Σάββατο 22 Απριλίου 2022. Και μόνο η τηλεφωνική παρέμβαση του Πασχάλη Τερζή γίνεται trend στα εγχώρια social media. Προσέξτε: Μιλάμε για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τα χειρίζονται κυρίως νέα παιδιά, τα οποία όταν πριν από 7 χρόνια περίπου ο τραγουδιστής αποσύρθηκε από τις πίστες, μπορεί να πήγαιναν στο δημοτικό.
Συγκεκριμένα, σε τηλεοπτικό σόου στο οποίο διαγωνιζόταν, η Εύη Δρούτσα ερμήνευσε το τραγούδι του Πασχάλη Τερζή «Ο δικός μου ο δρόμος», τους στίχους του οποίου έχει γράψει η ίδια. Λίγο μετά παρενέβη τηλεφωνικά ο τραγουδιστής και η συγκίνηση στο πλατό –αλλά και στα social– χτύπησε ταβάνι.
Η αρχή έγινε στη Ρόδο
Το παιδί της φτωχής οικογένειας από την Πυλαία της Θεσσαλονίκης αγαπούσε το τραγούδι, αλλά αρχικά αυτό φαινόταν πολυτέλεια. Η πρώτη του δουλειά ήταν να πουλάει με καροτσάκι μαξιλάρια στα γήπεδα. Και ακολούθησε η οικοδομή και ό,τι άλλο σε τεχνική δουλειά υπήρχε. Ο Πασχάλης Τερζής δεν ξέχασε ποτέ, ούτε για μια στιγμή, από πού ερχόταν, ποια ήταν τα μεγάλα εμπόδια που αντιμετώπισε και ποιοι του στάθηκαν στα δύσκολα.
Όπως το πρώτο βράδυ που ανέβηκε σε μια πίστα της Ρόδου και τραγούδησε με τα μάτια κλειστά γιατί ντρεπόταν, μια συνήθεια που δεν εγκατέλειψε ποτέ.
Και μετά βρέθηκε στη γενέτειρα του. Και σιγά-σιγά άρχισε να γίνεται γνωστός στους εκεί κύκλους. Και πέρασε μια δεκαετία χωρίς δισκογραφία, αλλά με πολλές υποσχέσεις.
Όταν στα κέντρα που τραγουδούσε έρχονταν μεγάλες φίρμες από την Αθήνα, γοητεύονταν από τη φωνή του και του έταζαν να τον βοηθήσουν. Και η βοήθεια δεν ερχόταν ποτέ.
«Ήμουν 20 χρόνια τραγουδιστής της πείνας, χωρίς μεροκάματα, δεν ήμουν γνωστός. Τραγουδάω 34 χρόνια τώρα», είχε πει πριν από μερικά χρόνια.
Από κάπου ξεκινάνε όλοι
1981 και στο κέντρο «Καλύβα» όπου εμφανίζεται ένα βράδυ ανάμεσα στους θαμώνες ήταν ο Χρήστος Νικολόπουλος και ο Γιώργος Νταλάρας. Οι δυο τους μετά το τέλος του προγράμματος τον πλησίασαν. Ο Πασχάλης Τερζής ήταν επιφυλακτικός, σχεδόν επιθετικός.
Ο συνθέτης όμως, όχι μόνο του έδωσε 20 τραγούδια, αλλά έπαιξε και μπουζούκι στον πρώτο του δίσκο που είχε τον τίτλο Λέω. Έκανε μεν επιτυχία, αλλά σε σχετικά περιορισμένο κοινό, αφού κυκλοφόρησε από μια μικρή εταιρεία, τη δισκογραφική «Ακτή».
«Από τη Λάρισα και κάτω δεν με ήξεραν. Από πάνω με ήξεραν», είχε δηλώσει. Η αρχή πάντως είχε γίνει.
Ακολούθησε η συνεργασία του στο άλμπουμ του Νικολόπουλου Παίξε Χρήστο επειγόντως, και μερικές ακόμα συνεργασίες. Στην ουσία η αναγνώριση και η κάθοδος στην Αθήνα έγιναν τη δεκαετία του 1990.
«Ποτέ δεν ονειρεύτηκα να γίνω φίρμα» έλεγε συχνά, και το εννοούσε. Ίσως γι’ αυτό αντιμετώπισε την εποχή της μεγάλης του επιτυχίας ως μια ευχάριστη παρένθεση στη ζωή του, και όχι ως ένα επίτευγμα που θα πάλευε να διατηρήσει με νύχια και με δόντια. Απλά το έζησε, το απόλαυσε και όταν ένιωσε πως ήθελε να βάλει μια τελεία και να επιστρέψει στο σπίτι του, στο μικρόκοσμό του, το έκανε με πρωτοφανή ευκολία.
Τα χρόνια περνούσαν και ένιωθε πως όφειλε στον Πασχάλη μια ζωή όπως την ήθελε, και ας έμπαινε στην άκρη ο Τερζής.
Η οικογενειακή αναγνώριση
«Ήμουν 10 χρόνια τραγουδιστής και ο πατέρας μου δεν είχε έρθει να με ακούσει. Μια φορά με ρώτησε “Τραγουδάς καλά; Τραγουδάς σαν τον Καζαντζίδη;”. Του λέω “Όχι”. Η αιτία για να έρθει να με ακούσει ήταν ο Ξανθόπουλος και μου είπε ότι τραγουδούσα καλύτερα», είχε δηλώσει.
Ακόμα, ο τραγουδιστής σε συνέντευξή του είχε αποκαλύψει πως από την οικογένειά του δεν επιθυμούσαν ο γιος του να ασχοληθεί με το τραγούδι.
«Δεν φανταζόμουν ότι θα γίνω επαγγελματίας τραγουδιστής, γιατί ήμουν ένα πολύ ντροπαλό παιδί. Οι γονείς μου είχαν μια άποψη για τη νύχτα κι η μητέρα μου μού είχε πει: “Γιατί αγόρι μου εσύ τραγουδιστής, εσύ είσαι καλό παιδί”. Έκανα αυτό που ήθελα, και αφού είδε ότι δεν άλλαξα άρχισε να της αρέσει. Η μητέρα μου έπαιρνε κρυφά στους ερασιτεχνικούς σταθμούς και ζητούσε να βάλουν τραγούδια μου, λέγοντας “Nα βάλετε το παιδί μου, είμαι του Πασχάλη η μάνα“», είχε περιγράψει.
Όσο για τη σύζυγό του Μαρία, είχε πει με συγκίνηση: «Δεν θα άντεχε καμιά άλλη γυναίκα όσα άντεξε η γυναίκα μου. Σχολούσα, ξυπνούσα και μιλούσαμε μετά από 5 ώρες. Δεν τολμούσε να με ρωτήσει τι έχω. Ήξερε το χαρακτήρα μου και ανοιγόμουν μόνος μου. Το πιο μεγάλο κατόρθωμά μας είναι ότι έχουμε να κοιμηθούμε 35 χρόνια μαζί».
Η ανάπαυλα του πολεμιστή
Κάποια μικροπροβλήματα υγείας που αντιμετώπισε κάπου εκεί στις αρχές του 2010, αλλά και ο ξαφνικός θάνατος του καρδιακού του φίλου και κουμπάρου του Δημήτρη Μητροπάνου, τον έκαναν να μείνει μακριά από τη νύχτα.
Από το 2008 και έπειτα ο Πασχάλης Τερζής δεν ξανανέβηκε στην πίστα, επισήμως τουλάχιστον, αφήνοντας ένα τεράστιο και δυσαναπλήρωτο κενό στη νυχτερινή διασκέδαση.
Φυσικά οι προτάσεις για επιστροφή δεν σταμάτησαν, συνοδευόμενες από τεράστια ποσά. Ο ίδιος όμως δεν έχει ενδώσει. Πριν δύο χρόνια μόνο ηχογράφησε ένα τραγούδι, με την κόρη του Γιάννα.
Είτε επιστρέψει είτε όχι ένα είναι σίγουρο: Ο Πασχάλης Τερζής είναι από τους καλύτερους τραγουδιστές στο είδος του τις τελευταίες δεκαετίες. Και ό,τι κατάφερε το έκανε με τη φωνή του και μόνο. Και βέβαια σήμερα που είναι τα γενέθλιά του θα τον θυμηθούν όλοι. Όχι ότι τις υπόλοιπες μέρες τον ξεχνούν.
Σπύρος Δευτεραίος
