Ο πρώην υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα προέβη στη δήλωση «καλώς ήλθες Βόρεια Μακεδονία», μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναθεώρησης άρθρων του συντάγματος στη γειτονική χώρα. Ο κ. Κοτζιάς φαίνεται πως βλέπει την πολιτική ως ποδοσφαιρικό αγώνα. Αυτό, ίσως, θα ήταν συγχωρητέο για θέματα εσωτερικής πολιτικής.
Είναι απολύτως κατακριτέο όταν πρόκειται για την εξωτερική πολιτική της χώρας και ιδιαιτέρως για ένα θέμα ευαίσθητο όπως το Μακεδονικό.
Ο κ. Κοτζιάς διέπραξε το ίδιο λάθος και κατά την έναρξη της διαδικασίας αναζήτησης λύσης με τα Σκόπια. Ίσως, τα πράγματα εξελίσσονταν πολύ διαφορετικά αν οι πρώτες δηλώσεις του τότε ΥΠΕΞ παράλληλα με την πρόσκληση για συνομιλίες καλούσαν, με θεμιτούς πολιτικούς τόνους, και τα ελληνικά πολιτικά κόμματα να συνδράμουν ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή συμφωνία σε ένα χρονίζον ζήτημα που βλάπτει τη χώρα.
Και τότε, με τους υψηλούς και διχαστικούς τόνους του, πίστευε πως θα προκαλέσει ρήγμα στην αντιπολίτευση και θα προσέφερε κομματικές υπηρεσίες στον πολιτικό του προϊστάμενο. Το αποτέλεσμα ήταν ο ακραίος διχασμός του ελληνικού λαού. Αυτό, δηλαδή, το οποίο πρέπει να αποφύγουμε όπως ο διάβολος το λιβάνι.
Υπάρχει μια αντίληψη σε θέματα διαχείρισης εξωτερικής πολιτικής -και στην Ελλάδα- που αυτοαποκαλείται ρεαλιστική. Σύμφωνα με την αντίληψη αυτή, στο σκοπιανό τόσα μπορούσαμε να κάνουμε, τόσα πετύχαμε. Η παράταση της εκκρεμότητας θα απέβαινε σε βάρος της χώρας, διότι το μέλλον είναι δυσοίωνο. Με την αντίληψη αυτή, στον βαθμό που διατυπωνόταν με όρους σοβαρότητας, θα μπορούσε κανείς να συνομιλήσει.
Αλλά οι διαχειριστές της επώδυνης συμφωνίας με τα Σκόπια να αλληλοσυγχαίρονται την επομένη της επικύρωσης της Συμφωνίας στη Βουλή του γειτονικού κράτους και να μην μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους, είναι κάτι που ξεπερνά τη λογική. Αποκαλύπτει μίσος για την ελληνική κοινωνία. Και την επιβολή ενός «θέλω» με τη βοήθεια πραιτοριανών.
Παντελής Σαββίδης
