Οι συνέπειες από το κάψιμο του Ιούδα στη συνοικία του Ψυρρή το 1847

Το Πάσχα του 1847, η Αθήνα των 24.000 κατοίκων, με βασιλιά τον Όθωνα και πρωθυπουργό τον Ιωάννη Κωλέττη, δεχόταν τις άγιες μέρες την επίσκεψη ξένων τουριστών για να δουν και να ζήσουν τις  τελετές του Επιταφίου και της Αναστάσεως. Με δυο βαπόρια ήρθαν Άγγλοι, Γάλλοι, Γερμανοί και Ελβετοί και κατέλυσαν σε ξενοδοχεία, πολλοί στο επιβλητικό «Ρόδον» στην οδό Αιόλου, απέναντι από τον ναό τη Αγίας Ειρήνης.

Στην Ελλάδα υπήρχαν τότε τόσες πολιτικές τάσεις όσες ήταν οι πρεσβείες των προστάτιδων δυνάμεων.

Ο πρωθυπουργός Κωλέττης ήταν γαλλόφιλος και άνθρωπος της γαλλικής πρεσβείας και ήταν φυσικό, η Αγγλία του τουρκόφιλου Πάλμεστρον να εχθρεύεται την Ελλάδα. Η Αγγλία είχε τότε στην κατοχή της τα Επτάνησα και ήθελε να προσαρτήσει και δυο ακατοίκητα νησιά, στον λακωνικό κόλπο, Λαφονήσι και Σαπιέντζα, για να τα κάνει βάσεις, με απώτερο σκοπό να βάλει πόδι στον Μοριά. Όλα αυτά συνετέλεσαν, ώστε να περάσει η Ελλάδα, ένα ανώμαλο Πάσχα το 1847. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους…

Ο Γάλλοεβραίος Ρότσιλντ

Εκείνη λοιπόν τη χρονιά, ήρθαν στην Αθήνα αρκετοί ξένοι για το Πάσχα, ανάμεσα τους η και ο βαρόνος Ρότσιλντ, του μεγάλου τραπεζιτικού Οίκου του Παρισιού, που μας έδωσε το μεγάλο δάνειο το1832-33. Και καθ’ ότι τραπεζίτης, δανειστής και Γάλλος, για τον γαλλόφιλο Κωλλέτη, ήταν επίτιμος καλεσμένος! Και όλα θα πήγαιναν καλά, αν κάποια έθιμα του ελληνικού λαού, τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα, δεν συνδέονταν με την καταγωγή του.

Από τη Μεγάλη Τετάρτη, οι Αθηναίοι άρχισαν να εκδηλώνουν τη φιλοπόλεμη ψυχή τους! Μπαμ μπουμ οι πυροβολισμοί!

Η κυβέρνηση, για χάρη των ξένων, προκειμένου να περιορίσει το βάρβαρο εκείνο έθιμο, κάλεσε τον διευθυντή της Αστυνομίας και του έδωσε αυστηρές διαταγές, ενώ ο υπουργός Εκκλησιαστικών Σταύρος Βλάχος κάλεσε μητροπολίτες και ιερείς στο γραφείο του και τους έδωσε αυστηρές διαταγές, να συστήσουν στους ενορίτες τους να μην πυροβολούν.

Δόθηκαν εντολές στους Μητροπολίτες να συστήσουν στους ενορίτες να μην πυροβολούν! 

Οι διαταγές όμως έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα. Ποτέ άλλοτε, δεν έπεσαν τόσα βαρελότα και πυροβολισμοί από κάθε άλλη χρονιά και είχαμε για πρώτη φορά, δύο νεκρούς και πολλούς τραυματίες!

Ο παρουσία του Γαλλοεβραίου Ρότσιλντ στην Αθήνα συνδέθηκε με το πασχαλινό έθιμο του καψίματος του Ιούδα.

Ξημέρωσε η Κυριακή Λαμπρή, όλη η πέριξ της Ακροπόλεως περιοχή μοσχοβολούσε από την κνίσσα (τσίκνα) των αμνών, αλλά οι Αθηναίοι έπρεπε να τηρήσουν και το έθιμο, της καύσης του προδότη Ιούδα. Έφτιαξαν ένα αχυράνθρωπο ομοίωμα του, και το κρέμασαν σε ένα στύλο. Οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν, η εκκλησία των Ταξιαρχών στου Ψυρρή γέμισε κι εκείνος που ανησυχούσε ήταν ο πρωθυπουργός Κωλέττης, για το τι θα συνέβαινε, αν περνούσε από εκεί ο Ρότσιλντ και έβλεπε να εκτελούν τον Ιούδα!

Έτσι διέταξε την Αστυνομία να απαγορεύσει το κάψιμο του Ιούδα, για να μην προκαλέσουμε τον ξένο επισκέπτη. Μόλις χτύπησαν οι καμπάνες,  έτρεξαν οι χωροφύλακες, γιατί παραδίπλα στην οδό Σαρρή, έμενε ένας άλλος Εβραίος ο Δαυίδ Μπονιφάτσιο Πατσίφικο, Άγγλος υπήκοος εκ Μάλτας, με τις δυο κόρες του. Η σπίθα άναψε, όταν το πλήθος με πέτρες και ρόπαλα επιτέθηκε στο σπίτι του Πατσίφικου που κλειδαμπαρώθηκε με τις κόρες του στην σοφίτα. Οι επιδρομείς (ανάμεσα τους και ο γιος ενός υπουργού) παραβίασαν την πόρτα, πέταξαν στην αυλή κρεβάτια έπιπλα και ρούχα. Κατέφθασε αμέσως ο Στρατός και έσωσε στο παρά πέντε τον Πατσίφικο από λυντσάρισμα. Ξεχύθηκε μετά ο όχλος στα γύρω σοκάκια σε σπίτια Εβραίων κι έσπασαν τα τζάμια!

Ο γαλλόφιλος πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης

Ο Άγγλος πρέσβης Λάιονς που μισούσε τον Κωλέττη, ζήτησε από την κυβέρνηση αποζημίωση, γιατί ο Πατσίφικο ήταν Άγγλος υπήκοος, ισχυριζόμενος ότι ο επιδρομείς κατέστρεψαν το σπίτι, πολύτιμα έγγραφα της ισπανικής Βουλής (ψευδώς γιατί τα είχε πουλήσει 10 χρόνια πριν) και ζητούσε το κολοσσιαίο ποσό των 886.736,67 δρχ. Στο τέλος συμβιβάστηκαν με 3.750 δρχ.

Αυτό το γεγονός, δεν εμπόδισε την Αγγλία να επιδώσει τελεσίγραφο στον Όθωνα και στις 11/1/1850 ο ναύαρχος Πάρκερ με 15 πλοία και 7.000 ναύτες στην Σαλαμίνα απέκλεισε τα ελληνικά παράλια, καταδικάζοντας στην πείνα τους Έλληνες. Τον Ιούνιο του 1850 λύθηκε ο αποκλεισμός με την παρέμβαση Ρωσίας και Γαλλίας αναγκάζοντας την Ελλάδα να πληρώσει 330.000 φράγκα για να απελευθερώσουν οι Άγγλοι τα ελληνικά καράβια που κατέσχεσαν στη διάρκεια του αποκλεισμού.

Τoυ Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη.