Ήταν το 1988 που στη χώρα μας είχαν κάνει την εμφάνισή τους τα δορυφορικά κανάλια. Και σαν σήμερα παιζόταν ρεπορτάζ με τη Χριστίνα Ωνάση. Τα σούπερ από κάτω έγραφαν ότι είχε βρεθεί νεκρή στο Μπουένος Άιρες, μέσα σε μια μπανιέρα με ένα άδειο μπουκάλι ηρεμιστικών δίπλα της.
Σε λιγότερο από έναν μήνα, θα γινόταν 38 χρονών, ενώ 3 χρόνια νωρίτερα είχε φέρει στον κόσμο την Αθηνά.
Και μπορεί ο γάμος –ο τέταρτος κατά σειρά– με τον Τιερί Ρουσέλ να είχε τελειώσει, όμως ο ξένος Τύπος μιλούσε για την αναγέννηση της Χριστίνας με τον ερχομό της μονάκριβης κόρης της.
Αν και εκείνη την χρονιά η Ελλάδα ζούσε σε ένα κλίμα πολιτικών σκανδάλων, η είδηση του θανάτου της Χριστίνας Ωνάση σκόρπισε θλίψη. Ίσως γιατί ήταν ο τελευταίος συνδετικός κρίκος με τον Αριστοτέλη Ωνάση, τον πατέρα της, ένα πρόσωπο-φετίχ για τον μέσο Έλληνα. Σίγουρα ήταν και το στενάχωρο της απώλειας μιας νέας γυναίκας, ανεξάρτητα από το όνομα και την περιουσία.
Από την άλλη, μπορεί να γράφονταν πράγματα για μια κακομαθημένη κληρονόμο, όμως στους περισσότερους η Χριστίνα ήταν συμπαθής. Γιατί ήταν η επιβεβαίωση ότι το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, γιατί είχε χάσει την οικογένειά της σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, γιατί η εμφάνισή της δεν παρέπεμπε σε μια σνομπ ζάμπλουτη, γιατί, γιατί, γιατί…
Παράλληλα, άρχισαν και τα κλισέ τύπου «Η κατάρα των Ωνάση», κυκλοφόρησαν οι θεωρίες συνομωσίας –από τότε υπήρχαν– που ξεκινούσαν από τη δολοφονία και έφταναν μέχρι της αυτοκτονία. Το ιατρικό πόρισμα πάντως ανέφερε ότι ο θάνατός της οφειλόταν σε πνευμονικό οίδημα.
Οικογενειακά θέματα
Η Χριστίνα, δεύτερο παιδί του Ωνάση και της Τίνας Λιβανού, ήρθε στον κόσμο από την άρνηση της μητέρας της να κάνει τρίτη συνεχόμενη έκτρωση. Ο Έλληνας κροίσος ήταν ικανοποιημένος που το πρώτο του παιδί ήταν αγόρι –άρα είχε εξασφαλίσει κληρονόμο–, οπότε δεν ήθελε άλλα.
Σύμφωνα με τους βιογράφους, η Χριστίνα που γεννήθηκε από το πείσμα της Λιβανού βίωσε αρχικά την απόρριψη του πατέρα της. Μεγαλώνοντας, επειδή του έμοιαζε φυσιογνωμικά, βίωσε την απόρριψη και της μητέρας της.
Στα 5 της έπαθε «επιλεκτική αλαλία», όπως διέγνωσαν οι γιατροί στη Ζυρίχη όπου την πήγαν οι δικοί της, δηλαδή σταμάτησε να μιλάει. Θεραπεύτηκε μεν, αλλά στην οικογένεια τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά.
Μπορεί να συμφιλιώθηκε με τον πατέρα της, καθώς εκείνος έβλεπε και κομμάτια του χαρακτήρα του πάνω της, αλλά από τη μια οι γονείς είχαν γίνει μαγική εικόνα, αφού μονίμως απουσίαζαν, από την άλλη όταν βρίσκονταν άρχιζαν οι καβγάδες.
Τελικά χώρισαν, ενώ και η Μαρία Καλλάς και (κυρίως) η Τζάκι Κένεντι δεν κατάφεραν να κερδίσουν τη συμπάθεια της Χριστίνας.
Και μπορεί να σπούδαζε και να ζούσε στο τζετ σετ, όμως ο πατέρας της ήθελε να την δει παντρεμένη με έναν σχεδόν ισότιμό τους, για να συνεχιστεί η δυναστεία. Υπόγεια της είχε περάσει και την ιδέα ότι όσοι τους πλησίαζαν ήθελαν κατά κύριο λόγο τα λεφτά τους.
Το 1970 παντρεύτηκε τον κτηματομεσίτη Τζόζεφ Μπόλκερ. Ήταν κατά 27 χρόνια μεγαλύτερος, διαζευγμένος, πατέρας τεσσάρων παιδιών και Εβραίος. Ο γάμος όχι μόνο δεν είχε την έγκριση του Ωνάση, αλλά τον έκανε έξαλλο. Τελικά, εννέα μήνες αργότερα ήρθε το τέλος με έναν άνδρα που ήταν και πατρική φιγούρα για εκείνη, με υπομονή να την ακούει – μετά το διαζύγιο διατήρησαν φιλική σχέση.
Ο χορός του θανάτου
Το 1971 είχε ήδη ένα διαζύγιο στο ενεργητικό της – η δεκαετία εξελίχθηκε στην πιο μαύρη περίοδο στη ζωή της. Αρχικά σκοτώθηκε ο αδελφός της Αλέξανδρος με το ιδιωτικό του αεροπλάνο. Ο ισχυρός Ωνάσης κλονίστηκε, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής του πίστευε ότι ο γιος του δολοφονήθηκε.
Το 1974 πέθανε και η Τίνα Λιβανού από υπερβολική δόση φαρμάκων – πλέον ο Αριστοτέλης Ωνάσης έχει καταρρεύσει. Είχαν μείνει οι δυο τους. Εκείνος την έστειλε στη Νέα Υόρκη για να αναλάβει τις εταιρείες τους, ενώ λέγεται πως λίγο πριν από το θάνατό του, το 1975, η Χριστίνα αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει.
Ο δεύτερος γάμος με τον Αλέξανδρο Ανδρεάδη κατέληξε επίσης σε διαζύγιο έπειτα από 14 μήνες. Μπορεί να ήταν εφοπλιστής, αλλά η εταιρεία του βούλιαζε. Εκείνος προσπάθησε να διασώσει την αυτοκρατορία του ζητώντας 20 εκατομμύρια δολάρια από τη Χριστίνα.
Στο γάμο παρέστη και η Τζάκι, την οποία όπως είπαμε δεν χώνεψε ποτέ – ακόμα και όταν η πρώην κυρία Κένεντι προσπάθησε να βγάλει από τη Χριστίνα τον lifestyle εαυτό της. Και επειδή στη διαθήκη του ο Ωνάσης την είχε συμπεριλάβει, στην ουσία η Χριστίνα την εξαγόρασε δίνοντας της εφάπαξ ένα τρανταχτό ποσό για να μην την έχει μέσα στη ζωή της.
Το διαμέρισμα στη Μόσχα
Για πολλούς ο μόνος ίσως που την αγάπησε να ήταν ο τρίτος της σύζυγος, ο Σεργκέι Καούζοφ.
Εδώ και αν… δούλεψαν οι θεωρίες συνομωσίας. Ο Σοβιετικός ανώτερος υπάλληλος ναυτιλιακής εταιρείας έμοιαζε πολύ λίγος οικονομικά σε σχέση με την κληρονόμο του Ωνάση. Έτσι, πολλοί ισχυρίζονταν ότι ήταν πράκτορας της KGB που την παντρεύτηκε σε μια προσπάθεια να αντλήσει πληροφορίες. Σενάρια που δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ.
Αλλά η Χριστίνα κλήθηκε να ζήσει σε ένα διαμέρισμα στη Μόσχα. Έπειτα από λίγο καιρό το πάθος έσβησε και σε λιγότερο από δύο χρόνια χώρισαν.
Εκείνη ανήκε αλλού, και το μότο «τα ετερώνυμα έλκονται» δεν προέκυψε στην περίπτωσή τους.
Φάκελος Ρουσέλ
O playboy της εποχής Τιερί Ρουσέλ έγινε ο τέταρτος σύζυγός της. Με την ανακοίνωση της σχέσης και του γάμου τους –και λόγω του ότι ήταν μικρότερός της– τα ταμπλόιντ έκαναν πάρτι.
Η σχέση τους ξεκίνησε το 1984 και λέγεται πως εκείνος της ζήτησε να χάσει κιλά.
Η Χριστίνα έσπευσε να κάνει πραγματικότητα την «επιθυμία» του, κάτι που συνέχισε να κάνει σε όλη τη διάρκεια του γάμου τους. Και όσο ζούσε στο πλευρό του μια φαινομενική ευτυχία, ο Ρουσέλ έκανε παράλληλη ζωή έχοντας βρει τον έρωτα στο πρόσωπο του όμορφου μοντέλου από τη Σουηδία Γκάμπι Λάντχαγκε. Μαζί της απέκτησε τρία παιδιά, με τα δύο, τη Σαντρίν και τον Έρικ-Κρίστοφερ, να γεννιούνται ενόσω εκείνος ήταν παντρεμένος.
Μάλιστα, ο γιος του γεννήθηκε την ίδια χρονιά με την Αθηνά, η οποία ήρθε στον κόσμο τον Ιανουάριο του 1985. Που σημαίνει πως σύζυγος και ερωμένη του Ρουσέλ ήταν έγκυες το ίδιο διάστημα.
Ο νεαρός επιχειρηματίας έζησε διπλή ζωή για πολύ διάστημα ακόμη, αφού η Χριστίνα Ωνάση το ανακάλυψε τρία χρόνια μετά τη γέννηση της Αθηνάς. Το διαζύγιο ήρθε αναπόφευκτα.
Το «φτωχό, πλούσιο κορίτσι», όπως την αποκαλούσαν τα έντυπα ανά τον κόσμο, χάρηκε για λίγο τη μητρότητα.
Φαινόταν έτοιμη να σβήσει την προηγούμενη ζωή της που είχε πένθος, πόνο, δίαιτες, καταχρήσεις, καθώς στη ζωή της είχε μπει ο Γιώργος-Χόρχε Τσολμεκτόγλου, πρόεδρος της ελληνικής παροικίας της Αργεντινής.
Το 5ο στεφάνι, για το οποίο βρισκόταν στο Μπουένος Άιρες, δεν ήρθε ποτέ. Η σορός της μεταφέρθηκε στην Ελλάδα και ενταφιάστηκε στην ιδιόκτητη νήσο της οικογένειας, στον Σκορπιό. Στη διαθήκη της όριζε πενταμελές συμβούλιο για τη διαχείριση της περιουσίας της, η οποία μεταβιβάστηκε στην Αθηνά μετά την ενηλικίωσή της.
Σπύρος Δευτεραίος
