 50άρη με παραπάνω κιλά και απελπιστικά καθημερινό.
«Ένας καλός ηθοποιός γίνεται. Ένας πρωταγωνιστής γεννιέται», είχε πει σε συνέντευξή του. Και συνέχισε λέγοντας: «Δεν πιστεύω ότι είμαι κακός ηθοποιός, αλλά θα μπορούσα να γίνω καλύτερος. Απλά την ενέργεια μου την βάζω σε άλλα πράγματα».
Οι κρυφές πλευρές του
Πριν από μερικά χρόνια βίωσε και την οικονομική καταστροφή. «Δεν ανταγωνιζόμουν τον πατέρα μου, τον εαυτό μου προσπαθούσα να ξεπεράσω. Πριν από κάποια χρόνια ανέλαβα τα ηνία του οικογενειακού μας θεάτρου «Κάππα» στην Κυψέλη, κάνοντας θεατρικές παραγωγές. Ήταν πανωλεθρία, καταστράφηκα οικονομικά, έχοντας χάσει όσες οικονομίες είχα στην άκρη. Ομολογώ ότι πέρασα μία δύσκολη περίοδο, στην οποία με στήριξαν κυρίως δικοί μου άνθρωποι και φίλοι», είχε αποκαλύψει. Και δεν ρίχνει ποτέ τις ευθύνες σε άλλους, για τα στραπάτσα που του έχουν συμβεί: «Δεν σου φταίει ποτέ ο άλλος. Φταις εσύ που δεν τα έχεις καταφέρει», υποστηρίζει.
Την περίοδο των μεγάλων αποκαλύψεων και του εγχώριου mee too, ο ίδιος είχε ποστάρει το παρακάτω κείμενο, όπου αγαπήθηκε από μεγάλη μερίδα του κόσμου. «Η θεατρική πράξη είναι ανώτερη, δεν περίμενε κανέναν για να εμφανιστεί. Δεν θα λείψουν σε κανέναν, κανείς μας δεν θα λείψει. Στη χειρότερη περίπτωση τα πράγματα θα παραμείνουν ίδια. Μπορεί όμως τώρα να γίνουν και καλύτερα. Τώρα γιατί τώρα μπορούν γιατί τώρα δεν φοβούνται», είχε γράψει.
Δεν έχει παντρευτεί ως τώρα, ούτε ήταν ποτέ στα «θέλω του». Όσον αφορά το θέμα παιδιού είχε δηλώσει: «Θα μπορούσα να είχα ένα παιδί. Πριν από κάποια χρόνια, βρέθηκα μπροστά σε αυτό το δεδομένο. Δεν ξέρω πώς θα ήταν η ζωή μου εάν κρατούσαμε τότε αυτό το παιδί. Δεν θα το μάθω ποτέ». Και συνέχισε λέγοντας: «Αισθάνομαι μεγάλος. Φαντάσου να με αντικρύσει το παιδί μου και να πει «μπα…μπου»!
Για τις πιο προσωπικές του στιγμές είχε πει, ότι τον έχουν χωρίσει. Φυσικά και δεν του αρέσει που μεγαλώνει. Δηλώνει αντικαριερίστας και αποφεύγει να πηγαίνει σε καλοκαιρινές περιοδείες, αφού προτιμάει να μαζεύει χρήματα το χειμώνα, για να πηγαίνει διακοπές το καλοκαίρι. Όσο για τα μότο της ζωής του, συνοψίζονται τη φράση: «Σημασία δεν έχει να νικάς, σημασία έχει να γίνεσαι καλύτερος».
Σπύρος Δευτεραίος
