Αν εντέλει αποδειχθούν αληθή όσα μέχρι τώρα έχουν γίνει γνωστά για τον τούρκο που συνελήφθη στον Έβρο, δεν νομίζουμε πως η καλύτερη διαχείριση της υπόθεσής του θα είναι αυτό που οι περισσότεροι θα επιθυμούσαν: πρόταση για ανταλλαγή με τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς.
Αν, φυσικά, ήταν πιθανό η άλλη πλευρά να αποδεχθεί μια τέτοια πρόταση, αυτό θα ήταν ευχής έργον. Αλλά δεν πρόκειται να την αποδεχθεί για τους εξής λόγους:
- Πρώτον δεν είναι καθόλου σίγουρο –αντιθέτως, μάλιστα– πως εν μέσω προεκλογικής περιόδου, αμφίβολης έκβασης, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν θα δεχόταν μια τέτοια ανταλλαγή.
- Δεύτερον, διότι για τη νοοτροπία της τουρκικής διοίκησης οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί δεν ισοδυναμούν με έναν Τούρκο υπάλληλο του Δήμου Αδριανούπολης.
Αντιθέτως, θα ήταν προτιμότερη μια διαχείριση του θέματος στα όρια και τη σημασία που έχει. Αλλά με κατάλληλη προβολή του διεθνώς. Να δείξει η Ελλάδα και στην διεθνή και στην τουρκική κοινή γνώμη πως δεν δρα εκδικητικά και επιθυμεί μια ειρηνική συμβίωση με τη γειτονική χώρα. Ότι είναι ένα κράτος δικαίου που σέβεται και τους δικούς της νόμους και τις διεθνείς πρακτικές.
Είναι πιο πιθανό να υπάρξει μια θετική εξέλιξη στο θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών μετά τις τουρκικές εκλογές, με μια ανάλογη με την προτεινόμενη παραπάνω εξέλιξη, παρά με ένα αίτημα ανταλλαγής το οποίο δεν θα βρει ανταπόκριση.
Κανείς στην Τουρκία δεν θα ενδιαφερθεί για την τύχη ενός υπαλλήλου του Δήμου Αδριανούπολης – πλην, ίσως, του δημάρχου της πόλης.
Θα μπορούσε επίσης να αναδειχθεί ότι το να περάσουν πολίτες ή στρατιωτικοί μερικά μέτρα στο έδαφος της άλλης πλευράς δεν είναι κάτι το απίθανο να συμβεί. Αντιθέτως, είναι ένα συχνό φαινόμενο και η συνήθης συμπεριφορά επιστροφής τους ήταν και θα παραμείνει ο κανόνας.
Υπάρχει και η άποψη κάποιων καχύποπτων που πιστεύουν πως το γεγονός θα μπορούσε να συνέβη σε συνεννόηση των δύο πλευρών για να υπάρξει ανταλλαγή και να λυθεί το πρόβλημα.
Δεν το νομίζουμε, διότι δεν συμφέρει αυτήν τη στιγμή τον Ερντογάν. Όσο για μετά τις εκλογές, η Τουρκία προφανώς και θα πιστεύει πως θα αποκόμιζε περισσότερα οφέλη για τη διεθνή της εικόνα αν απελευθέρωνε τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς παρά αν τους αντάλλασσε με ένα υπάλληλο του Δήμου Αδριανούπολης.
Οι Έλληνες στρατιωτικοί έπεσαν θύματα μιας πολιτικής έντασης που ακολούθησε ο Ερντογάν ενόψει των εκλογών.
Η ελληνική πλευρά δεν έχει λόγο να ακολουθήσει αυτή την τακτική, παρά μόνο στις περιπτώσεις που διακυβεύονται μείζονα συμφέροντα της χώρας.
Η γενική εκτίμηση είναι πως η ένταση με τη μορφή που τη γνωρίσαμε τελευταία θα υποχωρήσει κάπως, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα σταματήσει η Τουρκία να συμπεριφέρεται αναθεωρητικά.
Ας δώσουμε κάποια πίστωση χρόνου. Ίσως η λογική επικρατήσει στην άλλη πλευρά.
Η Ελλάδα δεν είναι Τουρκία. Αυτό μερικές φορές είναι μειονέκτημα. Αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που είναι πλεονέκτημα.
