«Γάμος στην έρημο…
Σαν σήμερα, το 1920, οκτώ ζευγάρια ορφανών παντρεύτηκαν. Τα χαριτωμένα νεαρά κορίτσια φόρεσαν λευκά μαντήλια στο κεφάλι τους και έγιναν νύφες και τα νεαρά αγόρια έγιναν γαμπροί με το παραδοσιακό αραβικό κεφαλομάντηλο… Ο πιο μαγευτικός αρμενικός γάμος».
Λεζάντα της κεντρικής φωτογραφίας που δημοσιεύτηκε στις 28-29 Ιουνίου 1958, στην εφημερίδα Hayreniq, της Βοστόνης, σε άρθρο που υπέγραφε ο Σιμόν Σιμονιάν.
Η φωτογραφία του 1920 από το νεοϊδρυθέν, τότε, χωριό Τίνα στη Μεσοποταμία, αποτυπώνει μια μοναδική, ομαδική γαμήλια τελετή με τρεις παπάδες και τουλάχιστον δύο μάρτυρες.
Γαμπροί και νύφες, όλοι ορφανά Αρμενόπουλα που βρέθηκαν σε ορφανοτροφείο της περιοχής και μέσα στην ατυχία τους είχαν την τύχη να γνωρίσουν τη Δανή φιλοαρμένια Καρέν Γκεπέ.
Η Γίπε μαζί με τον βοηθό της Γενί Γένσον, τον ιερέα Μαρντίγκ Μουραντιάν και ακόμα δύο παπάδες πάντρεψαν τα αρμενόπαιδα κάπου στην έρημο της Συρίας. Και δεν ήταν η πρώτη φορά που το έκαναν, προκειμένου να βοηθήσουν ανθρώπους να βρουν τη χαρά.
Μια χρονιά αργότερα, το 1921, η Δανή φιλοαρμένια διορίστηκε επιτροπή που ιδρύθηκε από την Κοινωνία των Εθνών προκειμένου να απελευθερώνει Αρμένιες γυναίκες και ορφανά που είχαν απαχθεί.
Η επιχείρηση διάσωσης των Αρμενίων αποκαλούνταν «Αποστολή διάσωσης» ή «Αποστολή απελευθέρωσης» αλλά το επίσημο όνομά της ήταν «Αποστολή της Κοινωνίας των Εθνών για την Προστασία των Γυναικών και των Παιδιών της Εγγύς Ανατολής».
Η Γκεπέ είχε επισημάνει πολλάκις το ρόλο της αρμενικής εκκλησίας στην ανατροφή των διασωθέντων ορφανών και είχε άμεση συνεργασία με στελέχη της. Πίστευε ότι η Εκκλησία της Αρμενίας και τα τελετουργικά της μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στο να πάρουν πίσω τα παιδιά αυτά την αρμενική ταυτότητά τους. Το 1928, η Καρέν Γκεπέ είχε αναλάβει τη διοίκηση της αποστολής, βασικός χορηγός της οποίας ήταν η οργάνωση «Δανοί φίλοι των Αρμενίων».
