Το τελευταίο διάστημα, παρά τις προσπάθειες που γίνονται για να πειστούμε ότι έχει αλλάξει το κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και ότι υπάρχει ελπίδα να οδηγηθούμε στη Χάγη για το ένα και μοναδικό θέμα που δεχόμαστε ότι υπάρχει, την οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας, υπάρχουν ζητήματα που δείχνουν ότι η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να αποστεί από τους εθνικούς της στόχους.
Μερικά από αυτά τα ζητήματα θα περιγράψουμε παρακάτω.
Πρώτον, η Τουρκία έστειλε το γεωτρύπανο Αβδουλχαμίτχαν σε μη οριοθετημένη περιοχή, έξω από τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας όπως αυτή ορίζεται από το χάρτη της Σεβίλλης, και δέσμευσε περιοχή για έξι μήνες με NAVTEX που εξέδωσε παρανόμως ο σταθμός της Αττάλειας, ενώ με βάση τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) αρμόδιο για έκδοση NAVTEX στην εν λόγω περιοχή είναι το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας & Διάσωσης Κύπρου (ΚΣΕΔ).
Ασφαλώς μπορεί να θεωρηθεί ότι καταρχάς είναι θετική η κίνηση της Τουρκίας να μην στείλει το γεωτρύπανο σε ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή σε περιοχή που με βάση το διεθνές δίκαιο και το χάρτη της Σεβίλλης ανήκει στην ελληνική ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα. Όμως, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Τουρκία, παρότι αρνείται να οριοθετήσει, διεξάγει έρευνες και γεωτρήσεις σε μη οριοθετημένη περιοχή, κάτι που αν έπραττε η Ελλάδα, θα θεωρούνταν… αιτία πολέμου.
Δεύτερον, η Τουρκία φέρεται να έχει υπογράψει συμφωνία με την κυβέρνηση Ντμπεϊμπά για την παραχώρηση του λιμανιού της πόλης Αλ Χομς στη βορειοδυτική Λιβύη για 99 χρόνια. Με βάση πληροφορίες τουρκικών ΜΜΕ, το λιμάνι θα χρησιμοποιηθεί από τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ως ναυτική βάση, ως στρατιωτική βάση και ως αεροπορική βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Δηλαδή, θα χρησιμοποιηθεί για την υποστήριξη των ενεργειών που σχεδιάζει να κάνει η Τουρκία στην περιοχή του τουρλοκυβικού μνημονίου αλλά και στην ΑΟΖ της Λιβύης, νοτίως της Κρήτης. Σημειώνεται ότι οι κάτοικοι της Αλ Χομς αντιτίθενται στην παραχώρηση του λιμανιού, ενώ υπάρχουν διαψεύσεις από πλευράς της κυβέρνησης της Τρίπολης για υπογραφή συμφωνίας για το θέμα.
Τρίτον, οι μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία προς την Ελλάδα συνεχίζονται και μάλιστα με αυξανόμενο ρυθμό. Και στον Έβρο και στα νησιά του Αιγαίου. Η Τουρκία δεν είναι Λιβύη ούτε Τυνησία· ανατολικά του ρου του Έβρου ποταμού η περιοχή είναι στρατιωτική και όποιος εισέρχεται σ’ αυτήν ελέγχεται από το στρατό και τη στρατοχωροφυλακή, στα παράλια υπάρχει ισχυρότατο δίκτυο σταθμών στρατοχωροφυλακής, ισχυρό δίκτυο διοικήσεων και σταθμών ακτοφυλακής, ενώ οι Τούρκοι ψαράδες με τα αλιευτικά τους, εκπαιδευμένοι να μεταδίδουν πληροφορίες, είναι σε συνεχή επαφή και με τους μεν και με τους δε καθώς και με τη ΜΙΤ. Άρα, οι συνεχείς ροές μεταναστών στην Ελλάδα δεν γίνονται απλά σε γνώση των Αρχών του τουρκικού κράτους, αλλά υπό τον συντονισμό τους.
Τέταρτον, με εντολή της Άγκυρας και του στρατού κατοχής ο Αττίλας στην Κύπρο προσπαθεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα και μάλιστα αψηφώντας ακόμα και την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ. Η παράνομη διάνοιξη δρόμου στην Νεκρή Ζώνη, τα επεισόδια και η επίθεση σε βάρος των κυανόκρανων κοντά στο μικτό χωριό Πύλα είναι μόνο μία από τις πολλές απόπειρες παραβίασης της διεθνούς νομιμότητας που καταγράφονται το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Είχε προηγηθεί μια άλλη παραβίαση του καθεστώτος από πλευράς του Αττίλα, στην περίπτωση της ανακατασκευής του γηπέδου στην Τσετίνκαγια (Ταξίμ), μέρος του οποίου βρίσκεται εντός της Νεκρής Ζώνης στη Λευκωσία. Τότε όμως, επειδή ο ΟΗΕ δεν αντιτάχθηκε και δεν εμπόδισε τα συνεργεία των Τουρκοκυπρίων να ολοκληρώσουν το έργο που τους είχε ανατεθεί, το θέμα δεν πήρε τις διαστάσεις που έπρεπε. Τώρα, επειδή ο ΟΗΕ επιχείρησε να σταματήσει τις εργασίες, ήλθε αντιμέτωπος με την τουρκική βαρβαρότητα.
Και τα έργα που γίνονται στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου και το παραλιακό μέτωπο των Βαρωσίων, τα εγκαίνια του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου στα Κατεχόμενα από τον ίδιον τον Ερντογάν, οι παραβιάσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε Αττίλας-3.
Προς το παρόν όμως –παρότι συμβαίνουν τα παραπάνω– στο Αιγαίο υπάρχει ηρεμία, η οποία όμως εξυπηρετεί και το σχέδιο της Τουρκίας να καμφθούν οι αντιρρήσεις της αμερικανικής Γερουσίας για να δοθούν στην τουρκική πολεμική αεροπορία τα F-16 Viper.
Τελοσπάντων, περιμένουμε τη ΓΣ του ΟΗΕ και τις συναντήσεις που θα γίνουν στη Νέα Υόρκη μεταξύ Γεραπετρίτη-Φιντάν και Μητσοτάκη-Ερντογάν για να σχηματίσουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για τις πραγματικές διαθέσεις της Τουρκίας και του νεοοθωμανού Τούρκου ηγέτη.
Θα δούμε εάν ο ο Γκρίζος Λύκος μεταμορφώθηκε πραγματικά σε «αρνάκι»…
