Σαν σήμερα πριν από 23 χρόνια, έφυγε από κοντά μας ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ένας ηθοποιός με αξεπέραστη ευγένεια, ήθος και πνευματική καλλιέργεια.
Δημιούργησε κωμικούς χαρακτήρες με φινέτσα, αγνό χιούμορ και εύθραυστη επιφάνεια, χαρίζοντας άφθονο γέλιο, αλλά και συγκίνηση στο κοινό μέσα από εξαιρετικούς δραματικούς ρόλους σε πάνω από 90 κινηματογραφικές ταινίες και αμέτρητες θεατρικές παραστάσεις.
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1915 από Έλληνες γονείς. Όταν ο πατέρας του, που ήταν έμπορος, καταστράφηκε οικονομικά από το κραχ του 1929, η οικογένεια μετακόμισε στη Μασσαλία, όπου ο νεαρός Ντίνος τελείωσε το σχολείο.
Το 1935 επέστρεψαν οικογενειακώς στην Ελλάδα και ο Ντίνος Ηλιόπουλος σπούδασε Εμπορικές Επιστήμες. Αφού ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία εργάστηκε σε μια αντιπροσωπία και σε διάφορες άλλες δουλειές, αλλά στη συνέχεια τον κέρδισε το θέατρο.
Φοίτησε στη δραματική σχολή «Γιαννούλη Σαραντίδη» και βγήκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1944 με το θίασο της κυρίας Κατερίνας, στο έργο «Κυρία σας αγαπώ». Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους θιάσους της Μαρίκας Κοτοπούλη, της Μαίρης Αρώνη κ.ά. To 1969 δημιούργησε δικό του θίασο κι ανέβασε έργα όπως: «Η κυρία του κυρίου», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», «Το έξυπνο πουλί», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος» κ.ά., ενώ για ένα διάστημα υπήρξε συνθιασάρχης με τον Μίμη Φωτόπουλο.
Παράλληλα έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο, στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο, έργα κλασικού ρεπερτορίου, συνεργάστηκε με τον Αλέξη Σολομό στο «Προσκήνιο», με το θίασο Λαμπέτη-Χορν και με πολλούς ακόμη σημαντικούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες.
Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1948 στις ταινίες «Μαντάμ Σουσού» και «Εκατό χιλιάδες λίρες» κι ακολούθησαν πολλές ακόμη που αγαπήθηκαν πολύ από τον κόσμο.
Ένας από τους σημαντικότερους ρόλους στην κινηματογραφική του καριέρα ήταν αυτός του Θωμά, στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Ο δράκος» (1956), ενώ συμμετείχε και στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Μελισσοκόμος» (1986).
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος έγραψε επίσης το μουσικό έργο «Κοντσέρτο για τρομπόνι», τη μουσική σάτιρα «Γιάννης, Τζόνι και Ιβάν», τα σατιρικά δοκίμια «Προσδεθείτε» και «Ο Ντίνος στη χώρα των θαυμάτων» και την αυτοβιογραφία του «Ένας Ηλιόπουλος ονόματι Ντίνος».
Για την σημαντική προσφορά του στο θέατρο τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α’, ενώ το 1999 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών από τον δήμο Αθηναίων κι ένα χρόνο μετά τιμητική πλακέτα από τον δήμο Πειραιά.
Έφυγε σε ηλικία 88 ετών και η τελευταία του επιθυμία ήταν στην κηδεία του να φοράνε όλοι λευκά και να ακούγεται τζαζ. Ευγενής μέχρι το τέλος, στον τάφο του είχε ζητήσει να γράψουν «Με συγχωρείτε κυρίες μου που δεν μπορώ να σηκωθώ», χαρακτηριστικό δείγμα ενός bon viveur με χιούμορ, αυτοσαρκασμό αλλά και αγάπη στις γυναίκες.
