Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν όχι κάποιοι αρχιερείς, αλλά έστω ένας, ένας, που να θέλει η Εκκλησία να στερηθεί την περιουσία της, και οι κληρικοί της, με τις πολυμελείς οικογένειές τους, να βρεθούν στο δρόμο. Δεν θέλω επίσης να πιστέψω φήμες, ότι πίσω από τους λόγους τους κρύβεται δόλος ή εκβιασμός. Δεν θέλω να πιστέψω ότι επίσκοποι, που φύσει και θέσει έχουν την ευθύνη της προστασίας των ιερέων τους, δέχονται και συμμαχούν εναντίον τους. Έχω την πεποίθηση ότι ο αρχιερέας που παραιτείται της προστασίας του ποιμνίου του ή –ακόμα χειρότερα– συνεργάζεται εναντίον του, αυτοκαταργείται και αν έχει όχι επισκοπική, αλλά απλού ανθρώπου συνείδηση, παραιτείται και πηγαίνει σπίτι του να ιδιωτεύσει.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει ένας αρχιερέας, που όσο νέος και να εξελέγη δεν γνωρίζει ότι ο ιερέας δεν είναι δημόσιος υπάλληλος, με την έννοια του υπαλλήλου που έχει το ωράριό του και πηγαίνει σπίτι του.
Ότι δεν γνωρίζει πως ο ιερέας κάνει τις ολονυχτίες του, πηγαίνει ξημερώματα να κοινωνήσει τον ετοιμοθάνατο, σηκώνεται από τα χαράματα να πάει να λειτουργήσει, και εργάζεται αόκνως για να στεγνώνει δάκρυα, να δυναμώνει ψυχές, να σώζει ζωές, να στηρίζει τις μικρές κοινωνίες. Ζει σε απόμερα χωριά, με τους λίγους γέροντες, μόνος αυτός, αφού ο δάσκαλος δεν υπάρχει πια, ούτε ο πρόεδρος της κοινότητας. Αυτά αναγνωρίζει ο λαός και θέλει οι κληρικοί του να πληρώνονται από τον δικό του φόρο για να ζουν αξιοπρεπώς, όσο αυτό είναι εφικτό. Σημειώνεται ότι το ποσό που προσφέρουν οι φορολογούμενοι Έλληνες για τους κληρικούς τους είναι περίπου 30 ευρώ ετησίως. Η Εκκλησία ουδέποτε θέλησε να επιβαρύνει το κράτος. Αντίθετα, το κράτος συνεχώς προέβαινε και προβαίνει σε αφαιμάξεις της περιουσίας της.
Δεν μπορώ να πιστέψω επίσης ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος άλλαξε άρδην γνώμη και από υπερασπιστής της διατηρήσεως της εκκλησιαστικής περιουσίας και των δικαίων των κληρικών συναίνεσε στο να δοθεί η περιουσία στο κράτος και να παύσουν να μισθοδοτούνται από το Δημόσιο οι κληρικοί. Υπενθυμίζεται ότι το 1987 υπεραμύνθηκε της εκκλησιαστικής περιουσίας και της μισθοδοσίας των κληρικών, μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο (τώρα Θεσσαλονίκης) και τον αείμνηστο μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλο, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών. Επίσης ο Ιερώνυμος, προς υποστήριξη της διατήρησης της εκκλησιαστικής περιουσίας και της πληρωμής από το Δημόσιο των ιερέων εξέδωσε 240 σελίδων βιβλίο, το 2012.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει ένας αρχιερέας που βλέπει τόσο ιδανικά τα συμφωνηθέντα. Δεν είναι λογικά δυνατόν να πιστεύει ότι θα πατηθεί ένα κουμπί και αφού θα καταργηθούν οι θέσεις των ιερέων και η μισθοδοσία τους αμέσως θα λειτουργήσει ιδανικά η επιδότηση, που διορθώθηκε και έγινε επίδομα, και ότι θα έχουν οι ιερείς κανονικά το μισθό τους. Η επιδότηση ή το επίδομα, που είναι προφανές ότι δεν θα το επιτρέψουν οι θεσμοί. Δεν είναι επίσης λογικά δυνατόν να πιστεύει ότι η εκκλησιαστική περιουσία θα αξιοποιηθεί σύντομα, ώστε να έχει εισόδημα η Εκκλησία τόσο που να καλύπτει τις γενικές ανάγκες της, το έργο της και την πληρωμή των ιερέων της.
Πού ζει; Δεν βλέπει ότι καμία επένδυση δεν έχει προχωρήσει; Δεν βλέπει τί συμβαίνει στο Ελληνικό; Δεν βλέπει ότι ο πρωθυπουργός για να κάνει τη δουλειά του υπόσχεται τα πάντα στους πάντες και μετά αθετεί το λόγο του;
Θέλω να πιστεύω ότι αν υπάρχει έστω ένας αρχιερέας που συμφωνεί με τον Αλ. Τσίπρα, ενεργεί έτσι ζώντας σε μια φρεναπάτη, σε μια εσφαλμένη δηλαδή αντίληψη των πραγμάτων. Πιστεύει καλόπιστα ότι 2+2=5. Όμως ο Ιησούς τού ζητάει να μην είναι αφελής, αλλά να έχει σύνεση που έχουν τα φίδια, και ακεραιότητα όπως τα περιστέρια. Σύνεση και ακεραιότητα είναι τα εχέγγυα για την προστασία της Εκκλησίας από όσους την επιβουλεύονται.
Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος
