Μέχρι τον περασμένο χρόνο, τέσσερα αδέλφια ελληνικής καταγωγής, τα οποία είχαν υιοθετηθεί ως βρέφη στο Σίδνεϊ, δεν γνώριζαν το ένα την ύπαρξη του άλλου. Χάρη σε ένα τεστ DNA όμως ανακάλυψαν όχι μόνο ότι έχουν τους ίδιους βιολογικούς γονείς, αλλά κι ότι κατάγονται από την Κάλυμνο όπου έχουν άλλα πέντε ετεροθαλή αδέλφια από την πλευρά του πατέρα τους!
Η αναζήτηση για τις ρίζες τους όμως δεν σταματά εδώ.
Αν και έχουν βρει ποιος ήταν ο πατέρας τους, ο οποίος έχει φύγει από τη ζωή, η ταυτότητα της μητέρας τους παραμένει ένα μυστήριο. Ποια ήταν, γιατί αναγκάστηκε να τα δώσει για υιοθεσία αμέσως μετά τη γέννα τους, πόσο δύσκολα πέρασε στη ζωή της;
Εξαναγκαστικές υιοθεσίες
Γεννημένοι μέσα σε μια τετραετία (1968-1971) στο Σίδνεϊ, οι Maria Pittas, Cathie Grissell, James Pappas και Debbie Balsom δόθηκαν αμέσως μετά τη γέννα για υιοθεσία.
Ειδικότερα, η Maria γεννήθηκε το 1968 στο Νοσοκομείο St Margaret’s στο Darlinghurst. Ο James και η Debbie γεννήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στο Crown Street Women’s Hospital, δύο νοσοκομεία με «σκοτεινό» παρελθόν όσον αφορά τη σκληρή μεταχείριση απέναντι στις ανύπαντρες μητέρες και τις εξαναγκαστικές υιοθεσίες.
Η Cathie, από την άλλη, εγκαταλείφθηκε στα σκαλιά του Νοσοκομείου Bankstown, όταν ήταν μόλις λίγων εβδομάδων.
Ο James και η Debbie είχαν την τύχη να μεγαλώσουν μαζί στην ίδια Ελληνοαραβική οικογένεια, ενώ τη Maria ανέθρεψε ένα ζευγάρι Ελλήνων. Σε αντίθεση με την Cathie, η οποία μόλις τώρα αρχίζει να εξερευνά τις ρίζες της, οι υπόλοιποι είχαν από νωρίς μια σύνδεση με την ελληνική τους κληρονομιά και τη γλώσσα.
Το τεστ DNA που άλλαξε τα πάντα
Η Cathie Grissell, νοσηλεύτρια χειρουργείου που ζει στο Brisbane, πάντα αναρωτιόταν για τις ρίζες της. Η μητέρα της την ενθάρρυνε από μικρή να αναζητήσει την βιολογική της οικογένεια, μια απόφαση που πήρε τελικά πέρυσι, κάνοντας ένα τεστ DNA.
Για κάποιον που δεν έχει γνωρίσει ποτέ ούτε έναν συγγενή εξ αίματος, τα αποτελέσματα ήταν συγκλονιστικά. «Ήταν απίστευτο το γεγονός ότι βρήκα όχι μόνο ένα, αλλά τρία αδέλφια από τους ίδιους γονείς- πόσο μάλλον και ανίψια», είπε η Cathie στην ομογενειακή εφημερίδα Νέος Κόσμος.
«Η μητέρα μου έλεγε πάντα ότι πρέπει να κατάγομαι από τη Μεσόγειο», συνεχίζει, περιγράφοντας πόσο υπέροχα αισθάνεται που είναι Ελληνίδα – 98% από τα νησιά του Αιγαίου.
«Είχα επισκεφθεί τα νησιά της Ελλάδας πριν από πολλά χρόνια και θυμάμαι πόσο οικεία αισθανόμουν εκεί. Θυμάμαι να βρίσκομαι σε μια παραλία στη Σαντορίνη, και να αναρωτιέμαι γιατί αισθανόμουν τόσο καλά εκεί, σαν να ήμουν στο σπίτι μου. Και τελικά, όπως αποδείχθηκε, αυτά τα νησιά είναι η πατρίδα των προγόνων μου».
Και οι τέσσερις είχαν όμορφα παιδικά χρόνια, και είναι κάτι που θα ήθελαν να γνωρίζει η γυναίκα που τους έφερε στον κόσμο, καθώς είναι ξεκάθαρο ότι κανείς από τους τέσσερις δεν αισθάνεται πικρία απέναντι στους βιολογικούς τους γονείς. Αναγνωρίζουν πόσο τραυματικό πρέπει να ήταν για εκείνη να παραδώσει όχι ένα, αλλά τέσσερα παιδιά. Και το ερώτημα παραμένει ότι ίσως την ανάγκασαν να τους παραδώσει.
«Ίσως υπάρχουν άνθρωποι, ακόμα εν ζωή, που να θυμούνται την ιστορία των γονιών μας. Θα ήθελα τόσο πολύ να μάθω περισσότερα για τη μητέρα μου», σημείωσε η Cathie.
«Θα ήθελα απλά να τη σφίξω στην αγκαλιά μου και να της πω ότι τα καταφέραμε και οι τέσσερις στη ζωή. Γιατί αν αναγκάστηκε να μας δώσει –κάτι που μοιάζει εξαιρετικά πιθανό– μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολο πρέπει να ήταν, ως μητέρα, να παραδώσει τέσσερα παιδιά;»
Αβίαστη σύνδεση
Μετά την συγκινητική τους πρώτη συνάντηση τον Ιανουάριο, στα νότια του Σίδνεϊ, δεν περνάει μέρα χωρίς να επικοινωνούν μεταξύ τους, καθώς συνεχίζουν να καλλιεργούν τη σχέση τους και να ανακαλύπτουν περισσότερα για την κοινή τους ιστορία.
«Μιλούσαμε στο τηλέφωνο για δυο-τρεις μήνες, περιμένοντας τα αποτελέσματα από το τεστ DNA, ενώ δημιουργήσαμε και μία ομάδα στο WhatsApp, όπου συμμετείχαν όλα τα αδέλφια». «Υποθέτω ότι στην ελληνική κουλτούρα, η οικογένεια είναι πραγματικά σημαντική», συνεχίζει η Cathie, περιγράφοντας πόσο ανοιχτά και φιλόξενα είναι όλα τα αδέλφια της.
«Δεν μπορώ να περιγράψω αυτή τη σύνδεση. Ίσως να έχει να κάνει με τη βαθιά επιθυμία να ανήκω κάπου, αυτή την αίσθηση ταυτότητας, ότι γνωρίζω πλέον την καταγωγή μου. Όταν συνάντησα την ετεροθαλή αδελφή μου και τον σύζυγό της την περασμένη εβδομάδα, η σύνδεση ήταν αυθόρμητη. Δεν υπήρξε αμηχανία. Ήταν απλά αβίαστη και όμορφη».
Το μόνο που ήθελε να μάθει η Cathie όταν ξεκίνησε αυτό το «ταξίδι», ήταν η καταγωγή της. Ποτέ δεν περίμενε να βρει αδέλφια – και μάλιστα μια τόσο μεγάλη ελληνική οικογένεια. «Είναι ένα υπέροχο δώρο.
»Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου τώρα χωρίς αυτούς. Είναι δύσκολο να περιγράψω πώς από άγνωστοι έγιναν άνθρωποι που αγαπώ βαθιά.
»Το ότι ανακάλυψα πως είμαι και Ελληνίδα, εξηγεί πολλά για μένα. Εξηγεί το πάθος μου, την αίσθηση δικαιοσύνης που έχω. Είμαι και αρκετά συναισθηματική, και πολύ εκδηλωτική. Πολλοί φίλοι μού λένε ότι τώρα όλα εξηγούνται, ότι είμαι πραγματικά… τόσο Ελληνίδα».
Ως η μόνη από τα εννέα αδέλφια που δεν είχε καμία σύνδεση με τις ελληνικές της ρίζες, η Cathie έχει αρχίσει να μαθαίνει τη γλώσσα, με τη βοήθεια των αδελφών της.
Ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα τους
Ερευνώντας το παρελθόν τους, βρήκαν το όνομα του βιολογικού τους πατέρα και οδηγήθηκαν στην Κάλυμνο, όπου ανακάλυψαν άλλα πέντε ετεροθαλή αδέλφια. Ανάμεσά τους, κάποια είναι μεγαλύτερα, ένα συνομήλικο και ένα μικρότερο από όλους, ο Μιχάλης, που, δυστυχώς, έχει φύγει από τη ζωή.
«Με την ανακάλυψη των πέντε ετεροθαλών αδελφών μας, έγινε φανερό ότι ο πατέρας μας είχε δύο ξεχωριστές οικογένειες», εξήγησε η Cathie Grissell στον Νέο Κόσμο. «Έκανε τέσσερα παιδιά με τη μητέρα μας. Και δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε. Εκείνη γνώριζε, άραγε, ότι ήταν παντρεμένος; Ότι είχε άλλη οικογένεια; Πόσο δύσκολο θα της ήταν να αποχωριστεί και τα τέσσερα παιδιά της».
Τα μεγαλύτερα από τα ετεροθαλή τους αδέλφια γεννήθηκαν στο Σίδνεϊ το 1963 και το 1964, ενώ το τρίτο γεννήθηκε στο Ντάργουιν το 1966, όπου η οικογένεια είχε μετακομίσει πριν φύγει για την Κάλυμνο το 1967. Στο νησί του Αιγαίου γεννήθηκε ένα ακόμη παιδί το 1968, ενώ το 1974 η οικογένεια επέστρεψε στο Ντάργουιν, όπου υποδέχθηκε το πέμπτο παιδί, τέσσερα χρόνια αργότερα.
Όσο η οικογένεια έμενε στην Κάλυμνο, ο πατέρας τους, Φράγκος Καθοπούλης (Frank Kathopoulis), εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού στην Αυστραλία και ταξίδευε συχνά στο Σίδνεϊ. Εκεί ανέπτυξε σχέση με μια άλλη γυναίκα, τη μητέρα τους, που οδήγησε στη γέννηση των τεσσάρων παιδιών που δόθηκαν για υιοθεσία.
Τα τέσσερα αδέλφια δεν γνωρίζουν τίποτα για τη βιολογική τους μητέρα και πλέον επιθυμούν όσο τίποτα άλλο να την βρουν, ή έστω να μάθουν περισσότερα για τη ζωή της. Γι’ αυτό αποφάσισαν να δημοσιοποιήσουν το όνομα του πατέρα τους, ελπίζοντας ότι κάποιος θα τον αναγνωρίσει και θα βοηθήσει να συμπληρωθούν τα κομμάτια του παζλ που λείπουν.
«Μόνο ένα πράγμα απομένει για να ολοκληρωθεί αυτό το ταξίδι», λέει η Cathie. «Θα θέλαμε πολύ να βρούμε τη βιολογική μας μητέρα. Είναι ακόμα στη ζωή; Δεν μπορούμε να φανταστούμε τι έχει περάσει, πώς ήταν η ζωή της όλα αυτά τα χρόνια… τι μπορεί ακόμα να κουβαλάει στην καρδιά της. Θα σήμαινε τα πάντα να την βρούμε, να της προσφέρουμε γαλήνη, αγάπη και κατανόηση και να της πούμε ότι τα παιδιά της είναι ασφαλή, είναι καλά και είναι ξανά μαζί. Προσωπικά, θα ήθελα απλώς να τη βρω για να της δώσω μια αγκαλιά».
