Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι σε εξέλιξη διεργασίες που θα καθορίσουν το μέλλον της Συρίας και του Ιράκ, από το οποίο θα κριθεί και το μέλλον της Τουρκίας.
Από την επισταμένη και ενδελεχή μελέτη των εξελίξεων στα πεδία των μαχών, του τρόπου εμπλοκής και δράσης των ΗΠΑ και της Ρωσίας κυρίως στη Συρία αλλά και στο Ιράκ, των επισήμων δηλώσεων αξιωματούχων των ΗΠΑ και της Ρωσίας και των αντιδράσεων που προκαλούν όλα αυτά στην Τουρκία και το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου, συνάγεται ότι οι δύο μεγάλες δυνάμεις έχουν συμφωνήσει σε γενικές μορφές στη μορφή της λύσης που θα δοθεί στο ζήτημα που λέγεται Συρία.
Η μορφή της λύσης δεν είναι μακριά από την εκτίμηση που κάναμε και παρουσιάσαμε σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, μήνες τώρα, σύμφωνα με την οποία η Συρία την επόμενη μέρα θα είναι μια ομοσπονδία τεσσάρων κρατιδίων, ένα από τα οποία θα λέγεται Δυτικό Κουρδιστάν ή Ροζάβα.
Ακριβώς αυτή η προοπτική δημιουργίας ενός δεύτερου κουρδικού ομόσπονδου κράτους, του οποίου η επικράτεια θα επεκτείνεται κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία, σαν βεντούζα στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες τείνει να καλυφθεί το κενό και να ενωθούν τα καντόνια Κομπάνι και Αφρίν, φέροντας τους Κούρδους ένα βήμα από τη Μεσόγειο, έχει καταντήσει πραγματικός εφιάλτης για την Άγκυρα, που προκαλεί στην κυριολεξία παραληρήματα στους Ερντογάν-Νταβούτογλου.
Μάλιστα ο εκνευρισμός του Ερντογάν έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που σχεδιάζει να διώξει τους Αμερικανούς από το Ιντσιρλίκ, ενώ δηλώνει προς τον ΟΗΕ ότι δεν ανέχεται τον εμπαιγμό που γίνεται στο θέμα της Συρίας, και ότι δεν γράφει το μέτωπο των Τούρκων «Είμαστε ηλίθιοι»!
Για να εξηγήσουμε τον εκνευρισμό της Άγκυρας: Αν τελικά οι εξελίξεις ολοκληρωθούν στην κατεύθυνση που εξηγήσαμε πιο πάνω, τότε θεωρείται περισσότερο από βέβαιο ότι τα αμέσως επόμενα χρόνια –αν όχι μήνες– οι αποσχιστικές τάσεις στην Τουρκία θα είναι περίπου αδύνατον να αποτραπούν και να ελεγχθούν.
Το θέμα είναι ότι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά στην περιοχή και δημιουργούν τεράστιο εκνευρισμό στην Τουρκία, η Ελλάδα είναι περισσότερο ευάλωτη από ποτέ, μια που αρχίζουν να έρχονται στην επιφάνεια τα τραγικά και καταστροφικά αποτελέσματα της πολιτικής που ακολούθησε και συνεχίζει να ακολουθεί η παρούσα κυβέρνηση, με αποκορύφωμα τη μετατροπή του προσφυγικού-μεταναστευτικού σε αχίλλειο πτέρνα της Ελλάδας και ανίκητο όπλο στα χέρια της Τουρκίας.
Το αδιέξοδο και ο πανικός στον οποίο έχει περιέλθει η κυβέρνηση εξαιτίας των εγκληματικών της χειρισμών στο θέμα αυτό, φαίνεται από την απόφασή της να ζητήσει από κοινού με την Τουρκία την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο θέμα, μια εμπλοκή που έχει καθαρά πολιτικά και γεωπολιτικά χαρακτηριστικά και φυσικά δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την καταπολέμηση του φαινομένου της ροής μεταναστών στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Αν πραγματικά το ΝΑΤΟ ήθελε να συνδράμει την ΕΕ στο ζήτημα αυτό, θα έπρεπε να στείλει στρατεύματα εδάφους στις τουρκικές ακτές, για να εντοπίζουν και να συλλαμβάνουν τους διακινητές, να προστατεύουν τους πρόσφυγες και να δρομολογούν τη μετάβασή τους στις χώρες της ΕΕ με ασφαλείς τρόπους και να συλλαμβάνουν-στέλνουν τους παράνομους μετανάστες στις πατρίδες τους.
Η συγκεκριμένη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία μάλιστα μέχρι προχθές ήταν υπέρ της διάλυσης του ΝΑΤΟ –να βάλει την Τουρκία στην καρδιά του Αιγαίου από την «καπνοδόχο» στο καυτό ζήτημα της έρευνας-διάσωσης–, ισοδυναμεί με εθνική προδοσία.
Και η κατάσταση ειδικά και γενικά γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα, από το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και Δύση, για να εξευμενίσουν την Τουρκία για τις δυσάρεστες γι’ αυτήν εξελίξεις στα νοτιοανατολικά της, μπορεί να της «δώσουν χώρο» να αναπτύξει τις επεκτατικές της πολιτικές προς Νότο και Δυσμάς, και εννοούμε την Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη.
Τις εξελίξεις αυτές δεν μπορεί να τις χειριστεί μια πανικόβλητη κυβέρνηση που κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, ενώ ταυτοχρόνως ξεφυτρώνουν μπροστά της τα αποτελέσματα των λανθασμένων πολιτικών που εφάρμοσε τους προηγούμενους μήνες.
Είναι επείγουσα ανάγκη να συνασπιστεί το έθνος για να αντιμετωπιστούν εξελίξεις που βρίσκονται προ των θυρών.
