Περί Κύπρου ο λόγος

Την προηγούμενη Κυριακή, μία ημέρα πριν από την 38η μαύρη επέτειο της ίδρυσης του ψευδοκράτους, ήμουν ομιλητής σε μια εκδήλωση από ακομμάτιστη φοιτητική νεολαία της Κύπρου, τη ΔΡΑΣΙΣ/ΚΕΣ, με θέμα την Κύπρο, τις επιδιώξεις της Τουρκίας και τις γεωπολιτικές προκλήσεις στην περιοχή.

Στην εκδήλωση ήταν περίπου 80 φοιτητές από την Κύπρο και δύο Ελλαδίτες. Με βάση δε τα όσα γνωρίζω, την επόμενη ημέρα, που ήταν η μαύρη επέτειος, στην Αθήνα δεν κουνήθηκε φύλλο.

Οι φοιτητικές παρατάξεις βουτηγμένες στη διαφθορά και στον κομματικό βούρκο δεν βρήκαν χρόνο να ασχοληθούν με το Κυπριακό και το ψευδοκράτος. Δεν βρήκαν χρόνο να ασχοληθούν με τους εποίκους, ένα έγκλημα πολέμου που έχει μείνει και αυτό ατιμώρητο, και έχει καταστήσει τους μουσουλμάνους πολίτες της Κύπρου, τους επονομαζόμενους Τουρκοκύπριους, μειοψηφία και ξένους στην ίδια τους τη χώρα.

Δεν βρήκαν χρόνο να ασχοληθούν με το σχέδιο του Ερντογάν και του τουρκικού κράτους (και παρακράτους) να καταστήσουν τον μουσουλμανικό πληθυσμό πλειοψηφία στο σύνολο του νησιού, στέλνοντας συστηματικά μουσουλμάνους αλλοδαπούς στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου. Που αν γίνει κάτι τέτοιο το νησί θα χαθεί οριστικά και αμετάκλητα για τον ελληνισμό, χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά!

Δεν βρήκαν χρόνο να ασχοληθούν με την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου (με ιδιοκτησίες 100% ελληνικές), η οποία είναι αντιμέτωπη με έναν νέο Αττίλα, με πρωταγωνιστές τον Ερντογάν, τη μαριονέτα του τον Τατάρ, και τους μεγαλοεργολάβους που εξασφαλίζουν δισεκατομμύρια δολάρια στον Τούρκο πρόεδρο και την οικογένειά του. (Ε, να μην κάνει ένα κομπόδεμα ο άνθρωπός για τα γεράματά του;)

Δεν βρήκαν χρόνο οι φοιτητικές μας νεολαίες να ασχοληθούν με τις απειλές του Ερντογάν για διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους αν δεν γίνει αποδεκτή η λύση των δύο ισότιμων κρατών στην Κύπρο – το εκβιαστικό αίτημα αφορά την πολιτική και κυριαρχική ισότητα των πολιτών των Κατεχομένων (παλαιών κατοίκων και εποίκων) με τους Έλληνες κατοίκους του νησιού.

Για να γίνει κατανοητό το απύθμενο θράσος του Ερντογάν, της τουρκικής διπλωματίας, αλλά και του βρετανικού παράγοντα, απαιτούν πολιτική και κυριαρχική ισότητα όχι στους πολίτες, αλλά στην κοινότητα των πολιτών των Κατεχομένων, παραβιάζοντας έτσι μία βασική δημοκρατική αρχή, της πολιτικής ισότητας του ατόμου. Δηλαδή, η κοινότητα του 18% θα έχει πολιτική και κυριαρχική ισότητα με το 82% του νησιού, κάτι που «δολοφονεί» την πολιτική ισότητα των ατόμων, αφού τα μέλη της τουρκοκυπριακής κοινότητας θα έχουν περισσότερα δικαιώματα ως πολίτες από τους Έλληνες κατοίκους.

Επειδή πιο πάνω μίλησα για θράσος, να επισημάνω ότι ο Ερντογάν και αυτοί που ζητούν κυρίαρχο ισότιμο κράτος με πολιτική και κυριαρχική ισότητα για το 18% των κατοίκων της Κύπρου όχι μόνο δεν δέχονται να παραχωρήσουν τα ίδια δικαιώματα στους Κούρδους –αποτελούν το 20-25% του πληθυσμού της Τουρκίας–, αλλά τους στέλνουν στη φυλακή για… ψύλλου πήδημα. Προέδρους κομμάτων, βουλευτές, εκλεγμένους δημάρχους με ποσοστά 70-80%, δημοσιογράφους, διανοούμενους, γέρους, γυναίκες, παιδιά τούς έχουν φυλακίσει απλά γιατί είναι Κούρδοι που ζητούν τα βασικά τους δικαιώματα, και όχι πολιτική και κυριαρχική ισότητα ως κουρδική κοινότητα της Τουρκίας.

Όμως δεν ήταν μόνο οι Ελλαδίτες φοιτητές απόντες από τις εκδηλώσεις και τις διαδηλώσεις που έγιναν για την επέτειο της ίδρυσης του ψευδοκράτους. Απόντα ήταν και τα κόμματα, τα οποία έχουν κάνει κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν τις κομματικές φοιτητικές νεολαίες.

Και δεν ήταν μόνο η μαύρη επέτειος ανακήρυξης του ψευδοκράτους· είχαμε αποκαλύψεις για τις συνομιλίες του Κραν Μοντάνα, τότε που στη Λευκωσία και στην Αθήνα στην κυριολεξία πληρωμένοι κονδυλοφόροι (ακόμα από το Σχέδιο Ανάν) επέρριψαν τις ευθύνες για το αδιέξοδο στην ελληνοκυπριακή πλευρά και στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος αυτοϋποβιβαζόμενος συμμετείχε στις συνομιλίες ως «Πρόεδρος της Ελληνοκυπριακής Κοινότητας».

Σύμφωνα με τα επίσημα πρακτικά των συνομιλιών που δημοσίευσε η εφημερίδα Φιλελεύθερος της Κύπρου, η ευθύνη του αδιεξόδου βαρύνει εξολοκλήρου την τουρκική πλευρά, την οποία σιγοντάριζαν η απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ αλλά και η βρετανική διπλωματία.

Όλοι εκείνοι που συμμετείχαν εν χορώ στην επίρριψη ευθυνών στην ελληνική πλευρά ήπιαν το αμίλητο νερό.

Δεν έχουν το θάρρος να γράψουν τρεις λέξεις για να επανορθώσουν το λάθος που έκαναν τότε. Όμως πού να βρουν το θάρρος άτομα που πληρώνονται και παίρνουν γραμμή από ξένες πρεσβείες και ξένους παράγοντες;

Για όσους δεν θυμούνται, η αμερικανική USAID είχε διοχετεύσει στην Κύπρο μέχρι τον Απρίλιο του 2004 περί τα 60 εκατ. δολάρια, ενώ η κερδοσκοπική εταιρεία των Ηνωμένων Εθνών UNOPS είχε χορηγήσει 508.000 δολάρια για την προώθηση του Σχεδίου Ανάν. Και δεν μιλάμε για τα μυστικά κονδύλια της Αγγλίας και των ΗΠΑ.

Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα σε σχέση με το Κυπριακό. Γενική αφασία στα κόμματα, στις φοιτητικές νεολαίες, στους ακαδημαϊκούς, στους διανοούμενους, στους καλλιτέχνες, στην ίδια την κοινωνία. Είναι μάλιστα τόσο τραγικά τα πράγματα που αν οι Τούρκοι μια μέρα έπαιρναν ολόκληρη την Κύπρο είναι αμφίβολο αν πάλι θα κουνιόταν φύλλο.