Σίγουρα τα ΜΜΕ των 80s δεν είχαν καμία σχέση με τα σημερινά ή όπως διαμορφώθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια. Δύο δημόσια κανάλια, τρεις ραδιοφωνικοί σταθμοί –και αυτοί δημόσιοι– ενώ ο «ελαφρύς τύπος» είχε υποχωρήσει και σχεδόν είχε περιθωριοποιηθεί. Και όμως όσο υπήρχε παίζανε μπαλίτσα σταρλετίτσες και εκκολαπτόμενοι νέοι της εποχής. Όχι όμως ο Στάθης Ψάλτης, το όνομα του οποίου είναι συνυφασμένο με τη δεκαετία και γέμιζε κινηματογραφικές αίθουσες και θέατρα. Στη δε τηλεόραση ήταν ανύπαρκτος και σαν ηθοποιός, ακόμα και σαν καλεσμένος. Και όμως έγραψε ιστορία.
Ένα αστέρι μεγαλώνει μόνο του
Θυμόσαστε αυτό που έλεγε η Αλίκη στο Δόλωμα για τα χορταράκια που μεγαλώνουν μόνα τους; Κάπως έτσι ήταν και η ζωή του Στάθη Ψάλτη. «Κατάγομαι από το Φανάρι της Πόλης. Πήγα σχολείο στο Βέλο Κορινθίας. Στα 11 ήρθα στην Αθήνα. Στο Αιγάλεω. Μου φάνηκε υπέροχη η πόλη. Πήγα στη δραματική σχολή του Μιχαηλίδη», είχε δηλώσει ο ηθοποιός, πολλά-πολλά χρόνια αργότερα. Όταν προσπάθησαν κάπου να τον εντάξουν. Όχι για την καλή καρδιά του συστήματος, αλλά γιατί έβλεπαν ότι η προβολή ενός φιλμ στην τηλεόραση, σε μεσημεριανή ώρα και πετσοκομμένη (ήταν και αυτή η αθυροστομία των 80s) χτύπαγε νούμερα.
Πίσω, στην αρχή της ζωής του, ο μικρός Στάθης κυνηγάει το μεροκάματο αλλά και το όνειρο. Ορφανός από μητέρα, θα περάσει και από τα βαπόρια. Και στα 17 του, την ώρα που οι συνομήλικοι σκεφτόντουσαν δέσμες και πανελλήνιες –εντάξει οι περισσότεροι– ο Στάθης παντρεύεται. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Κάτια Κυβέλου με την οποία απέκτησε μια κόρη τη Μαρία. Ο ίδιος σε συνέντευξή του είχε πει πως ο γάμος του τότε, ήταν απλά μία νεανική τρέλα που όμως του άφησε τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής του… την κόρη του.
Αυτή είναι η lifestyle πλευρά. Γιατί η αληθινή… «Στην κόρη μου το μόνο που είπα όταν ήταν μικρή, ήταν να μην πάρει το μολύβι του διπλανού της. Κι αν κάποιος κλέψει αυτό το μολύβι να μην πει το όνομά του. Θυμάμαι, όταν η κόρη μου ήταν 2 χρονών μωρό περνούσα μια πολύ δύσκολη περίοδο. Την τάιζα νερό και ζάχαρη αντί για γάλα. Της είχα υποσχεθεί όμως ότι μια μέρα θα την κάνω βασίλισσα. Στα 6 της λοιπόν, 4 χρόνια μετά, όταν της είπα ότι πρέπει να ξέρει τι είναι σωστό γιατί εγώ θα πεθάνω μια μέρα και θα είναι μόνη της, έβαλε τα κλάματα και μου είπε ότι δεν γίνεται να πεθάνω γιατί της είχα υποσχεθεί ότι θα την κάνω βασίλισσα. Ήταν συγκλονιστικό. Της είπα «αγάπη μου έχεις δίκιο, δεν γίνεται να πεθάνω».
Πώς τον είπες αυτό τον ψηλό
Και όμως και στη σχολή και μετά στην αγορά εργασίας, πιστώνεται σαν δραματικός ηθοποιός. Και αρχίζουν οι μικρές, ατομικές, επιτυχίες και δη σε κλασικά κείμενα. Σε ένα από αυτά που πρωταγωνιστές είναι ένας άντρας και μια γυναίκα, μεγάλα ονόματα του χώρου, βλέπουν τον νεαρό αδύνατο να μαζεύει το χειροκρότημα και αρχίζει ο πόλεμος. Μέχρι που τον κόβουν και από την υπόκλιση. Με τον άντρα, αναγκαστικά, θα συνεργαστεί αργότερα αλλά πλέον ήταν σε τροχιά ανόδου.
https://www.youtube.com/watch?v=SAvT0KFTlPU
Αλλά και στην τηλεόραση σαν δραματικός ηθοποιός πιστώνεται. Από την άλλη το παρουσιαστικό του, παραπέμπει σε κόμικ . Γιατί όχι να μην δοκιμαστεί σε κωμωδία. Και έρχεται το νούμερο της Λίτσας Κατρακυλίτσας, στο θέατρο Παρκ. Μια γυναίκα που πέφτει από ψηλά, στο έδαφος και ξεκινάει μια παρλάτα την ώρα της πτώσης. Η θεατρική Αθήνα κρατάει την ανάσα αλλά και την κοιλιά της, από τα γέλια. Εκείνη την περίοδο βγαίνει ξανά μπροστά ο εμπορικός κινηματογράφος. Με την αισθητική του ’80 βέβαια οπότε μην περιμένετε κάτι μπριλάντε. Ο Ψάλτης έχει κάνει μίνι εμφανίσεις σε ταινίες και έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.
Από την άλλη ο Όμηρος Ευστρατιάδης ετοιμάζεται να στήσει την β’ περίοδο της καριέρας του Σωτήρη Μουστάκα. Και ξεκινάει με μια γκράντε επιτυχία τον Παρθενοκυνηγό. Ετοιμάζεται να δώσει ένα β’ ρόλο στον Ψάλτη, μόνο που πέφτει στην άρνηση του Μουστάκα, γιατί πιστεύει ότι ο νεαρός τον μιμείται. Τελικά πείθεται.
Λίγους μήνες αργότερα ο σκηνοθέτης προσπαθεί να πουλήσει τη νέα του ταινία. Λέγεται Τα καμάκια και οι αιθουσάρχες τον ρωτάνε ποιος παίζει. Όταν τους λέει τον Στάθη Ψάλτη, αναρωτιούνται ποιος είναι. Ο Ευστρατιάδης για να σπρώξει την ταινία, βάζει πρωταγωνιστή τον Κώστα Καρρά.
https://www.youtube.com/watch?v=SOpjFQbSXEo
«Κούλα. Πολύ κ…. ο Κυριάκος»
Ξεκινάει η εποχή Στάθη Ψάλτη. Και γίνεται σταρ χωρίς να έχει ούτε το look, ούτε την προώθηση. Και σαν σταρ έχει και την απαραίτητη φημολογία να τον συνοδεύει. Από τον θεατρικό επιχειρηματία που του δάγκωσε το αυτί (ονόματα δεν λέμε) μέχρι και τη σύντροφό του.
https://www.youtube.com/watch?v=jUC4Z0j37lk
Ο Στάθης και η Καίτη Φίνου γίνονται το αγαπημένο ζευγάρι των 80s. Με όλα τα συν και τα πλην που αυτό συνεπάγεται. Αρραβωνιάστηκαν, χώρισαν, παντρεύτηκαν κρυφά, ετοιμάζονται να παντρευτούν, τρίτο πρόσωπο στην σχέση τους.
Η τελευταία θα τελειώσει οριστικά το 1986, όχι με πολύ ήρεμο τρόπο και μάλιστα αναγκάζονται να συνυπάρξουν θεατρικά μέχρι να τελειώσει η σεζόν.
Και οι παραστάσεις να πηγαίνουν τρένο και οι ταινίες το ίδιο. Και το 1982 επενδύει πάνω του για τρεις ταινίες ο μέγας Δαλιανίδης. Και δικαιώνεται.
Τα σαλόνια των μεγάλων εντύπων δεν τον καταδέχονται αλλά στα νεανικά κοριτσίστικα της εποχής κάνει θραύση. Και να οι εμφανίσεις σε ντισκοτέκ με τους άλλους σταρ της εποχής. Και ο Στάθης να ποζάρει όλο χαρά με θαυμαστές και θαυμάστριες. Αν υπήρχαν τότε οι selfie…
Καμικάζι αγάπη μου για πάντα
Με την αλλαγή της δεκαετίας σαν να προσπάθησαν να πετάξουν από πάνω τους τις βάτες και τους ήρωες των 80s. Σχεδόν ρατσιστικά, οι περισσότεροι εξαφανίζονται. Ειδικά από τηλεόραση, το δε σινεμά πάει σε άλλους δρόμους. Και όμως ο Ψάλτης γεμίζει θέατρα. Θα εισπράξει μια τεράστια ήττα όταν αποφασίσει να αλλάξει ρεπερτόριο και ανέβασε το Ημερολόγιο ενός τρελού. Και μπορεί η επιθεώρηση να έχει πεθάνει όμως ο Ψάλτης είναι εκεί και κόβει εισιτήρια. Και ας μην του το αναγνωρίζει κανένας.
Και όμως του το αναγνωρίζουν μια νέα γενιά που πιθανότατα στα 80s να μην είχαν γνωριστεί καν οι γονείς τους. Οι ταινίες που θέλησαν να σπρώξουν σαν τη σκόνη κάτω από το χαλάκι, είναι ο δίαυλος της νέας γενιάς με εκείνη τη μακρινή δεκαετία που φαντάζει χαρούμενη, φωτεινή και χαβαλεδιάρικη.
Και ο Στάθης μπορεί να έφυγε από κάποιους προδομένος, αλλά με την αγάπη του κόσμου να τον τυλίγει.
Σπύρος Δευτεραίος
