75 χρόνια μετά, χιλιάδες άταφοι στρατιώτες του Έπους του ’40 περιμένουν δικαίωση

Την αισιοδοξία του ότι εντός των επόμενων ημερών θα υπάρχουν θετικές εξελίξεις αναφορικά με τον περισυλλογή και τον επίσημο ενταφιασμό των οστών των Ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν σε περιοχές της Βορείου Ηπείρου κατά το Έπος του 1940-41 εξέφρασε στο pontos-news.gr o επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Τέκνων-Συγγενών Πεσόντων κατά το Έπος 1940-41, πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής και πρώην υπουργός, Γιώργος Σούρλας.

Όπως είπε, σημαντικό ρόλο έπαιξε η επίσημη τοποθέτηση για το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου προς τον πρόεδρο της αλβανικής Βουλής Ιλίρ Μέτα, όταν ο τελευταίος επισκέφθηκε το Προεδρικό Μέγαρο πριν από λίγες ημέρες. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι επισημάνσεις του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, αλλά και εκπροσώπων κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων κατά τις συναντήσεις τους με τον Ιλίρ Μέτα.

Ο Γιώργος Σούρλας αναμένει σύντομα να επισκεφθεί την Αθήνα αντιπροσωπεία των Αλβανών, ώστε να διευθετηθούν κάποια διαδικαστικά ζητήματα και κυρίως να επανεκκινήσει τις εργασίες της και να ολοκληρώσει το έργο της η διακρατική επιτροπή Ελλάδας-Αλβανίας που συγκροτήθηκε το 2010 γι’ αυτόν το σκοπό, αλλά συνεδρίασε για τελευταία φορά το 2012.

Γιώργος Σούρλας: «Είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε την προσπάθεια. Να είναι όλοι σίγουροι ότι δεν θα ξεχάσουμε τους νεκρούς μας.

»Προσωπικά δεν είμαι από τους τυχερούς ή τους άτυχους που έχασαν τον πατέρα τους στο αλβανικό μέτωπο, ωστόσο εδώ και χρόνια αρνιόμουν –και συνεχίζω να αρνούμαι– τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου όσο παραμένουν άταφοι οι ήρωες Έλληνες στρατιώτες. Εμείς εδώ γιορτάζουμε, πανηγυρίζουμε, αισθανόμαστε εθνικά υπερήφανοι, αλλά υπάρχουν διάσπαρτα οστά των στρατιωτών μας. Είναι ουσιαστικά σαν να τους έχουμε εγκαταλείψει. Αυτό είναι εθνικά απαράδεκτο και πολιτικά σχιζοφρενικό», λέει στο pontos-news.gr ο Γιώργος Σούρλας.

Κατάθεση στεφάνου στο μνημείο πεσόντων από τον Γ. Σούρλα

Περισσότεροι από 7.000 οι άταφοι στρατιώτες του Έπους του ’40
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ένωσης Τέκνων-Συγγενών Πεσόντων κατά το Έπος 1940-41, συνολικά οι Έλληνες πεσόντες στο αλβανικό μέτωπο ανέρχονται σε 7.976. Τα οστά περισσότερων από 7.000 βρίσκονται διάσπαρτα σε πλαγιές, βουνά, χαράδρες, δάση και όπου αλλού διεξήχθησαν μάχες, σε ομαδικούς τάφους (υπολογίζονται περίπου 1.600 στην Πρεμετή και άλλοι 600 κοντά στην Κλεισούρα) ή σε διάσπαρτους ανώνυμους τάφους.

«Οι Βορειοπειρώτες κατέγραψαν πολλά σημεία όπου υπάρχουν ανώνυμοι τάφοι, με σκοπό να γίνει η αποκομιδή των οστών και στη συνέχεια ο ενταφιασμός τους σε κανονικά νεκροταφεία. Οι περισσότεροι από αυτούς, όμως, είναι πλέον μεγάλης ηλικίας και σιγά-σιγά φεύγουν από τη ζωή. Οι απόγονοι των ηρώων θέλουν να βρουν τους ανθρώπους τους και να επιτελέσουν το εθνικό και θρησκευτικό τους καθήκον», τονίζει ο Γιώργος Σούρλας.

Επιμνημόσυνη δέηση στο Ύψωμα 731 (2014)

Για πολλές δεκαετίες, προσθέτει, η ελληνική πολιτεία έδειξε τραγική αδιαφορία για το ζήτημα. «Πριν από χρόνια άρχισα να ασκώ πιέσεις, οι οποίες εντάθηκαν το 2009, όταν έγραψα το βιβλίο μου Ήρωες 1940-41. Τότε είδα ότι ελάχιστοι γνώριζαν ότι υπάρχει αυτή η εθνική εκκρεμότητα. Δώσαμε μεγάλη μάχη με το βιβλίο αυτό μαζί με σπουδαίους Έλληνες πατριώτες.

»Έλεγα στις αλβανικές κυβερνήσεις ότι δεν πρόκειται απλώς για Έλληνες στρατιώτες, αλλά για υπερασπιστές της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας, οι οποίοι έδωσαν τη ζωή τους για να αλλάξει η ροή του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

»Η απάντηση των αλβανικών κυβερνήσεων ήταν η σιωπή. Το 2010, όταν ήμουν αντιπρόεδρος της Βουλής, είπα σε ομιλία μου ότι δεν θα ψηφιστεί το σχέδιο νόμου για την ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε επτά ημέρες, η αλβανική κυβέρνηση άλλαξε στάση και υπογράφτηκε διακρατική συμφωνία για την περισυλλογή και τον ενταφιασμό των οστών. Συγκροτήθηκε διακρατική επιτροπή η οποία αποφασίστηκε να συνεδριάζει δύο φορές το χρόνο, αλλά η τελευταία συνεδρίασή της έγινε το 2012!

»Πλέον, όμως, υπάρχει προοπτική επίλυσης της εκκρεμότητας με τα θετικά βήματα που έγιναν το τελευταίο διάστημα», καταλήγει ο Γιώργος Σούρλας.

Ρωμανός Κοντογιαννίδης