Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1916, και σε μικρή ηλικία, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Ήταν αυτοδίδακτος, γρήγορα όμως ξεχώρισε για το υποκριτικό του ταλέντο κι έγινε ένας από τους δημοφιλέστερους πρωταγωνιστές του βαριετέ.
Ο Φίλιος Φιλιππίδης κατέκτησε το κοινό παίζοντας σε μικρές σκηνές στις συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά, καθώς και στην επαρχία.
Το 1947 συγκρότησε τον πρώτο του θίασο, και επί 30 χρόνια παρουσίασε ως θιασάρχης ή συνθιασάρχης πλήθος μουσικά έργα στην Ελλάδα, την Κύπρο και σε χώρες του εξωτερικού με έντονο ελληνικό στοιχείο (Αίγυπτο, ΗΠΑ, Καναδά).
Έγινε πασίγνωστος τη δεκαετία του 1950 μέσα από τη ραδιοφωνική του εκπομπή στο σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων, την οποία παρουσίαζε με τον κονφερασιέ Ηλία Καραμανέα. Εκεί υποδυόταν τον Αγκόπ, έναν αφελή και ολίγο κουτοπόνηρο Αρμένη πρόσφυγα, ο οποίος σκορπούσε άφθονο γέλιο με την ελλιπή γνώση των ελληνικών και τις παραποιημένες γλωσσικά εκφράσεις του, όπως «ραδικόφωνο» (ραδιόφωνο), «φηριμίδα» (εφημερίδα), «μη με επιδιορθώνεις» (μη με διορθώνεις) και πολλές άλλες.
Έπαιξε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, στις οποίες εκτός από τον «Αγκόπ» παρουσίασε κι έναν άλλο λαϊκό τύπο, τον καλοκάγαθο «Προκόπη», του οποίου διεκτραγωδούσε τα έργα και τις ημέρες.
Καλλιτέχνης με ιδιαίτερη προσωπικότητα, ο Φίλιος Φιλιππίδης έγραφε ο ίδιος τα περισσότερα από τα νούμερα που ερμήνευε καθώς και τα σενάρια των ταινιών του. Το 1973 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο κι έμεινε κατάκοιτος. Τελικά άφησε την τελευταία του πνοή στο Ρεγγίνειο Ίδρυμα, όπου νοσηλευόταν, στις 19 Μαρτίου 1981. Η κηδεία του έγινε στην Ευαγγελική Εκκλησία της Αθήνας.
Από την ταινία Η φτώχεια θέλει καλοπέραση (1958)
