Εμφανίζονται κάθε χρόνο, δειλά-δειλά, λίγες μέρες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο. Οι πιστοί τα περιμένουν με ανυπομονησία καθώς εάν δεν εμφανιστούν πιστεύουν πως κάτι κακό θα συμβεί. Τα φιδάκια της Παναγίας εμφανίστηκαν πρώτη φορά στην Παναγία της Φιδούς ή Παναγία Φιδούσα, στο Μαρκόπουλο Κεφαλονιάς μετά το 1.100 μ.Χ (άλλοι λένε το 1.200 μ.Χ.)
Από τότε έρχονται κάθε χρόνο και πλημμυρίζουν τα βράχια, το καμπαναριό της εκκλησίας, κινούνται ανάμεσα στον κόσμο.
Είναι φιλικά με τους επισκέπτες και δεν δαγκώνουν. Ειδικοί που τα έχουν εξετάσει δεν μπορούν να τα κατατάξουν σε κάποιο συγκεκριμένο είδη. Είναι γκρίζα, λεπτά και το μήκος τους δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Το δέρμα τους είναι βελούδινο, είναι ζεστά όταν τα ακουμπάς και στην άκρη της γλώσσας τους σχηματίζεται ένας μικρός σταυρός.
Ο θρύλος λέει ότι όλα άρχισαν πριν από πολλά χρόνια, όταν πειρατές κατευθύνονταν προς τη Μονή προκειμένου να την λεηλατήσουν, οι μοναχές προσευχήθηκαν στην Παναγία για να προστατέψει τις ίδιες και το μοναστήρι. Τότε το μοναστήρι κυκλώθηκε από φίδια που έτρεψαν τους πειρατές σε φυγή και έτσι οι μοναχές και η Μονή σώθηκαν. Τα φιδάκια, έκτοτε, δεν έχουν εμφανιστεί δύο φορές, το 1940 και το 1953, όταν το νησί επλήγη από σεισμούς.
