Χρειάστηκε να περάσουν 71 χρόνια από τη Συνθήκη της Λοζάνης με την οποία τέθηκαν τα όρια της σημερινής Τουρκίας και μπήκαν τίτλοι τέλους στην ελληνική παρουσία σε Πόντο και Μικρά Ασία, και 72 χρόνια από τότε που ο υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Μπαλτατζής ενημέρωνε την Εθνοσυνέλευση, ώστε η Βουλή των Ελλήνων να καθιερώσει με νομοσχέδιο τη 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Με αυτόν τον τρόπο στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η Ελλάδα αναγνώρισε τη Γενοκτονία των χριστιανών του Πόντου, με το νόμο 2193/1994.
Η έκθεση που συνόδευε το σχετικό νομοσχέδιο είχε κατατεθεί από τον τότε υπουργό εσωτερικών Άκη Τσοχατζόπουλο, ενώ το νομοσχέδιο είχε πάει προς ψήφιση στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου του 1993.
Παρατίθεται το πρακτικό της έκθεσης που συνέταξε η αρμόδια επιτροπή της Βουλής, καθώς και η εισηγητική έκθεση της πρότασης των 22 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.
«Το Οθωμανικό καθεστώς, το κίνημα των Νεότουρκων και μετέπειτα το Κεμαλικό κίνημα απάντησαν στο αίτημα της ιστορίας για εκδημοκρατισμό των πολιτικών θεσμών, για βαθιές κοινωνικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, με την εξολόθρευση και τον ξεριζωμό αυτοχθόνων αλλοεθνών ομάδων όπως οι Έλληνες Πόντιοι. Το νεοτουρκικό και κεμαλικό σχέδιο δημιουργίας ενός ομοιογενούς εθνικά τουρκικού κράτους-έθνους προϋπέθετε την εθνική εκκαθάριση με τη συστηματική γενοκτονία των αυτοχθόνων λαών», αναφέρεται.
Και παρόλο που γίνεται λόγος για «ξεριζωμό αλλοεθνών ομάδων», η Βουλή τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 24 Σεπτεμβρίου 1998, καθιέρωσε τη 14η Σεπτεμβρίου ως ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Η Ελλάδα αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1996, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχει προχωρήσει στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ασσυρίων, του τρίτου χριστιανικού πληθυσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που υπέστη διώξεις.
