Έναν από τους σπουδαιότερους και πιο πολυδιαβασμένους Γάλλους συγγραφείς του 19ου αιώνα, τον Alexandre Dumas (Αλέξανδρο Δουμά) τιμά σήμερα με το doodle της η Google.
Σαν σήμερα το 1884, η παρισινή εφημερίδα Les Journal des Débats δημοσίευσε το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος Κόμης Μοντεχρήστος (1845-1846), που φιλοξενούνταν στις σελίδες της έως και το 1846.
Σε σειρές δημοσιεύτηκαν επίσης Οι Τρεις Σωματοφύλακες (1844) και Μετά Είκοσι Έτη (1845), ενώ διαβάστηκαν φανατικά τα έργα Η μαύρη τουλίπα (1850), Ο Ιππότες του Κόκκινου Σπιτιού (1845-1846) και Βασίλισσα Μαρκγκό (1845).
Ο Αλέξανδρος Δουμάς γεννήθηκε το 1802 στο χωριό Βιγιέρ-Κοτρέ της Γαλλίας και ήταν εγγονός ενός Γάλλου ευγενούς, που έζησε για πολλά χρόνια στις Δυτικές Ινδίες. Πατέρας του ήταν ο Θωμάς Αλέξανδρος Δουμάς μικτής αφρικανικής καταγωγής.
(Φωτ.: www.gutenberg.org)
Ο πατέρας του Αλέξανδρου Δουμά, Θωμάς-Αλέξανδρος ήταν γιος του Alexandre-Antoine Davy de la Pailleterie, Γάλλου ευγενή και ανώτατου αξιωματικού στο πυροβολικό της γαλλικής αποικίας του Άγιου Δομίνικου (σήμερα Αϊτή) και της Marie-Cessette Dumas μίας σκλάβας αφροκαραϊβικής καταγωγής. Ο πατέρας του πέθανε το 1806 και ο Αλέξανδρος αποφάσισε να μην επιστρέψει στο σχολείο. Τα ωραία του γράμματα του εξασφάλισαν όμως εργασία. Συμβολαιογράφος τον προσέλαβε ως γραφέα ενώ στη συνέχεια προσελήφθη ως αντιγραφέας στο γραφείο του Δούκα της Ορλεάνης και μέλλοντα βασιλιά Λουδοβίκου Φίλιππου.
Επειδή τα χρήματα που κέρδιζε ήταν λίγα, ο Αλέξανδρος Δουμάς αποφάσισε να γράψει θέατρο. Από το 1825 και μετά κέρδισε χρήματα ως συγγραφέας.
Ο επιτυχίες του, που του έφεραν και μεγάλα κέρδη, παρέσυραν τον Δουμά σε μία σπάταλη και εξωφρενική ζωή, που του δημιούργησε πολλές δυσκολίες και ενοχλήσεις.
(Φωτ.: blogs.loc.gov)
Το 1840 παντρεύτηκε την ηθοποιό Ιντά Φεριέ αλλά την απατούσε και με άλλες γυναίκες. Απέκτησε συνολικά τέσσερα παιδιά.
Τον Σεπτέμβριο του 1870, μετά από ένα ατύχημα που τον άφησε σχεδόν παράλυτο, ο Αλέξανδρος Δουμάς εγκαταστάθηκε στο σπίτι του γιου του, Αλέξανδρου Δουμά του νεώτερου, στο Πουί όπου και απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2002 ο τάφος του μεταφέρθηκε στο Πάνθεον του Παρισιού, το μαυσωλείο όπου είναι θαμμένες λαμπρές προσωπικότητες της Γαλλίας.
