Στο Ιστορικόν λεξικόν της ποντικής διαλέκτου, ο Άνθιμος Παπαδόπουλος υποστηρίζει πως η λέξη βουβού προέρχεται από το επίθετο βουβός (άφωνος).
Κατά την Εγκυκλοπαίδεια του ποντιακού ελληνισμού, πιο πιθανή θεωρείται η άποψη ότι η βουβού ονομάζεται έτσι επειδή τρομάζει τα παιδιά φωνάζοντας «βουουου… βου..ου..ου!…».
Σε κάθε περίπτωση, κατά τη λαογραφία της Οινόης είναι νυκτερινός δαίμονας που επικαλούνται οι μάνες για να φοβίζουν τα μικρά παιδιά και να κάθονται ήσυχα – άλλο ένα αγροτερίδ’ της ποντιακής παράδοσης, δηλαδή.
