Παρά τον κοσμοπολιτισμό τους, οι κάτοικοι της Τραπεζούντας δέχτηκαν με επιφυλάξεις –όπως φαίνεται από τα σχετικά δημοσιεύματα– το ηλεκτρικό ρεύμα.
Τα ειρωνικά σχόλια έδιναν και έπαιρναν, όταν οι πρώτες …περίεργες ηλεκτρικές λάμπες κρεμάστηκαν στα δημόσια κτήρια.
Η εφημερίδα Εποχή του Νίκου Καπετανίδη, για παράδειγμα, έγραφε στις 7 Δεκεμβρίου 1918 στη στήλη «Πρόχειρα»:
«Τα είδατε; Αν όχι, να τα περιγράψουμε. Είναι κάτι μικρές γυάλινες λάμπες, σαν μελιτζάνες, κρεμασμένες από ένα σύρμα, που ενώνεται με μακρινή μηχανή. Πατάς το κουμβί και ξαφνικά η γυάλινη εκείνη μελιτζάνα δίνει φως και ανάβει σαν λάμπα με πετρέλαιο. Αυτό το φως το λένε ηλεκτρικό.
»Η Τραπεζούντα μας, για να δείξη και τη νύχτα τα χάλια της, θα βάλη παντού τέτοιες λάμπες και ο κοσμάκης θα φωτισθή τσάμπα σχεδόν. Έτσι προκόφτουμε και πολιτιζόμαστε.
»Αν μάλιστα σε λίγο, φυτευθούν στα βουνά μας και καφές και τσάι, όπως λέγει ο κόσμος, ο τόπος μας θα έχη να δείξη τα πρωτεία. Τι μας μέλλει αν ο λαός μας ψοφά της πείνας. Κι αν πεθαίνη από την γρίπη. Κι αν βρωμάη σαν οχετός η πόλις ολάκερη».
