Αγαπητοί πατριώτες. Τι αποτελέσματα περιμένατε με τα όσα διχαστικά και διασπαστικά έχετε κάνει την τελευταία δεκαετία στον ποντιακό χώρο; Να γινόταν ένα σοβαρό μαζικό Παγκόσμιο Συνέδριο με εμφανή αποτελέσματα;
Πριν από δέκα χρόνια το ΠΑΣΠΕ, σε μια προσπάθεια ενοποίησης του ελλαδικού ποντιακού χώρου που ήδη τον είχανε διασπάσει μετά την αποτυχία τους το 2002 να εκλεγούν στα όργανα της ΠΟΠΣ, ύστερα από κοινή συμφωνία που προσυπέγραψαν όλες οι ομοσπονδίες παραχώρησε την εντολή που είχε από τους συνέδρους του Ε΄ Παγκόσμιου Ποντιακού Συνεδρίου, στην τότε ΟΠΣΝΕ, μετά τη δέσμευσή της για αυτοδιάλυση.
Δυστυχώς οι πρωταγωνιστές της διάσπασης μετέτρεψαν το συνέδριο (όπου κατασπαταλήθηκαν περίπου 800.000 ευρώ χωρίς κανέναν απολογισμό) αυθαιρέτως σε οργανωτικό συνέδριο δημιουργώντας τη διασπαστική ΔΙΣΥΠΕ. Από τότε μέχρι σήμερα στάθηκαν ανίκανοι ακόμη και να συγκροτήσουν ένα βιώσιμο ΔΣ.
Επειδή οι εξελίξεις στον ποντιακό χώρο τρέχουν, επινόησαν τώρα την τροποποίηση του απαράδεκτου καταστατικού του ΔΙΣΥΠΕ που οι ίδιοι είχανε συντάξει, για να εγκλωβίσουν και τις άλλες ομοσπονδίες .
Δυστυχώς γι’ αυτούς το σχέδιό τους δεν πέρασε. Αλήθεια μήπως φταίει πάλι το Ίδρυμα της Παναγίας Σουμελά και ο κ. Στ. Τανιμανιδης (τον οποίο φοβάμαι πως κάποιοι έχουν δαιμονοποιήσει για να κρύψουν την ανικανότητά τους) που από όσο γνωρίζω εδώ και δώδεκα χρόνια έχει παραιτηθεί από την ΠΟΠΣ; Ασφαλώς και όχι βέβαια, διότι απλά σας πήρε χαμπάρι ο ποντιακός ελληνισμός.
Αγαπητέ κ. Γιώργο Παρχαρίδη μην κρυβόμαστε πίσω από όλα αυτά διότι τα ίδια κάνατε πριν από δεκαετίες και υποφέρει όλο το ποντιακό στοιχείο στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Απορώ πώς όλα αυτά τα σωματεία, με τη δύναμη των οποίων μας απειλείς κατά καιρούς, δεν αντιλαμβάνονται τα όσα λαθεμένα και διχαστικά σε βάρος των Ποντίων σχεδιάζεις με την ομάδα σου. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στις ομοσπονδίες του εξωτερικού που απείχαν από αυτό το συνέδριο διότι ήταν μια πεπονόφλουδα που όποιος την πατούσε θα δημιουργούσε προβλήματα στον εσωτερικό του χώρο.
Χρόνια φωνάζω για αυτόν τον εμπαιγμό που έχουμε υποστεί από επιτήδειους, αλλά φοβάμαι πως κάνεις δεν άκουγε. Κάλιο αργά παρά ποτέ. Σαν συμβουλή προς στις ομοσπονδίες, θα παρακαλούσα τα μέλη των ΔΣ πρώτα να διασταυρώνουν, να ερευνούν προσεκτικά, να αξιολογούν σωστά και μετά να βγάζουν τα συμπεράσματά τους για μια σειρά θέματα που τους παρουσιάζουν. Θα το πω και πιο απλά: να καταλαβαίνουμε πού χτυπάει ο παλμός των Ποντίων, να είμαστε πιο ειλικρινείς μεταξύ μας, και θα πάμε μπροστά. Έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο και οι εξελίξεις τρέχουν.
Όμορφο είναι να μαζεύουμε 3.000 κόσμο στα γήπεδα προβάλλοντας τους παραδοσιακούς χορούς μας, αλλά δεν μπορεί να έχει καταντήσει ο μοναδικός στόχος των οργανώσεων μας – χωρίς να θέλω να υποβιβάσω την σημασία της παράδοσής μας.
Πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε σαν προτεραιότητα και παράδειγμα αυτούς που τολμούν να κτυπήσουν και να ανοίξουν πόρτες, είτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είτε στην αμερικανική την καναδική ή την αυστραλιανή Γερουσία, προβάλλοντας τα μεγάλα και άλυτα θέματά μας.
Με πατριωτικούς χαιρετισμούς
Κώστας Κοτσαλίδης,
πρ. πρόεδρος Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων ΗΠΑ-ΚΑΝΑΔΑ.
